"Ik ben een echte Tieltse", vertelt Jeannette Dimitroff (76). "Ik groeide samen met mijn broer op in de Sint-Janstraat. Ik ging tot mijn 14de naar school. Ik volgde dus enkel het lager en verplichte onderwijs. Na het schoollopen werkte ik in de zetelfabriek van Jozef Verbeke langs de Hoogstraat. Toen ik daar vier jaar werkte, trok ...

"Ik ben een echte Tieltse", vertelt Jeannette Dimitroff (76). "Ik groeide samen met mijn broer op in de Sint-Janstraat. Ik ging tot mijn 14de naar school. Ik volgde dus enkel het lager en verplichte onderwijs. Na het schoollopen werkte ik in de zetelfabriek van Jozef Verbeke langs de Hoogstraat. Toen ik daar vier jaar werkte, trok de firma naar de Kasteelstraat en ik verhuisde graag mee. Toen ik na 18 jaar stopte, werd ik huisvrouw. Mijn man is 71 jaar en afkomstig van Meulebeke. Hij heeft nog een broer en een zus. Hij volgde het lager onderwijs in zijn geboortedorp en trok tenslotte naar het VTI in Tielt. Hij volgde houtbewerking. Walter werkte zijn volledige loopbaan bij de firma Clement in Izegem. Hij was meubelmaker bij het bedrijf dat aan apotheekinrichting deed."De jubilarissen leerden elkaar kennen in Meulebeke in een danscafé. "Er werd wat gedanst, wat gebabbeld en we werden een koppel. We trouwden op 9 mei 1969 voor de wet en op 10 mei werd ons kerkelijk huwelijk voltrokken. Onze eerste thuis vonden we op de Vierhoek en na twee jaar verhuisden we naar de Stationstraat, waar we nu nog altijd wonen. We wonen hier heel graag en hebben het volledig naar onze zin. We zijn de ouders van twee kinderen, Philippe en Malinka, en ondertussen ook al de trotse grootouders van Xander en Estée. Onze dagen zijn goed gevuld, we kunnen ons bezighouden. We blijven graag in ons huisje om naar televisie te kijken. Af en toe krijgen we bezoek en ik doe mijn huishouden nog alleen. Mijn man doet wel de boodschappen. Als we toch eens weg willen gaan, kiezen we ervoor om uit eten te gaan. Ik hoop echt dat we nog lang in ons huisje mogen vertoeven." (NS)