Marleen Maes (66) staat al bijna haar hele leven tussen het speelgoed. "Op mijn vijftiende ben ik in Kortrijk begonnen in de Au Bon Marché. Daar verkochten ze speelgoed en baby-artikelen. In '87 ben ik dan met Kristalijn gestart als zelfstandige. Ik zit dus al 51 jaar in het speelgoed en heb het altijd met hart en ziel gedaan", vertelt ze. Haan op Stelten opende de deuren in 2008. "We zijn Kortrijk ontvlucht toen dat winkelcentrum er kwam, pal voor onze deur. De Haan was dan een voor de hand liggende keuze: mama woonde hier op Harendijke en mijn man en ik kwamen ons wekelijks vergapen aan de mooie villa's in de Concessie. We droomden ervan om later onze oude dag te slijten in De Haan."
...

Marleen Maes (66) staat al bijna haar hele leven tussen het speelgoed. "Op mijn vijftiende ben ik in Kortrijk begonnen in de Au Bon Marché. Daar verkochten ze speelgoed en baby-artikelen. In '87 ben ik dan met Kristalijn gestart als zelfstandige. Ik zit dus al 51 jaar in het speelgoed en heb het altijd met hart en ziel gedaan", vertelt ze. Haan op Stelten opende de deuren in 2008. "We zijn Kortrijk ontvlucht toen dat winkelcentrum er kwam, pal voor onze deur. De Haan was dan een voor de hand liggende keuze: mama woonde hier op Harendijke en mijn man en ik kwamen ons wekelijks vergapen aan de mooie villa's in de Concessie. We droomden ervan om later onze oude dag te slijten in De Haan."Waar komt haar fascinatie met speelgoed dan vandaan? "Niets zo puur en mooi als de verwondering op het gezicht van een kind", zegt Marleen. "Jammer genoeg is er door de jaren heen veel veranderd. Kinderen geraken speelgoed gemakkelijk beu, of ze voelen zich er snel te oud voor. Een knikkerbaan of een pop voor een eerste communicantje? Vergeet het maar, daar moet je vandaag niet meer mee afkomen", vertelt Marleen. Het probleem is volgens haar dat kinderen nu te véél speelgoed hebben. "En als je ergens te veel van hebt, verdwijnt het respect ervoor. Een kind moet kunnen verlangen naar iets, maar de dag van vandaag wordt het alleen maar verwend. Pas op, ik maak me daar zelf ook schuldig aan bij mijn kleinkinderen hoor: ik ben echt zo'n typische 'verwen-oma'", glimlacht Marleen. "Maar we moeten die verwondering bij een kind echt langer proberen vast te houden. Ook de magie van Sinterklaas is stilaan aan het verdwijnen."Nog eigen aan de tijd, is dat veel speelgoed tegenwoordig niets meer bijbrengt. "Speelgoed hoeft voor mij ook niet per se altijd zo 'educatief verantwoord' te zijn. Dat klinkt elitair, terwijl het eigenlijk maar een modewoord is. Precies of 'educatief verantwoord' speelgoed kopen van jou een goede ouder maakt... Maar speelgoed moet wel duurzaam zijn. Tegenwoordig is het vooral veel blingbling."Marleen heeft het gezelschapsspel ook altijd met hart en ziel gepromoot. Met een valies vol spellendozen trok ze naar de basisscholen. "Gezinnen maken daar tegenwoordig geen tijd meer voor, terwijl het zó goed is voor de sociale ontwikkeling van een kind. Een gezelschapsspel spelen, is zoals naar de jeugdbeweging gaan. Je leert samenspelen, maar ook dat je soms sneller vooruitkomt door een andere speler te helpen. Ik raad iedereen die kinderen heeft aan om toch minstens één keer in de week een gezelschapsspel boven te halen", aldus Marleen.Een viertal jaar geleden stapte ze met Haan op Stelten mee in het onlinegebeuren. "De opkomst van de e-commerce en de groeiende populariteit van online shoppen heeft een grote impact gehad op ons winkeltje. En zo'n webshop onderhouden is erg arbeidsintensief. Onze sterkte was wel dat we mensen met raad en daad konden bijstaan. Heeft je kind problemen met de tafels of met spelling? Daar wisten wij hier wel raad mee", getuigt Marleen.Een mooie herinnering is toen Marleen en Raoul voor Fedasil met vluchtelingengezinnen werkten. "Een van de kinderen liet de mama de hele tijd winnen, want die had volgens de jongen 'al genoeg meegemaakt'... Terwijl ze een spelletje speelden, zetten die mensen al hun zorgen even aan de kant."28 december wordt de laatste dag van voor de bekende winkel. "Daar schuilt ook wat romantiek achter: mijn man en ik hebben elkaar op die datum leren kennen", glimlacht Marleen. Het wordt een afscheid met gemengde gevoelens. "Spijtig dat het voorbij is. Mijn speelgoedwinkel is mijn kindje. Maar er is nu eenmaal een tijd van komen en een tijd van gaan, en mijn gevoel van dankbaarheid overstijgt de spijt."