Valerie Descamps van de gelijknamige dagbladhandel uit de Leiestraat is altijd in haar nopjes als het foor is. "Da's feest en dat maakt me blij", zegt ze. "Het is goed voor mijn winkel, omdat ik dan veel meer drank, sigaretten, kranten en tijdschriften verkoop, simpelweg omdat er veel meer volk op straat is. De forains zelf zijn ook goeie klanten. Het is goed om ze ieder jaar eens terug te zien. Sommigen onder hen komen al meer dan 40 jaar naar Kortrijk." Ze onderbreekt even om iemand een pakje zwarte, papieren zakdoekjes te verkopen met het opschrift C'est la fucking vie, maar zelf straalt ze alleen maar levensgenot uit. "Ik vind dat een leuke periode, de foor, dat doet me denken aan mijn kindertijd. Ik vond dat altijd heel leuk. Met moeder en vader naar de foor gaan en oliebollekes kopen. Mijn vader gekscheerde altijd dat hij maar op één attractie zat: op de waarzegster."
...

Valerie Descamps van de gelijknamige dagbladhandel uit de Leiestraat is altijd in haar nopjes als het foor is. "Da's feest en dat maakt me blij", zegt ze. "Het is goed voor mijn winkel, omdat ik dan veel meer drank, sigaretten, kranten en tijdschriften verkoop, simpelweg omdat er veel meer volk op straat is. De forains zelf zijn ook goeie klanten. Het is goed om ze ieder jaar eens terug te zien. Sommigen onder hen komen al meer dan 40 jaar naar Kortrijk." Ze onderbreekt even om iemand een pakje zwarte, papieren zakdoekjes te verkopen met het opschrift C'est la fucking vie, maar zelf straalt ze alleen maar levensgenot uit. "Ik vind dat een leuke periode, de foor, dat doet me denken aan mijn kindertijd. Ik vond dat altijd heel leuk. Met moeder en vader naar de foor gaan en oliebollekes kopen. Mijn vader gekscheerde altijd dat hij maar op één attractie zat: op de waarzegster."Philippe Christiaens van Jack'It in de Doorniksestraat profiteert minder van de foor, maar "ik ben blij met ieder initiatief dat leven in de brouwerij brengt. Meer volk in de stad betekent dat er meer geconsumeerd wordt", zegt hij. "Persoonlijk heb ik er weinig baat bij, maar ik ben goedgezind als de foor er staat. Gewoon, ik ben altijd blij wanneer er iets te doen is in de stad." Hans Vermeersch van Optivue denkt er net zo over. "De kermis hoort bij de stad. Dat is een traditie die moet blijven bestaan. Als er meer volk in de stad rondloopt, heb je meer kans om te verkopen. Ook in een optiekwinkel. Je hebt altijd de impulsaankopen. Stel: het is goed weer, een voorbijganger ziet een zonnebril liggen en stapt binnen. Als er niemand voor je etalage passeert, kan er ook niemand de impuls krijgen om iets bij je te kopen."Alina Soukhorouka maakt straks al voor de zevende keer de foor mee als zaakvoerder van Brasserie Rodenbach, de bekende bistro op de markt. "Kortrijk is dood", zegt ze meteen. "Met de verminderde parkeermogelijkheden in het centrum zien wij onze omzet jaar na jaar teruglopen. Gelukkig komt de foor nog. Eindelijk gaan we nog eens volk zien. Iemand die een gewoon pintje of een koffie wil drinken, zal zijn auto niet achterlaten in een overdekte parking waar hij drie of vijf euro moet betalen. We trachten de prijs voor onze lunches laag te houden, maar kunnen niet concurreren tegen etablissementen als Vork en Buda Kitchen. Al een geluk dat er nog evenementen als de foor zijn, anders is het faillissement onafwendbaar."Ook Ann-Sophie Belaen van Tarterie aan de andere kant van de markt is voor. "Alles waardoor er wat meer beweging komt op de markt, is welkom. Ik had wel liever wat anders zien staan dan de eetkramen waarop we uitkijken, maar alles heeft zijn voor- en nadelen. Ik ben er niet tegen. Ik kan niet zeggen dat ik mijn omzet zie stijgen in die periode. Op weekdagen gaat de foor pas om 16 uur open als het geen vakantie is, terwijl wij sluiten om 18 uur. Of ik meer overlast heb? Och ja, mijn terras ligt er 's ochtends al eens wat vuiler bij, maar dat zijn geen onoverkomelijke problemen. Nee, ik ben blij als het foor is, maar ook als ze weer voorbij is. Dat we na twee weken diezelfde plaatjes te hebben moeten aanhoren, eindelijk weer eens onze eigen muziek kunnen beluisteren", lacht ze. En dan zijn er ook zaken die sluiten. Zoals Pomodoro bijvoorbeeld in de Onze-Lieve-Vrouwestraat. Guido Degroote, de zaakvoerder van de Italiaanse eettent die vooral bekend staat voor zijn meeneemmaaltijden, sluit al jaren tijdens de foor. "Onze zaak is minder makkelijk te bereiken, klanten die eten willen afhalen kunnen nergens parkeren en de mensen hebben veel meer zin in frieten, hamburgers en oliebollen."Het koffiehuis Viva Sara, op de Grote Markt, sluit eveneens. Al voor het derde jaar. "Na paasmaandag doen we de deuren dicht", zegt Catherine Pattyn. "Ten eerste omdat onze zaak dan minder bereikbaar is voor onze vaste klanten en wij sowieso 's avonds niet open zijn. Ik ben zelf niet de grootste fan van de foor, maar het is een traditie die al heel lang bestaat en die moet blijven bestaan. We schieten trouwens goed op met de foorkramers. Wij moeten ons aanpassen. Een paar weken lang is de stad heel anders. Ons personeel heeft toch recht op vakantie, dus kunnen we dat even goed voor een deel op dat moment inlassen."Mathieu Declercq van Balthazar aan de Handelskaai sluit ieder jaar als de Paasfoor neerstrijkt in de stad. "Dat heb ik beslist voor ik mijn zaak geopend had", zegt de man die in het verleden ook zeven jaar De Geverfde Vogel uitbaatte. "Toen ik deze zaak aan het opknappen was, begon net de foor. Ik was binnen aan het schilderen en ik zag hoe een man achter het doek keek dat voor de stelling aan de gevel hing. Ik zag hem rondkijken, hij stroopte zijn broek naar beneden en deed zijn gevoeg." Mathieu Declercq schatert wanneer hij eraan terugdenkt. "Ik ging naar buiten en zei: 'Komaan man'. En hij beet terug: 'Wuk?' En toen heb ik beslist: als ik dan toch moet sluiten, laten we dat dan maar doen wanneer de foor de stad inpalmt. Het ideale moment om nog even op adem te komen. Een kleine rustpauze en dan zijn we klaar voor de zomer."