Tien jaar geleden stampten Sofie Vandenbriele (38) en haar partner Sam Bulik (33) het standenbouwbedrijf Bulik uit de grond. Wat begon als een tweemanszaak, groeide in sneltempo uit tot een toonaangevende speler in de sector met tien werknemers op de payroll, een vijftiental freelancers en een rist awards op de schoorsteenmantel. "We waren gespecialiseerd in high end-standen voor internationale vakbeurzen", verduidelijkt Sofie. "2020 kondigde zich als een bijzonder druk jaar aan en we stelden een omzetgroei van 5 tot 10 procent voorop. Maar toen kwam de coronacrisis..."
...

Tien jaar geleden stampten Sofie Vandenbriele (38) en haar partner Sam Bulik (33) het standenbouwbedrijf Bulik uit de grond. Wat begon als een tweemanszaak, groeide in sneltempo uit tot een toonaangevende speler in de sector met tien werknemers op de payroll, een vijftiental freelancers en een rist awards op de schoorsteenmantel. "We waren gespecialiseerd in high end-standen voor internationale vakbeurzen", verduidelijkt Sofie. "2020 kondigde zich als een bijzonder druk jaar aan en we stelden een omzetgroei van 5 tot 10 procent voorop. Maar toen kwam de coronacrisis..."In amper drie dagen raakte de agenda van Bulik maagdelijk blank. "We wisten niet wat er gebeurde. Eerst lagen we wakker van het feit dat we té veel werk hadden, plots zaten we in de omgekeerde situatie. Het was onwezenlijk." Sofie en Sam bleven niet bij de pakken zitten en lanceerden midden maart een oproep op sociale media. "We zochten alle mogelijke klusjes om onze mensen aan de slag te kunnen houden. We hadden een topteam en wilden die ook gemotiveerd houden. We hadden tien jaar aan onze ploeg gebouwd. In februari meldde ik nog trots dat we eindelijk voltallig waren." Die oproep leverde een unieke opdracht op: een apotheek uit Izegem vroeg ons om een plexischerm te vervaardigen om zo een fysieke, maar laagdrempelige barrière tussen de mensen van de apotheek en de klanten te voorzien. Zondag 15 maart hadden we al een prototype klaar en toen ik de constructie op onze Facebookpagina plaatste, kregen we een tsunami aan bestellingen over ons heen. Tot op vandaag hebben we zo'n 6.000 stuks verkocht. Daarmee zijn we marktleider in België."Een half jaar na de uitbraak van het coronavirus heeft Bulik onder de noemer BeSafe By Bulik een compleet gamma aan covid-19-producten. "We maken gepersonaliseerde mondmaskers, leveren ontsmettingszuilen, faceshields, handgels en zelfs hoodies met ingebouwd mondmasker. De markt raakt nu stilaan verzadigd, merken we. Iedereen heeft ondertussen coronaveilige producten in huis. We kunnen enkel nog wat inspelen op lange termijnoplossingen, zoals designvolle blijvende zuilen en structurele oplossingen met plexiglas."In de standenbouwwereld blijft het ondertussen akelig stil en dat zette Sam en Sofie aan tot een drastische beslissing. "Onze volledige standenbouwtak is overgenomen door sectorgenoot Creaplan uit Nazareth. We hadden sowieso de bedoeling om die beslissing binnen afzienbare tijd te nemen, maar door de crisis voeren we die plannen nu sneller dan voorzien uit. We hebben twee jonge kinderen en we willen een leven met iets meer structuur en minder deadlines, maar we wilden de overgang geleidelijk laten verlopen. Nu is alles erg vlug gegaan. We zijn wat in snelheid gepakt."Een deel van de personeelsleden van Bulik maakte mee de overstap. "Onze baseline is nu 'alles behalve standenbouw'. Dat zet in de verf dat we onze vertrouwde sector achter ons laten en weer volop naar de toekomst kijken. Hoe die er exact zal uit zien, is ook voor ons nog niet duidelijk. We bieden nu eigenlijk alle diensten aan die we voordien ook in huis hadden en gebruikten voor een standenbouwproject van a tot z."Dat is erg divers, zo blijkt: high end-printwerk, textielbedrukking, lak- en spuitwerk, freeswerk, schrijnwerk, productontwikkeling... "We willen ons nu profileren als een creatief bedrijf dat oplossingen op maat aanbiedt. Door de komende maanden veel opdrachten te kunnen afwerken, zullen we onze nieuwe identiteit en core business kunnen ontwikkelen.""Ook al was deze stap ietwat noodgedwongen, we zien dit nieuwe verhaal als een opportuniteit. Door de coronacrisis hebben we sneller dan gepland op de resetknop moeten duwen, maar er liggen nieuwe kansen. Al zullen we de standenbouwwereld wel missen. De creatieve sfeer die er hangt, de leuke opdrachten... Aan de andere kant krijgen Sam en ik weer de kans om terug te keren naar de basis. De voorbije jaren zat ik meer met mijn neus tussen de cijfers en personeelszaken, nu kan ik ook weer de handen effectief uit de mouwen steken. Elk einde is een nieuw begin. En daar kijken we enorm naar uit."