Door Els Deleu
...

Door Els Deleu"Ik werd geboren op de Forest", begint Suzanne. "Op mijn zevende zijn we naar de Kerkstraat komen wonen. Ik ben de oudste van vijf kinderen. Van mijn drie broers waren er twee priester. Er is er nog één in leven." Michel was de tweede van zes kinderen. "Al zijn er ook drie overleden", vertelt hij. "Mijn vader had een winkel van kachels in de Aalbeeksestraat. Ik zat intern, in Don Bosco tot in 1947. Eigenlijk had ik dan weinig contact met de parochie want we mochten maar om de drie maanden naar huis. Na het vierde jaar ging ik naar de vakschool St.-Henri in Moeskroen. Moeskroen behoorde toen nog bij Vlaanderen en we kregen les in het Vlaams", zegt hij. Michel haalde er de gouden medaille mechanica. "Na de vakschool moest ik nog mijn legerdienst doen", gaat hij verder. Ik had echter geen geluk: toen ik aan mijn laatste maand was, werd de legerdienst verlengd van één naar twee jaar. Ze kwamen er gelukkig in tegemoet zodat ik na 18 maanden toch afzwaaide." Michel en Suzanne leerden elkaar kennen bij de jeugd van Rollegem. Suzanne speelde toneel bij de Kajotsters, Frans was lid van de Kajotters en na de Driekoningenstoet werden wafels gebakken. "Daar zagen we elkaar eigenlijk voor het eerst", haalt het koppel mooie herinneringen op. Op 20 april 1954 trouwden ze voor de wet, een dag later voor de kerk. Het feest vond plaats bij de familie Leplae thuis. "Als we naar een zaal zouden geweest zijn, mochten de broers die priester waren er niet bij zijn", duidt Suzanne die keuze. Op 1 januari 1954 - net voor hun huwelijk - namen Michel en Suzanne samen een winkel van een nonkel in het centrum van Rollegem over. Ze verkochten huishoudmateriaal, ijzerdraad, droge voeding, zaden voor vogels, fantasieartikelen, verwarmingsapparaten, gas, sleutels en nog veel meer. "Suzanne stond in de winkel en ik deed placementen", aldus Michel. "Deken Valère Deschacht is onze winkel nog komen inwijden." De winkel werd in 1961 en in de jaren zeventig verbouwd. Suzanne stond enkele keren wel alleen voor de winkel, want Michel werd nog drie keer opnieuw opgeroepen voor het leger. In 1980 werd hij getroffen door een ziekte die maanden duurde. "Gelukkig kreeg ik een tweede leven", glundert hij.Het koppel ging in 1995 met pensioen. Ze verkochten hun winkel en kochten het huis naast de deur. Ze wonen nog altijd gelukkig in de Tombroekstraat. "We hebben jammer genoeg geen kinderen maar de kinderen van de familie zijn ons heel genegen", luidt het.Al sinds zijn eerste communie was Michel misdienaar. "De eerste viering was al om 6 uur 's morgens en dan waren er nog de vespers en het lof ook. Tijdens de week moest ik ook soms om 7 uur in de mis zijn." Michel ging later ook in de Heilig Hartbond en in 1947 begon hij al bij de harmonie van Rollegem. "Ik ben begonnen met bugel, daarna speelde ik alto en op het einde bariton. Ik speelde altijd maar tweede partij want ik heb nooit conservatorium gevolgd." Zeven jaar geleden is Michel gestopt met muziek spelen. Daarnaast is hij ook jaren voorzitter van het NCMW - het huidige Unizo - geweest. Nu is hij nog dirigent in het zangkoor van de Vlaamse Actieve Senioren, het kkoor waar ook Suzanne zingt. Ook op de parochie was Michel een bezige bij. Hij is sinds 1989 de officiële klokkenluider van Rollegem, hielp mee aan de verbouwingen van het parochiehuis, was voorlezer en droeg zijn steentje bij voor het vormen van zangkoor Crescendo. Tot vier jaar geleden was Michel er nog actief lid. Michel werd vorig jaar nog gehuldigd als 'verdienstelijke Rollegemnaar'. Suzanne ging bij de missiebond en was tot drie jaar geleden voorzitter van KVZ (Katholieke Vereniging van Zieken en Gehandicapten, red.),een vereniging waarvan zij en Michel nog altijd lid zijn.