‘Potti’ en Rita nemen na 45 jaar afscheid van legendarisch studentencafé Salamander in Gentse Overpoort: “Maar overnemer behoudt álles”

© Guillaume De Cock
Philippe Verhaest

Het einde van een tijdperk. Na 45 jaar hangen Rita Van Rijsselberghe (72) en Luc ‘Potti’ D’Haens (75) de bierpot van café Salamander aan de haak. De plek was decennialang dé pleisterplaats voor West-Vlaamse studenten in Gent, maar nu valt het doek. “We waren de laatste nog echte bruine studentenkroeg. We willen geen halve discotheek worden.” De overnemer behoudt het hele concept. “Daar zijn we doodcontent voor.”

Honderdduizenden, misschien zelfs miljoenen pinten moeten Rita Van Rijsselberghe en de van Roeselare afkomstige Luc ‘Potti’ D’Haens getapt hebben achter hun donkerbruine toog van café Salamander. Volgende week zullen de laatste schuimende glazen boterhammen richting studenten schuiven, want na 45 jaar komt een einde aan hun verhaal.

Potti – een bijnaam die van het woord potaarde is afgeleid – en Rita mogen zich de oudste en langst dienende cafébazen van de meest beruchte/beroemde (schrappen wat niet past) straat van Gent noemen. In 1978 gingen ze van start met café Salamander en 42 jaar later is hun zaak een levende legende. Net als zijzelf. Tientallen studentenclubs hebben er onderdak en het interieur is er al die tijd nog geen haar veranderd.

Geboren naast brouwerij Rodenbach

“We zijn de laatste authentieke bruine studentenkroeg. Toen we eind jaren zeventig hier neerstreken, telde de straat hoop en al zes cafés”, vertelden in september 2020 aan De Krant van West-Vlaanderen. “In de loop der jaren zijn er steeds meer zaken neergestreken en de laatste twintig jaar werden die één voor één tot halve discotheken omgetoverd. Een trend die wij al die tijd weigerden te volgen. Dat past niet bij onze Salamander.”

“Ik houd al mijn studentenlinten en volgend academiejaar neem ik deel aan de cantussen in de Salamander. Ze zijn nog niet van me af!” Luc ‘Potti’ D’Haens

Potti en Rita leerden elkaar kennen in het paardenmilieu. “We waren allebei driver (jockeys die een sulky besturen, red.) en ontdekten elkaar in café Den Draver aan de Coupure, waar Rita destijds werkte. Ikzelf ben op 200 meter van de brouwerij Rodenbach in Roeselare geboren, maar op mijn zesde verhuisden we met het hele gezin naar Genappe in Waals-Brabant, waar mijn ouders op een hoeve paarden fokten.”

“Met een van die paarden moest ik naar de voormalige veeartsenijschool in Gent komen en toen ik iets in het aanpalende café ging drinken, leerde ik Rita kennen. De rest is geschiedenis.”

Kleinkinderen van klanten

Tijdens de voorbije veertig jaar ontpopten Potti en Rita zich tot de stamvader en -moeder van de Gentse studenten. “We zitten ondertussen zodanig lang in het vak dat we de kleinkinderen van onze eerste klanten over de vloer krijgen”, glimlacht Rita. “En het leuke is: soms komen de generaties ook sámen langs. Ja, café Salamander is voor veel oud-studenten thuiskomen.”

© Guillaume De Cock

Ook heel wat bekende koppen hingen er nog aan de zware houten toog van het café. “Marc Coucke en Mark Uytterhoeven waren praeses van een van onze studentenclubs. En een waslijst aan topdokters hebben hier hun pinten gedronken. Ministers Van Quickenborne en Van Peteghem waren hier kind aan huis. Wij hebben die gasten opgekweekt, hé.”

“Ministers als Vincent Van Quickenborne en Vincent Van Peteghem waren hier kind aan huis. Wij hebben die gasten ‘opgekweekt’, hé” – Rita Van Rijsselberghe

“Hoeveel studenten er hier hun lief opgedaan hebben? Ontelbaar! Maar we zijn er erg preus op dat we ook in 2020 nog altijd een huis van vertrouwen zijn.”

In dat huis van vertrouwen is West-Vlaams de voertaal. Rita is een geboren Gentse, maar praat ondertussen even vlot West-Vlaams als haar echtgenoot, mét Roeselaarse tongval. Ook het klantenbestand komt grotendeels uit de kustprovincie. Dat valt ook af te lezen van de emblemen van de studentenclubs die er hun thuis hebben. “Het was hier erg vaak vollen bak”, aldus Potti.

Nog exact één week open

Tijdens de coronacrisis dachten Rita en Potti niet aan stoppen. “Die jonge gasten houden ons ook zelf jong”, klonk het toen. Nu willen ze toch van hun pensioen genieten. Donderdag 30 juni wordt hun allerlaatste dag, daarna gaat de deur van de Salamander onherroepelijk dicht. De Coulissen, een andere zaak in de Overpoort en rechtover De Salamander, heeft de Salamander overgenomen. “En neen, die wordt niet omgebouwd tot zo’n dancing”, glimlacht Potti. “Alles blijft behouden: het meubilair, de toog… Er zal hoogstens een likje verf tegen de muur komen. Daar zijn we doodcontent voor. De Salamander is erfgoed. Dat mag nooit verdwijnen.”

Potti en Rita zien hun leeftijd als voornaamste reden om af te zwaaien. “We zijn 75 en 72, dan mag je het al wat rustiger aan doen. Ik heb ondertussen een nieuwe knie en de andere begint ook te sputteren. Er zit wat sleet op. De nachtelijke uren zijn ook niet te onderschatten. Bovendien heeft alles een houdbaarheidsdatum, maar de beslissing hebben we met spijt in het hart genomen. De Salamander is ons kindje. Die laatste dag zal lastig worden. Dat weten we nu al.”

Hun nieuwe, en iets rustigere, leven zal ook goedgevuld zijn. “We zullen weer tijd hebben op naar de paardenkoers te gaan en zijn ook van plan om nog in de Salamander binnen te springen. We wonen aan de Overpoort en ik zal mijn studentenlinten zorgvuldig bewaren om volgend academiejaar de cantussen bij te wonen. Ze zijn nog niet van ons af!”

Wie dus nog snel een pintje bij Potti en Rita wil gaan drinken: je hebt nog exact één week de tijd.”

© Guillaume De Cock

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.