Marc (60) en Nancy (58) tappen al 35 jaar pintjes in de laatste bruine kroeg op de zeedijk van Oostende

© JRO
Jeffrey Roos
Jeffrey Roos Medewerker KW

Marc Van den Kerchove en zijn vrouw Nancy Toussaint tappen al 35 jaar met veel liefde pinten achter de bar van taverne De Floride, de laatste bruine kroeg op de Oostendse zeedijk. “We hebben hard gevochten en veel zwarte sneeuw gezien, maar ons doorzettingsvermogen heeft ons tot hier gebracht.”

We schrijven 8 april 1987 als Marc en Nancy, samen met de ouders van Nancy, taverne De Floride uit de grond stampen op de zeedijk van Oostende. De Floride is een authentieke, gezellige, bruine kroeg, zo eentje waarvan het aantal vandaag nog op een hand te tellen valt in Oostende.

Sinds 1996 staan Marc en Nancy er echter alleen voor nadat de ouders van Nancy met pensioen gingen. Het Oostendse koppel baat de laatste bruine kroeg uit langs de Oostendse zeedijk en daar zijn ze best wel fier op, want het leven is voor hen als zelfstandige horeca-uitbaters allerminst gemakkelijk geweest.

Zwarte sneeuw

“We hebben heel veel zwarte sneeuw gezien, veel gewerkt en vooral heel veel moeten opofferen”, vertelt Marc. “We hebben het geluk gehad dat we twintig jaar boven de zaak hebben kunnen wonen. Anders zou het ons zeker niet gelukt zijn. Onze oudste dochter Kelly (36) was een jaar oud toen we de beslissing namen om een café te openen en dus was het niet evident om als jonge ouders met een baby de horecawereld in te stappen.”

“Toen Nancy beviel van onze zoon Nick (27) stond ze een dag later alweer achter de toog pinten te tappen. Het leven van een zelfstandige in de horeca is niet altijd rozengeur en maneschijn, al denken heel veel mensen daar anders over. Maar we zijn blijven vechten voor wat we waard zijn en hebben telkens weten te overleven.”

Marc en Nancy zijn wat ze noemen echte cafébazen. Het is hun leven en ook hun kinderen zijn erin opgegroeid. “Moeilijk? Wij hebben nooit anders geweten”, zegt Kelly.

“Als we iets nodig hadden, kwamen we naar beneden. We hebben uiteraard onze ouders veel moeten missen, we wisten niet beter. Maar ze hebben altijd heel hard hun best gedaan om ons een goed leven te geven. We hebben vooral veel tijd doorgebracht in onze tuin voor de deur: het strand.”

Veel regels

De vele regels hebben het de horeca de laatste jaren niet gemakkelijk gemaakt. “Een café waar je alleen nog drank verkoopt is vandaag onhaalbaar geworden. De winstmarges zijn veel te klein geworden en mensen willen ook iets kunnen eten.”

“Daarnaast is ook het rookverbod nefast geweest voor de horeca, al viel dat hier allemaal nog mee. Wij zijn op de zeedijk gelegen en dan maken de mensen er geen probleem van om buiten eentje te gaan roken. Maar er is ook corona geweest. Begrijp me niet verkeerd: er zijn ook heel veel goede kanten geweest aan een horecazaak uitbaten. Zo hebben we vrienden voor het leven leren kennen en kennis gemaakt met hele toffe klanten.”

Nog 32 maanden en dan stoppen ze ermee. Nancy telt de dagen, weken en maanden ondertussen af. “We hebben lang genoeg gewerkt”, vindt ze. “We laten het op 1 januari 2025 over aan de jonge mensen. Onze zoon Nick neemt de zaak over, samen met zijn vriendin Frobe. Vanaf dan nemen wij plaats aan de andere kant van de toog en mag Nick ons bedienen.” (lacht)

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.