In 1895 begon Camiel D'haene (1871-1952) in de Wenninckstraat 10 in Ieper een inlijsters- en schrijnwerkershandel, vertelt Mieke (51), die nu de zaak uitbaat met haar broer Steven. "Het was in een huurhuis van de Lamotjes en onze overgrootvader specialiseerde zich al snel in het inlijsten. Dat vereiste een aparte vakkennis en hij maakte dan ook al vlug kaders en lijsten voor zijn collega-schrijnwerkers."
...

In 1895 begon Camiel D'haene (1871-1952) in de Wenninckstraat 10 in Ieper een inlijsters- en schrijnwerkershandel, vertelt Mieke (51), die nu de zaak uitbaat met haar broer Steven. "Het was in een huurhuis van de Lamotjes en onze overgrootvader specialiseerde zich al snel in het inlijsten. Dat vereiste een aparte vakkennis en hij maakte dan ook al vlug kaders en lijsten voor zijn collega-schrijnwerkers." "Camiel was blijkbaar ook een volksfiguur, die graag in de belangstelling stond en lid was van toneel- en muziekgezelschappen. Het was een 'D'haentje de voorste'. In 2014 schreef wijlen Staf Verheye een boek over 'onsterfelijke Ieperse figuren' en Camiel werd als 'den zotten D'haene' opgenomen in de rij van markantste Ieperlingen van de 20ste eeuw. Tijdens de Eerste Wereldoorlog verbleef hij met zijn gezin in Frankrijk, waar hij instond voor de restauratie en het herstel van de meubels en schilderijen van vier kastelen. Om de chique Franssprekende klanten te bezoeken, trok hij zijn trouwkostuum aan. Toen ze naar Ieper terugkeerden, vestigde hij zich als kadermaker in de Beluikstraat. Dat deed hij tot zijn tachtigste!"Theo D'haene (1901-1969), de oudste zoon van Camiel, werd al vroeg ingespannen als leerjongen, vertelt Steven (53). "In 1926 is hij naar de Boomgaardstraat verhuisd, waar we vandaag nog altijd gevestigd zijn. Het meubelmaken liet onze grootvader voorgoed varen en hij legde zich toe op de ambachtelijke stiel van het inlijsten. We hebben hem jammer genoeg nooit gekend. Het was blijkbaar een Pietje Precies en zo kunnen we ons eigen perfectionisme beter kaderen. Onze vader Pierre (1937-2014) kreeg de uitgebreide vakkennis met de jaren mee en dat voegde een extra dimensie toe aan zijn job als binnenhuisarchitect. Samen met onze mama, Brigitta Suffys, baatte hij zelfs op een bepaald ogenblik nog een tweede kaderwinkel uit, in De Panne. We werden grootgebracht tussen de lijsten, kaders en passe-partouts. Het is dan ook niet verwonderlijk dat wij met twee van de drie kinderen - de vierde generatie, dus - sinds 1991 de zaak verderzetten. We hebben toen trouwens direct de winkel- en atelieroppervlakte verdubbeld."Kaders D'haene is mee met de nieuwste technieken in het vakgebied, zegt Steven. "We hebben een dubbelzijdige verstekzaag voor houten en aluminium lijsten, een industriële vergaarmachine, de nieuwste passe-partoutmachine en een vacuümpers. Toch zijn we misschien nog het fierst op de zelfgemaakte werkbank van onze grootvader. Onze papa had genoeg aan een vijftiental mouluren, ons assortiment bestaat uit houten lijsten, waarvan we meer dan tweehonderd soorten in stock hebben, en ruim honderd referenties qua aluminium lijsten. We hebben ook zuurvrije passe-partouts, die de werken beschermen. Voorts beschikken we over verschillende glassoorten, zoals ontspiegeld of museumglas, en verkopen we allerhande kunstmaterialen: olieverf, acrylverf, aquarel, pastel, inkten, schildersezels en -doeken." Door de jaren heen passeerden er af en toe unieke stukken. "Mijn ouders mochten eens een echte Rubens inlijsten," vertelt Mieke. " We mochten toen als kind het atelier niet binnengaan." Steven vult aan: "We hebben ook al een gesigneerd drumvel van Metallica ingelijst, originele stukken van Elvis Presley en ettelijke voetbal- en wielertruitjes van topsporters." Tot slot willen we natuurlijk weten of de opvolging verzekerd is. "Op dat vlak is er nooit zekerheid. Onze overgrootvader hoopte dat zijn zoon-timmerman Julien de zaak zou verderzetten, maar die stierf jong in de oorlog; zijn zoon Theo werd de tweede generatie. Theo kreeg in de winkel voornamelijk hulp van zijn dochter Georgette, maar na zijn onverwacht overlijden in 1969 werd zijn zoon Pierre - gepusht door onze mama - de derde zaakvoerder van Kaders D'haene. En van Pierres kinderen zette vooral Steven als kind nooit een voet in het atelier, maar na een operatie voor Pierre kreeg hij de smaak te pakken. Onze vier potentiële opvolgers studeren nog of werken in een andere sector, maar je weet nooit dat ze ooit een echte kaderfunctie zien zitten." (DS)