Renoveren in coronatijden, het blijft een harde noot om te kraken. Maar Tom en Elsie durfden het aan. En het resultaat mag gezien worden. 14 jaar geleden namen Tom en Elsie het toenmalig Strandhotel over. "We hadden toen 21 kamers en het restaurant op de hoek, dat later een brasserie werd", vertelt Tom. "De zaak draaide en we kozen er enkele jaren terug voor om eerst de keuken uit te breiden. We konden een stuk kelder kopen ter hoogte van het Petrus- en Paulusplein en aanpalend aan ons hotel. Daar installeerden we de keuken en zo konden we ook de brasserie uitbreiden."
...

Renoveren in coronatijden, het blijft een harde noot om te kraken. Maar Tom en Elsie durfden het aan. En het resultaat mag gezien worden. 14 jaar geleden namen Tom en Elsie het toenmalig Strandhotel over. "We hadden toen 21 kamers en het restaurant op de hoek, dat later een brasserie werd", vertelt Tom. "De zaak draaide en we kozen er enkele jaren terug voor om eerst de keuken uit te breiden. We konden een stuk kelder kopen ter hoogte van het Petrus- en Paulusplein en aanpalend aan ons hotel. Daar installeerden we de keuken en zo konden we ook de brasserie uitbreiden." Vijf jaar geleden konden Tom en Elsie ook het pand naast de deur waar vroeger twee restaurants gevestigd waren. "Beide zaken waren wat uitgebloeid. Toen de eigenares, een dame uit Luxemburg, bij ons kwam eten, raakten we aan de praat. Van het een kwam het ander en voor we het wisten hadden we het pand gekocht. Eigenlijk wou ze niet verkopen. Het pand werd ooit gebouwd door haar vader en had voor haar een grote emotionele waarde. Daarom sloten we een deal: zolang ze leeft, blijft het appartement op de eerste verdieping behouden", aldus Tom. Zo gezegd, zo gedaan. Het appartement bleef en de rest van het pand werd aangepakt. Dat zorgde voor een uitbreiding van het aantal hotelkamers naar 32. Het gebouw telt vier verdiepingen, de overige drie verdiepingen werden hotelkamers. Daar komen nog tien kamers bij eens het appartement niet meer bewoond wordt. Daarnaast bevindt zich onderaan een heuse ontbijtruimte, die omgebouwd kan worden naar vergaderruimte.Toen vorig jaar ook café De Sealinck verdween zag het koppel hun kans schoon om ook dat pand op de kop te tikken. "We hadden last van nachtlawaai van het café. Klanten stonden er buiten dikwijls te roken. Met de uitbater kwamen we goed overeen en zo raakten we aan de praat over het pand. En dat leidde tot een verkoopovereenkomst. We hadden uiteraard tijdens de coronacrisis het geluk dat we al wat buffer hadden opgebouwd. Want gemakkelijk was het alvast niet. We hebben toch ook even moeten rekenen en tellen want de verbouwingen waren al langer gepland." In het pand waar vroeger de Sealinck gevestigd was, opende dochter Zoë (19) Bar Le Bassin. "Ik ben afgestudeerd als sommelier en ben ook kaasmeester", vertelt Zoë. "Papa en mama konden het pand kopen en vroegen me of ik dat niet wou uitbaten. Ze wilden er graag een kaasbar met wijnen en bieren in onderbrengen. Lang hoefde ik niet na te denken", lacht Zoë, die een half jaar stage liep in Barcelona en een half jaar in Zuid-Afrika. "Nu ben ik terug en zal ik de zaak samen met mijn ouders uitbaten", vervolgt Zoë. "We gaan samenwerken met Frederic Van Tricht, een van de beste kaasmeesters van het land. Daarnaast gaan we beperkt ook charcuterie invoeren, want er is altijd wel iemand die geen kaas eet. Daarvoor werken we samen met enkele gerenommeerde slagerijen. Voor het dessert kozen we voor een samenwerking met chocolatier Olivier Willems. Alles wordt gepaird met een lekkere wijn of een biertje." De bar ging open op 8 juni.