Als we het terrein van Bekaert Deslee in de Deerlijkseweg 22 oprijden, springt de monumentale 42 meter hoge schouw in het oog die ooit deel uitmaakte van Bekaert Textiles. De bakstenen schoorsteen is meer dan vijftig jaar oud en een blijvende herinnering aan vroegere tijden. "Die schouw is geen eigendom meer van ons, wel van de stad. De schouw maakt nu deel uit van bedrijvenpark Groenbek", zegt Hans Dewaele (53), een van de vijf leden van het directiecomité van Bekaert Deslee.
...

Als we het terrein van Bekaert Deslee in de Deerlijkseweg 22 oprijden, springt de monumentale 42 meter hoge schouw in het oog die ooit deel uitmaakte van Bekaert Textiles. De bakstenen schoorsteen is meer dan vijftig jaar oud en een blijvende herinnering aan vroegere tijden. "Die schouw is geen eigendom meer van ons, wel van de stad. De schouw maakt nu deel uit van bedrijvenpark Groenbek", zegt Hans Dewaele (53), een van de vijf leden van het directiecomité van Bekaert Deslee.Het is dik tien jaar geleden dat er hier honderden jobs sneuvelden. Hoe kijk je daar op terug?"Zelf ben ik pas toegekomen na de fusie met het familiebedrijf Deslee Clama, een matrasstoffenbedrijf in Zonnebeke waarvan ik voordien zaakvoerder en mede-eigenaar was. Maar we hebben daar dezelfde sanering moeten doorvoeren als bij Bekaert Textiles. In Zonnebeke moesten we een honderdtal werknemers ontslaan. Dat was een hele pijnlijke periode, want de mensen die we moesten laten gaan, hadden in de meeste gevallen meegewerkt aan de groei van het bedrijf. De oorzaak van de malaise in de sector was de financiële crisis van 2008. Net als Bekaert Textiles ging de omzet bij ons in Zonnebeke toen met dertig procent naar beneden."In 2016 zijn Bekaert Textiles en Deslee Clama gefusioneerd. Was dat een noodzakelijke ingreep om te overleven?"De fusie heeft de nieuwe onderneming in elk geval een steviger positie bezorgd. Bekaert Textiles draaide toen een omzet van 150 miljoen euro, Deslee Clama van 75 miljoen. Dat is samen dus 225 miljoen euro. Nu beloopt de omzet 350 miljoen en dat is toch wel een flink pak meer. Bovendien zijn we nu wereldwijd de nummer één in matrasstoffen."Is de tijd van de grote saneringen nu definitief verleden tijd?"Zoiets kan je natuurlijk nooit zeggen, maar het gaat wel goed nu. Vorig jaar kenden we wereldwijd een gemiddelde groei van 7 procent, in de tweede helft van het jaar zelfs van 10 procent. Ook in januari haalden we opnieuw die 10 procent. Hoe het dit jaar verder zal gaan, is minder duidelijk. Het coronavirus heeft er toe geleid dat we twee van onze bedrijven in China tijdelijk moesten stilleggen. Intussen hebben we ze opnieuw kunnen opstarten maar het blijft moeilijk lopen met de leveringen. Het is niet uitgesloten dat we onze grondstoffen duurder zullen moeten aankopen. Dat kan dan weer een impact hebben op de winst van het bedrijf."Bekaert Textiles telde ooit 1.500 werknemers in Waregem en omgeving. Die tijd komt allicht niet terug."Dat klopt. Bekaert Deslee is weliswaar een heel stuk groter dan Bekaert Textiles en wereldwijd tellen we ook 3.700 werknemers. Maar onze grootste fabrieken staan nu wel in Turkije, Roemenië, Mexico en Indonesië. In totaal zijn we aan de slag op 27 locaties en in 19 landen. De vestiging in Waregem blijft als hoofdkantoor enorm belangrijk maar hier is het aantal personeelsleden wel beperkt tot 170. We doen in Waregem aan innovatie en productontwikkeling en hier bevinden zich ook de financiële diensten. Overigens maakt Bekaert Deslee zelf sinds een aantal jaren deel uit van de Duitse holding Haniel."Zijn de familes Bekaert en Deslee, allebei met wortels in Vichte, nu nog vertegenwoordigd aan de top van het fusiebedrijf?"Eigenlijk is er alleen nog via mij een link en dat is met de familie Deslee. Ik was getrouwd met Tosca Deslee, een dochter van de tweede generatie. Bij de andere vier leden van het directiecomité zijn er geen familiebanden meer. Dirk Verly en Veronique Mullier waren vroeger wel al actief bij respectievelijk Bekaert Textiles en Deslee Clama. Relatief nieuw zijn Fransman Fabrice Le Garrec en Rafael Rodriguez, die in de Verenigde Staten woont en met wie we vooral via videogesprekken vergaderen."Je bent al ruim twintig jaar ondernemer. Wist je al snel dat je dat wilde worden?"Mijn ouders zijn in de jaren zestig gestart met nieuwkuis De Wind in de Holstraat in Waregem, op die manier zag ik al wat ondernemen inhoudt. Toch had ik de microbe voor het ondernemen pas helemaal te pakken door de verhalen die ik vaak te horen kreeg van een neef van mijn vader. Als zaakvoerder van een bedrijf reisde hij de wereld rond. Ik kreeg van hem altijd fantastische verhalen te horen. Dat prikkelde mijn fantasie en ik wist dat ik dat ook ooit wilde doen. Inmiddels is die droom ook uitgekomen en ben ik als commercieel directeur bij Bekaert Deslee toch een derde van het jaar in het buitenland."(Freddy Vermoere)