Door Jan Steenhoudt
...

Door Jan Steenhoudt"Ik droomde al van jongs af aan van een eigen frituur", begint Maël. "Mijn eerste stapjes bij Syntra West, in de avondschool, deden mij alleen maar meer goesting krijgen. Ik leerde de kneepjes van het vak bij Fredje Friet, in Oudenaarde. Uit dankbaarheid voor hun opleiding heb ik me nadien niet in de buurt gevestigd. Hoe ik dan in Spiere terechtkwam? Als enig kind zocht ik vaak het gezelschap op van mijn neven, die hier in de gemeente wonen. Toen ik op een dag opmerkte dat er geen frietkot meer was in Spiere, begon het idee om er dan maar zelf eentje te beginnen vorm te krijgen. Toen er een locatie dicht bij het Robecynplein beschikbaar kwam, heb ik niet lang geaarzeld."Maël werkte samen met Karen, met wie hij al acht jaar een koppel vormt, zo'n drie jaar lang aan het pand waar Poer Kwa Pas nu in huist. "Ik had het wel een beetje onderschat", lacht Maël. "Maar goed, na jaren zwoegen was er dit jaar dan eindelijk die stressvolle, maar deugddoende openingsreceptie van het frietkot. "Dat was een pak van ons hart", pikt Karen even in. "Voor mij is de combinatie van mijn studie Criminologie in Brussel en het werken in de frituur niet simpel, maar ik doe het graag. Volgend jaar studeer ik af, en dan zien we wel wat de toekomst brengt."Poer Kwa Pas is enkel op maandag gesloten en opent de dinsdag om half zes. De rest van de week gelden normale openingsuren. "We hebben al gemerkt dat vrijdag frietjesdag is", zegt Maël. "Zelf eet ik -hoe kan het ook anders- dagelijks wel wat frituursnacks. Ik durf ook af en toe eens op verplaatsing te gaan eten, om te zien hoe de concurrentie het doet. Dat mijn frituur wat op het concept van Bellegems' friethuisje lijkt? Dit rijpte al lang in mijn hoofd, ik heb het idee voor Poer Kwa Pas dus nergens op geënt.""Maar goed, het belangrijkste is dat de klant zich bij ons op het gemak voelt. We hebben een uitgebreid aanbod - van stoofvlees, over koude schotels tot normale frietgerechten - en een zeer aangenaam interieur. De naam Poer Kwa Pas is overigens geen ongelukje, hé. Het is gewoon een ludieke manier om wat meer in het oog te springen. We krijgen veel Franstalige klanten over de vloer en dit grapje wordt gesmaakt." (lacht)