Wat doet het met een mens: 70 worden?
...

Wat doet het met een mens: 70 worden?"Eerlijk? Je schrikt wat. Het is het begin van het einde. Ik wil hier niet negatief klinken, maar de mooiste jaren zijn achter de rug. Al heb ik van niets spijt en ben ik blij wat ik al gekregen en bereikt heb. Laat ons zeggen op naar de 80. Op wat kleine kwaaltjes zoals artrose na gaat het ook goed met mij. Dat koester ik. Ik blijf ook in route. Zo ga ik dagelijks nog een zestal klanten beleveren. Zo blijf ik in contact met de klanten en is mijn dag ook nuttig gevuld. Iedere morgen is er ook nog vergadering met het directiecomité. Mijn vrouw Rina is hier dagelijks nog een uur vroeger op post dan ikzelf."Hoe heb je deze mijlpaal in je leven gevierd?"Een intiem feestje met de kinderen. We hebben genoten, maar we hadden het ons natuurlijk anders voorgesteld. Normaal was er een feest voor 500 genodigden gepland in Domein Vossenberg. De uitbating is daar gestopt, maar een feest met zoveel volk was sowieso niet toegestaan. Maar we schuiven het een jaartje door. Rina is tien maanden jonger dan ik en is volgend jaar 70, we vieren dan dubbel."Hoe ga je om met corona?"Je denkt er iedere dag aan. Je zit ook met een zekere angst, want je hoort wel van mensen die het serieus te pakken hebben. Ik respecteer de regels. Zoveel mogelijk afstand houden en mondmasker opzetten waar nodig. We zijn er gespaard van gebleven, familiaal, maar ook in het bedrijf. Soms moet er iemand in quarantaine, maar de werking van ons bedrijf is niet in gevaar. Maar we mogen ook niet klagen. We zijn kunnen blijven doorwerken en onze omzet zal nog hoger zijn dan vorig jaar. Maar daarom is het resultaat nog niet beter. Je moet ook rekening houden dat enkele van onze klanten failliet zullen gaan. Dat is iets was we jaarlijks voor hebben. Dat kost telkens enkele honderdduizenden euro's. Je kan dat enkel verhelpen door iedereen contant te laten betalen, maar in de bouw is dat 'not done'."We spotten je ook vaak met de fiets. Een nieuwe passie?"Ik heb altijd al veel gefietst. Ik trok al met de fiets naar Compostela en vorig jaar fietste ik met mijn broer Marc met de elektrische fiets naar Lourdes. Mijn vrouw Rina rijdt dan mee met de mobilhome. Fietsen is ontspannend, maar om echt tot rust te komen kweek ik koikarpers. Dat is eigenlijk mijn yoga. In mei paren de karpers, dan moet ik de eieren opvangen en selecteren. De zwarte koikarpers zijn minder interessant, die zie je niet zo goed zwemmen. De juiste voeding is essentieel voor een goed resultaat."Voetbal speelt ook al meer dan 50 jaar een belangrijke rol in je leven."Ik debuteerde op mijn 16de in de eerste ploeg van Sleihage, de club werd nog opgericht door mijn nonkel pater Leo Cool. Na Passendale, Zwevegem, Oostnieuwkerke, Winkel Sport, VK Ieper en zeven seizoenen E. Hooglede keerde ik terug bij Winkel Sport. In die twee jaar dat ik er speelde was een soort klik ontstaan. Ik kwam 30 jaar geleden opnieuw bij Winkel Sport terecht en was er speler-trainer-sponsor. We moesten ons stinkende best doen om niet te degraderen, maar daarna is het altijd maar crescendo gegaan. Ondertussen spelen we in eerste nationale. We hebben een heel parcours afgelegd waar ik met veel voldoening op terugblik. Ik heb heel wat mooie mensen mogen ontmoeten, heel wat spelers zijn overigens bij mij komen werken."Wat zijn je mooiste momenten in 30 jaar bij rood-zwart?"Sportief was dat de titel in april 2019 op het veld van RC Harelbeke. Het kleine Winkel Sport dat de poort open beukt naar de hoogste amateurreeks. Maar de vele menselijke contacten zijn me even dierbaar door de jaren heen."Je woont vlakbij het veld van E. Hooglede en je beide zonen voetbalden er. Jelle zit er nu ook in het bestuur. Waarom dan Winkel?"Kijk eens naar de kleuren van Defrancq. Die zijn rood en zwart. Net zoals Jelle niet weg te slaan is bij Hooglede, heb ik mijn hart verpand aan Winkel. De jaren als speler waren er top en toen ik terugkeerde was het telkens feest."Ook KSV Roeselare trok al vaker aan je mouw. Zin om in een fusieproject te stappen?"Ik weet dat dat her en der gesuggereerd wordt, maar wij zijn niet rechtstreeks benaderd. En dat hoeft ook niet. Ik ben 70 jaar, ik ga me niet meer aan avonturen wagen. Ik heb vaak eens iets in een zotte schie gedaan, maar dat is verleden tijd. We zijn trouwens ook altijd sponsor geweest bij KSV Roeselare. Ik keek dan ook uit naar de derby die we dit jaar tegen hen gingen kunnen spelen. Maar het mocht niet zijn. Er is daar veel gebeurd. Maar de reddingsboei zal niet van Winkel komen. Ik wil mijn club ook niet verraden. Kijk eens naar Zulte Waregem. De mensen van Zulte bleven daar wat op hun honger zitten, dat wil ik mijn Winkelse vrienden niet aandoen. We hebben ondertussen een bestuur met voornamelijk 70-plussers. Maar de opvolging is verzekerd met de mensen van het B-elftal. Ik wil dit nog doen zolang ik gezond ben."Ook de koers spreekt je aan!"Ik trek graag parallellen tussen sport en het bedrijfsleven. Winkel Sport is mee gegroeid met het bedrijf Defrancq. Maar ons team hier op het bedrijf vergelijk ik graag met The Wolfpack van Patrick Lefevere. We kregen al aanbiedingen om ons bedrijf te verkopen, maar we blijven één familie en dat houden we zo. En terwijl ik bezig ben. Vergelijk me binnen Defrancq gerust met Eddy Merckx, ik rij op kop van het peloton, geef het goede voorbeeld en de rest volgt in mijn spoor. Onze leuze is ook niet voor niks: DF staat voor Doe Foort. En dat blijven wij doen."