Vrouwen worden belangrijker in het landbouwbedrijf. "Vrouwen waren altijd al belangrijk," tikt Els Vanneste uit Moerkerke ons op de vingers. "Maar de erkenning voor wat we doen, groeit. Dat is veranderd."
...

Vrouwen worden belangrijker in het landbouwbedrijf. "Vrouwen waren altijd al belangrijk," tikt Els Vanneste uit Moerkerke ons op de vingers. "Maar de erkenning voor wat we doen, groeit. Dat is veranderd."Samen met haar echtgenoot Stefaan Cocquyt baat ze in de poldervlakte van Moerkerke een gemengd landbouwbedrijf uit. Naast het melkveebedrijf is er vooral de teelt van polderaardappelen. Met die aardappelen viel Stefaan ook al eens in de prijzen op de aardappelbeurs in Kortrijk.Maar nu is het dus zijn vrouw die een landelijke prijs binnenhaalt. Voor die eerste Agrafiek waren er 19 landbouwvrouwen genomineerd. Dertien onder hen zijn West-Vlamingen. "Stuk voor stuk straffe madamen," weet Els Vanneste.Het boerenleven heeft weinig geheimen voor de 'oscarwinnares', hoewel een loopbaan op een boerderij niet meteen voor de hand lag. Ze studeerde aan UGent af als burgerlijk ingenieur, werkte aanvankelijk buitenshuis, maar koos dan uiteindelijk toch om samen met haar man - die intussen al de vijfde generatie op het erf is - aan de slag te gaan. En daar heeft ze nog geen minuut spijt van."Afwisselend werk, binnen en buiten, ik weet mijn plan te trekken met de tractor en techniek heeft me altijd al geboeid," legt Els Vanneste uit. In haar pleidooi en haar toekomstvisie over de boerenstiel had ze ook aandacht voor het evenwicht tussen werk en privé. "Thuis werken heeft zijn voor en zijn tegen. Maar het is, zeker met de kinderen, een onmiskenbaar voordeel dat we altijd thuis zijn. Als er iets met de kinderen is, dan zijn we er", legt ze uit. Maar de dag begint vroeg op het erf - om 6 uur begint de eerste melksessie in de stal. "En toch zorgen we ervoor dat we gezamenlijk ontbijten", legt Els uit. Dat waken over het evenwicht tussen thuis en werk ligt haar na aan het hart.Onze provincie telt nogal wat jonge boeren. Dat laat vermoeden dat zij landbouw een sector met toekomst vinden. Toch pleit Els Vanneste ervoor om jongeren ervoor te behoeden blindelings in het vak te stappen. "Jongeren zijn enthousiast en idealistisch, maar ik raad hen altijd aan om een serieuze realitycheck uit te voeren. Boeren is geen job, het is een levenswijze. En jongeren moet zich dat heel goed realiseren. Samen met hun partner. Kunnen wij dat financieel aan? Is er voldoende tijd en ruimte voor een evenwichtige balans tussen werk en privé? Hoe ver gaat de partner daarin mee? Jongeren moeten een eerlijk antwoord durven zoeken op die vragen voor ze aan de slag gaan. En als ze onzeker zijn, dan moeten ze bij ervaren landbouwers terecht kunnen."De oscar-winnares gooide ook nog hoge ogen met haar boodschap voor minister van Landbouw Hilde Crevits. "Trek je botten aan en kom eens kijken, wil ik aan de minister zeggen. Niet met de pers op sleeptouw, maar gewoon eens meelopen, om eens in de boekhouding te kijken en om te zien waar de onderliggende frustraties vandaan komen", zegt Els Vanneste. Ze gaat trouwens in gesprek met de minister op de Dag van Agravrouw, halfweg februari in Sint-Niklaas.Intussen is Joachim Coens, burgemeester van Damme, op het erf gearriveerd. Om de winnares te feliciteren. "Wij zijn bijzonder trots op onze laureaat", zegt Joachim Coens. Hij kent de boerderij trouwens, hij is er nog in zijn tienerjaren komen helpen bij de vader van de huidige uitbater. (JG)