Tatoeëerder Philip Sasse kan vanaf maandag opnieuw aan de slag: “Hopelijk heb ik het nog in de vingers”

Philip Sasse: “Tekenen is mijn leven.”© TOGH
Philip Sasse: “Tekenen is mijn leven.”© TOGH
Tom Gheeraert

Philip Sasse (50) kan na vier maanden windstilte nog eens zijn inktpistool ter hand nemen. Op maandag 1 maart mogen de tattooshops immers opnieuw de deuren openen en dat werd meer dan tijd. “Ik heb ondertussen een bijbaantje als distributeur van aloë veraproducten”, zegt Philip.

26 februari 1991, precies dertig jaar geleden, zette Philip Sasse zijn eerste tatoeage. “Ik was de eerste in de Westhoek en had Tattoo Bertje uit Oostende als mentor”, vertelt Philip, die ondertussen heel wat watertjes doorzwommen heeft in het tatoeagewereldje. “Ik heb samengewerkt met verschillende andere tatoeëerders en heb zelfs een tattooshop gehad in Spanje. Wij zaten nog in de pionierstijd. Internet bestond niet en je moest veel zelf veel leren. Het beroep van tatoeëerder bestond officieel zelfs nog niet. We werden ingedeeld onder de schoonheidsspecialisten.”

Excalibur Tattoos bevond zich gedurende zes jaar in de Boomgaardstraat, maar vorig jaar verhuisde Philip naar de Kalfvaart. “In de Boomgaardstraat zaten we in een oud herenhuis, maar eigenlijk woonden we daar niet graag. Of we nu in het centrum zitten of iets buiten het centrum maakt niet veel uit, aangezien ik toch geen echte shop meer had. Ik werk alleen nog op afspraak.”

“Ik heb klanten die vier maanden rond liepen met een halve tattoo”

Deze week postte Philip een vlammende boodschap aan de politici op zijn Facebookpagina. “Het is ondertussen acht maanden dat we de deuren moesten sluiten en dat allemaal omdat de overheid besluiteloos is. Iedereen wordt aan het lijntje gehouden, waardoor we nog altijd met dat virus opgescheept zitten. En ondertussen wijzen ze met een beschuldigende vinger naar de bevolking. Dat stoort mij enorm.”

Vader overleden

Het is niet de eerste keer dat Philip noodgedwongen op non-actief stond. “In 2007 lag ik een hele periode in het ziekenhuis na een zwaar verkeersongeval. Ik had toen een jaar geen inkomen. Ik weet dus heel goed wat corona betekent. Ik was aan het tatoeëren toen de politie op 31 oktober aanbelde om te zeggen dat mijn vader overleden was. Ik heb die klant moeten afzeggen en meteen daarna ging de tweede lockdown in. Sindsdien heb ik geen naald meer in mijn handen gehad.”

Philip bleef echter niet bij de pakken zitten. “In plaats van te tatoeëren in het zwart – wat heel wat tatoeëerders gedaan hebben – been ik een online job begonnen, een webwinkel met producten gebaseerd op aloë vera: voedingssupplementen, fitpakketten, verzorging voor vrouwen… Ook na 1 maart zal ik dat blijven doen.”

Volle agenda

Toch zal hij geen afscheid nemen van de tatoeagewereld. “Tekenen is mijn leven – ik maak ook kunst – en kan niet zonder tatoeëren. Maar het circus errond is soms te veel. Soms gaat het meer om lifestyle dan om het werk dat je aflevert. Bovendien heb ik klanten die vier maanden rondgelopen hebben met een halve tattoo of zelfs langer omdat hun afspraak in de eerste lockdown al geannuleerd werd. Mijn agenda staat redelijk vol. Hopelijk heb ik het nog in de vingers, want als je zo lang geen naald meer in je handen hebt gehad, is het soms moeilijk om het goede gevoel terug te vinden. Maar ik zie het zitten.”

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.