In iedereen schuilt een potentiële moordenaar. Het is de baseline van Moordenaars en hun motieven, het best verkochte boek van Vlaanderens bekendste strafpleiter Jef Vermassen. De advocaat uit Lede gaat in het boek uitgebreid in op alle mogelijke motieven die mensen ertoe aanzetten om een andere mens van het leven te beroven. Telkens hij voor een assisenjury moet pleiten, kan Vermassen het niet laten om even naar zijn boek te verwijzen. Dat zijn fans hem na de zitting komen vragen om het werk te signeren, neemt hij er maar al te graag bij. Vaak vat Vermassen de mogelijke motieven samen als de drie G's: God, Gat en Geld. Al even vaak klopt zijn stelling ook en valt het motief van de dader in kwestie inderdaad onder te brengen in één van die drie categorieën. Maar heel soms is het vruchteloos zoeken naar een motief. Omdat de dader er niets wil over zeggen of omdat er simpelweg geen motief is. De stoppen zijn doorgeslagen, schrijven de kranten dan, of nog: er knapte iets in zijn of haar hoofd. Dat was ook het geval bij Marnick Vermeersch, de ondertussen 34-jarige vuilnisophaler die vier zomers geleden zijn partner Kimberly wurgde in hun woning in Oekene.
...

In iedereen schuilt een potentiële moordenaar. Het is de baseline van Moordenaars en hun motieven, het best verkochte boek van Vlaanderens bekendste strafpleiter Jef Vermassen. De advocaat uit Lede gaat in het boek uitgebreid in op alle mogelijke motieven die mensen ertoe aanzetten om een andere mens van het leven te beroven. Telkens hij voor een assisenjury moet pleiten, kan Vermassen het niet laten om even naar zijn boek te verwijzen. Dat zijn fans hem na de zitting komen vragen om het werk te signeren, neemt hij er maar al te graag bij. Vaak vat Vermassen de mogelijke motieven samen als de drie G's: God, Gat en Geld. Al even vaak klopt zijn stelling ook en valt het motief van de dader in kwestie inderdaad onder te brengen in één van die drie categorieën. Maar heel soms is het vruchteloos zoeken naar een motief. Omdat de dader er niets wil over zeggen of omdat er simpelweg geen motief is. De stoppen zijn doorgeslagen, schrijven de kranten dan, of nog: er knapte iets in zijn of haar hoofd. Dat was ook het geval bij Marnick Vermeersch, de ondertussen 34-jarige vuilnisophaler die vier zomers geleden zijn partner Kimberly wurgde in hun woning in Oekene.Ze zouden naar Bellewaerde gaan, die 23ste juli in 2016. Marnick, Kimberly, hun twee dochtertjes Rihanna en Beyoncé en de twee dochters van Kimberly uit een vorige relatie, Axcana en Zivana. Het moest het eerste familie-uitstapje worden nadat Kimberly vijf weken daarvoor het leven had geschonken aan de kleine Beyoncé. Eigenlijk hadden ze gehoopt op een zoontje. Kimberly wou geen kinderen meer, maar Marnick wou zo graag een zoon en drong aan. Kimberly liet zich overhalen en beviel in juni van Beyoncé. Geen zoon dus, maar toch was Marnick blij met zijn vier dochters. Hoe hij ze die dag allemaal in zijn opvallende BMW M5 zou krijgen om naar Bellewaerde te rijden, wist hij nog niet. De auto, die hij kocht van een dokter en die het gezin handenvol geld aan benzine kostte, liet het die dag bovendien afweten. Een klein technisch mankement waar Marnick al lang weet van had, maar dat hij altijd had nagelaten om te laten herstellen. En net die dag, toen Kimberly met de kinderen de hitte wou ontvluchten naar Bellewaerde, startte de BMW niet. Marnick trok in allerijl naar de garage, liet het euvel herstellen en was rond de middag al opnieuw thuis.Voor Kimberly hoefde het echter niet meer. Het was al te laat om nog te vertrekken, vond ze. En waarom had Marnick die auto niet al veel eerder laten herstellen, vroeg ze zich af. Het kwam tot een kletterende ruzie tussen het koppel. Terwijl baby Beyoncé in haar wiegje lag te slapen en de drie andere dochters in de zetel naar televisie aan het kijken waren, liepen de spanningen tussen Marnick en Kimberly alleen maar op. Zij slingerde