Aan studeren had Warre Dassonville altijd al een broertje dood. Hij gaf dan ook de brui aan school. Toen door de eerste lockdown de verveling toesloeg, besliste hij om te doen wat hij altijd al wilde doen: ontwerpen. "Toen ik nog klein was, wist mijn oma het al: Warre wordt 'modeonderwerper'. We lachten altijd met haar uitspraken, maar ze had wel gelijk. Het creatieve zit gewoon in mij", zegt Warre.
...

Aan studeren had Warre Dassonville altijd al een broertje dood. Hij gaf dan ook de brui aan school. Toen door de eerste lockdown de verveling toesloeg, besliste hij om te doen wat hij altijd al wilde doen: ontwerpen. "Toen ik nog klein was, wist mijn oma het al: Warre wordt 'modeonderwerper'. We lachten altijd met haar uitspraken, maar ze had wel gelijk. Het creatieve zit gewoon in mij", zegt Warre. "Warre heeft al van kleinsaf oog voor schoonheid. Ik herinner me dat we eens op uitstap waren toen hij nog een klein ventje was. 'Willen we hier even stoppen?', vroeg hij. 'Het is hier zo mooi.' En ook voor kleding had hij oog. Ik kon hem niet om het even wat aandoen. Als hij het niet mooi vond, wou hij het gewoon niet aandoen", vult zijn moeder, kapster Nana Dassonville, aan.Behalve zijn eigen wil en zin voor schoonheid heeft Warre een creatieve aard. "Ik vind het zalig om rommelmarkten af te lopen en mooie dingen mee naar huis te nemen. Daar is mijn idee gegroeid om met tweedehandsmaterialen handtassen te maken. Ik naai graag en ik ben met accessoires bezig. Een opleiding heb ik daarvoor niet gevolgd. Ik treed wel in de voetsporen van mijn moeder", vervolgt Warre.Nana knikt: "Achteloos weggegooide peuken, blikjes of ander afval in het gras, de berm of langs wandel- of fietspaden. Mateloos erger ik mij daaraan. Ik wil bijdragen aan een propere wereld waar het goed is om te wonen, te werken en te leven. Daarom werk ik ecologisch en kies ik voor natuurlijke haarverzorging."Ook Warre trekt de kaart van het ecologische. "Het liefst winkel ik in tweedehandswinkels. Ik kijk niet naar wat in de mode is en draag gewoon wat ik wil. Ik ga voor slow fashion en duurzaam. Massaproductie is niet aan mij besteed. Voor mijn handtassen gebruik ik zoveel mogelijk tweedehandsmateriaal: oude legerkostuums, stoffen uit de kringwinkel of uit oma's oude collectie, tweedehandsritsen... Al mijn handtassen zijn unieke stukken. Het aantal exemplaren hangt af van de hoeveelheid stof die ik vind", legt Warre uit.Elke handtas van Shakosse - de naam van Warres label - is ontworpen en handgemaakt aan de keukentafel in Westouter. "Heel mijn kamer en de keukentafel liggen vol. Ik experimenteer met kleuren en materialen en kies voor ecovriendelijk, duurzaam en vegan. Heel soms maak ik een tas uit echt leer - altijd tweedehandsleer. Voorlopig heb ik één model, maar elke handtas ziet er anders uit door het gebruikte materiaal, de afwerking en de lengte van de schouderband. Zowat elke stof die niet al te dun is, leent zich voor een handtas."Het resultaat post ik op sociale media en zo vinden mensen mij. Ruim dertig handtassen heb ik al verkocht in drie maanden tijd. Het gebeurt dat mensen me stoffen en resten bezorgen om er een handtas van te maken. Dat vind ik ook tof. Het duurt wel een paar dagen om een handtas te maken. Het blijft handwerk natuurlijk." (KVL)