Restaurant Adelientje kent een rijke geschiedenis. Adelientje was de uitbater van café Adelientje, gesticht in 1912. "Het gebouw waar het restaurant gevestigd is, dateert van 1912", vertelt Chris Boucquez. "De eerste jaren na de oplevering van het gebouw bevond zich hier een groentewinkel. Adelientje startte er later met een café dat druk bezocht werd door vissers. De Oostendse visserij beleefde toen nog gouden jaren. Eigenlijk is de ommezwaai van café naar restaurant er gekomen door die vissers. Adelientje werd vaak gevraagd om een visje te bakken in de keuken, de vissers br...

Restaurant Adelientje kent een rijke geschiedenis. Adelientje was de uitbater van café Adelientje, gesticht in 1912. "Het gebouw waar het restaurant gevestigd is, dateert van 1912", vertelt Chris Boucquez. "De eerste jaren na de oplevering van het gebouw bevond zich hier een groentewinkel. Adelientje startte er later met een café dat druk bezocht werd door vissers. De Oostendse visserij beleefde toen nog gouden jaren. Eigenlijk is de ommezwaai van café naar restaurant er gekomen door die vissers. Adelientje werd vaak gevraagd om een visje te bakken in de keuken, de vissers brachten hun vangst zelf mee. En zo besliste ze om ook eten te gaan serveren. Café Adelientje werd zo restaurant Adelientje." Later nam de dochter van Adelientje de zaak van haar moeder over.De ouders van Chris, Jacques Boucquez en Marie-Rose Lecomte kregen in 1970 de kans om de zaak van Adelientje over te nemen. "Mijn vader was maître d'hôtel in het Oostendse casino en mijn moeder werkte in een ijsjeszaak in Oostende", gaat Chris verder. "Toen ze de kans kregen om de zaak over te nemen, hebben ze meteen een bod gedaan. Ik was toen amper een jaar. Op 1 juli 1970 ging het restaurant open. Ze wilden koste wat het kost de naam behouden. Adelientje was welbekend in Oostende en ver daarbuiten."Op zijn zesde wist Chris al dat hij kok zou worden. Hij had het immers met de paplepel mee gekregen van zijn ouders. "Ik volgde les in Ter Groene Poorte in Brugge, in Ter Duinen in Koksijde en in de Oostendse Hotelschool. Ik doorliep mijn stages in het restaurant van mijn ouders en liep ook stage in een restaurant in La Roche. In 1988 studeerde ik uiteindelijk af en ging ik bij mijn ouders in het restaurant werken. In 1997 besloot ik op eigen benen te staan en werd ik zelfstandig traiteur."In 2005 sloeg het noodlot toe en overleed de vader van Chris. "Het jaar na het overlijden van mijn vader zou het contract van de winkel aflopen. Mijn vader heeft het nooit met zoveel woorden gezegd, maar liet wel uitschijnen dat hij mij graag aan de kookpotten van het restaurant zou zien, mocht hij er niet meer zijn. Zowel mijn broer als ikzelf kregen van mijn moeder de keuze of we al dan niet verder wilden gaan met het restaurant. Mijn broer zag dat niet zitten en ik heb de kans die ik kreeg met beide handen gegrepen. In 2006 was de overname een feit."Chris runt de zaak alleen, maar krijgt ook hulp van zijn vrouw, die als verpleegster werkt. "We hebben één personeelslid in dienst en dat is ruim voldoende. We hebben geen groot restaurant en dat is goed zo. Adelientje is bekend voor de gezelligheid en dat willen we zo houden." Met Axelle (15), Julian (12) en Amelie (5) staat er misschien wel een derde generatie klaar om het restaurant over te nemen. "Ik zal hen dat nooit opdringen, maar als ze dat willen, dan zou ik dat zeker leuk vinden", besluit Chris.