Met Flèche d’Or verdwijnt alweer vaste waarde uit de Blankenbergse horeca: “29 jaar met hart en ziel achter de toog gestaan”

WK
Wim Kerkhof
Wim Kerkhof Medewerker KW

Nadat taverne Gentleman en restaurant Pullman er eerder al de deuren sloten, was het zaterdag de beurt aan Frank Tronquo en Katleen Maddens om afscheid te nemen van hun horecazaak op het Blankenbergse stationsplein. zaterdagavond gaven ze nog een laatste rondje. “Er gaan hier straks nog heel wat traantjes vloeien.”

Binnenkort verrijst op het Koning Leopold III-plein – ‘stationsplein’ in de volksmond – een nieuwbouw en daarvoor moeten verschillende horecazaken tegen de grond. Frank Tronquo (54) en Katleen Maddens (62) zijn de laatste in het rijtje die gedwongen de deuren sluiten.

Begonnen als jobstudent

“Wij hebben inderdaad het langst standgehouden, maar na vanavond is het ook voor ons onherroepelijk voorbij. Een jaar eerder dan gepland: het gebouw werd sneller verkocht dan verwacht”, zegt Frank.

Hij begon in ’87 als jobstudent in de Flèche d’Or. “Dat was met carnaval, herinner ik mij nog. De toenmalige uitbater was van bij ons in ’t dorp en zocht nog helpende handen om op te dienen. Vier jaar later ben ik naar Blankenberge verhuisd, in ’93 heb ik de zaak overgenomen”, aldus Frank, van oorsprong Zottegemnaar.

“Ik voelde me hier rap thuis in Blankenberge. Dit was echt zo’n typisch stamcafé hé, en als je dan nog eens zelf achter de toog staat ben je direct geen vreemde meer voor de mensen. Blankenberge is vandaag nog altijd een heel familiale badstad, maar dat volkse is stilaan aan ‘t verdwijnen”, klinkt het.

Gemengde gevoelens

Frank en Marleen begonnen vanmorgen aan hun laatste dag, en dat was met gemengde gevoelens. “Met het hotel waren we al langer gestopt, maar veel van onze vroegere gasten zijn de voorbije dagen nog eens afscheid komen nemen. Onder hen ook een dame van in de tachtig die speciaal uit Lier was gekomen. Ze is hier met tranen in de ogen weer weg gegaan”, zegt Frank.

Frank en Katleen gaan vanavond nog eens goed vieren met hun klanten. “We zijn vanmorgen om halftien begonnen en gaan door tot het laatste vat af is. We zullen ook wel wat pintjes uitdelen”, knipoogt Frank. “En er zullen vanavond ook nog wel wat traantjes vloeien”, vult Katleen aan.

“Al besef ik op dit moment precies nog niet goed dat dit écht onze allerlaatste dag is. ’t Zal alleszins raar doen om niet meer alle dagen tussen onze klanten te staan.”

Wat er na vanavond komt, weten Frank en Katleen nog niet. “Ik heb nog wel een aantal jaren te gaan tot aan mijn pensioen, maar een nieuwe horecazaak opstarten zit er op mijn leeftijd niet meer in, vrees ik. Zoiets bouw je niet in één, twee, drie op hé, en in de huidige tijden al zeker niet”, zegt Frank. “Eerst een paar maanden vakantie en dan zien we wel. Er komt nu eenmaal aan alles een einde.”

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.