Maurice is de zoon van Petrus Minne en Maria Thyberghien. Hij werd geboren in Tielt als tweede kind uit een gezin van 16 kinderen. In de vakschool leerde hij aanvankelijk voor schoenmaker, maar hij zou door een spijtig ongeval pas op zijn 23ste voor het eerst met die stiel starten. "Op 17-jarige leeftijd hielp ik mee op het veld van een bevriende familie toen het noodlot toesloeg", vertelt Maurice. "Mijn arm raakte geklemd in de dorsmachine. Ondanks de zware verwondingen wis...

Maurice is de zoon van Petrus Minne en Maria Thyberghien. Hij werd geboren in Tielt als tweede kind uit een gezin van 16 kinderen. In de vakschool leerde hij aanvankelijk voor schoenmaker, maar hij zou door een spijtig ongeval pas op zijn 23ste voor het eerst met die stiel starten. "Op 17-jarige leeftijd hielp ik mee op het veld van een bevriende familie toen het noodlot toesloeg", vertelt Maurice. "Mijn arm raakte geklemd in de dorsmachine. Ondanks de zware verwondingen wisten de dokters mijn arm te redden." Na een lange periode in het ziekenhuis werd Maurice net als zijn leeftijdsgenoten opgeroepen om zijn militaire plicht te vervullen. "Een geluk bij een ongeluk, want vlak voor het uitbreken van de oorlog verklaarden de dokters van het leger mij ongeschikt voor actieve dienst. Na een revalidatie van vijf jaar ging ik aan de slag als schoenmaker bij de Firma Dinnewith. Niet veel later leerde ik daar ook mijn toekomstige vrouw Rachel Verbrugge kennen. Rachel was samen met haar ouders Brussel ontvlucht nadat hun huis door oorlogsbombardementen vernield was en logeerde bij familie in Schuiferskapelle."Het was liefde op het eerste gezicht tussen beide overburen. "Het was geen verrassing dat ik op 23-jarige leeftijd met de toen 18-jarige Rachel in het huwelijksbootje stapte. Samen kregen we drie dochters en twee zonen. Christiane, Marie-Cecile (+) Walter, Hugo en Magda (+) werden alle vijf geboren in de Hulswallestraat in Schuiferskapelle."Maurice, die ondertussen als schoenmaker terecht kon bij de Firma Verbuere, wist naast zijn werk en inzet voor zijn gezin zijn vrije tijd op te vullen met zijn tweede liefde: de duiven- en vinkensport en bultkanaries. Het was zijn gedrevenheid en passie voor het kweken van bultkanaries, die ervoor zorgden dat hij twee keer wereldkampioen werd.Helaas bleef het gezin Minne niet gespaard van verdriet. "Ik moest na een huwelijk van 40 jaar mijn geliefde Rachel op 58-jarige leeftijd afgeven, net als mijn dochters Marie-Cecile en Magda, die respectievelijk op 48- en 28-jarige leeftijd overleden. Na het overlijden van mijn dochters besliste ik in 1986 met mijn drie kinderen naar de Stedemolenstraat in Tielt te verhuizen." Vandaag kan Maurice, die nog vier zussen en een broer in leven heeft, zijn hart nog verliezen aan het wielrennen. Met het koersseizoen dat op volle toeren draait, heeft Maurice in elk geval zijn bezigheid. (WME)