hem allerlei verwijten naar het hoofd, hij probeerde Kimberly te bedaren. Tot er dus iets knapte in zijn hoofd. In het washok naast de badkamer op de bovenverdieping greep Marnick plots Kimberly bij de keel. En hij kneep door. Kimberly verloor het bewustzijn en viel op de grond. Marnick liep naar beneden, stak de drie oudste kinderen in zijn BMW en vertrok. Baby Beyoncé, die vredig lag te slapen, liet hij liggen. Hij maakte de kinderen wijs dat ze snel om frietjes zouden rijden, maar even verderop parkeerde hij zijn auto op de parking van het politiecommissariaat, stapte uit en legde de sleutels op het bureau van de twee agenten die hem ontvingen. "Je gaat best eens kijken bij mij thuis, ik kon het niet meer aan", prevelde hij.Nog geen tien minuten later waren de hulpdiensten al massaal aanwezig in de Plaatsmolenstraat. De spoedarts vond Kimberly levenloos terug in het washok en slaagde erin om de jonge moeder te reanimeren. Met een brandweerladder werd Kimberly uit de woning gehaald en in allerijl naar het ziekenhuis overgebracht. De dokters deden er alles aan om het leven van de vrouw te redden, maar om 22 uur kwam het harde verdict: Kimberly zou het niet meer halen. Axcana, Zivana, Rihanna en de piepjonge Beyoncé waren hun mama kwijt. En die twee laatsten ook hun papa, want Marnick zou in de cel blijven tot aan de start van zijn proces in september 2017. Dat werd niet voor het assisenhof gehouden, maar voor de correctionele rechtbank in Kortrijk. Een half jaar voor het proces, op 17 februari 2017, organiseerde de vader van Kimberly in Roeselare nog een mars tegen partnergeweld. Op de dag dat Kimberly 28 jaar oud zou geworden zijn, stapten 250 mensen in een indrukwekkende stilte door de Rodenbachstad. De familie van Kimberly keek reikhalzend uit naar het proces, onder meer om eindelijk een antwoord te krijgen op de vraag waarom hun dochter en zus dood moest. Ze wilden niet alleen antwoorden op hun vragen, via hun advocaten vroegen ze ook een fikse schadevergoeding van dader Marnick Vermeersch. Die eis zou procureur Tom Janssens van Kortrijk hen als een boemerang terug in het gezicht werpen.Op het proces kreeg de familie van Kimberly al meteen de wind van voren van de Kortrijkse procureur. Dat de pleidooien net op zes december werden gehouden, gebruikte Tom Janssens als Leidmotif in zijn requisitoir. "Ik ga hier geen zwartepiet spelen, maar ook geen Sinterklaas", begon hij, om vervolgens met de voeten vooruit de nabestaanden van Kimberly Vermeersch te tackelen. "Men wil hier van Marnick een beest en van Kimberly een heilige maken, maar dat klopt niet. Marnick, gij zijt de slechtste nog niet. Het is haar eigen familie die haar tijdens haar leven nooit de juiste kansen heeft gegeven. Al toen ze vier jaar oud was, moest ze met haar vader - Prins Carnaval 2001 - mee op de lappen tot vier uur 's ochtends. De eerste veertien dagen van de maand was er geld voor eten, de laatste veertien dagen moest Kimberly als een hond vechten voor haar brokken. En nu komen die mensen hier beweren dat ze één gelukkige familie waren en vragen ze 50.000 euro schadevergoeding per man. Alsof ze denken dat ze hier de Lotto gaan winnen. Wie braaf is, krijgt lekkers, zo gaat het in een sinterklaasliedje. En ze willen blijkbaar heel veel lekkers, deze mensen", brieste de procureur.Sommige familieleden van Kimberly kregen het zo benauwd dat ze de zaal ontvluchtten. Ze hoorden dan ook niet hoe procureur Janssens nog eens inhakte op de nagedachtenis van Kimberly. Ook de advocaten van Marnick Vermeersch, Kris Vincke en Paul Viane, legden een deel van de verantwoordelijkheid bij Kimberly. "Ze had een scherpe tong, was dominant, wispelturig en deinsde er niet voor terug om Marnick belachelijk te maken en zelfs te slaan in het openbaar. En hij absorbeerde dat allemaal, als een spons. Maar een spons kan ook niet oneindig absorberen", klonk het. Voor hem, op het beklaagdenbankje, zat Marnick Vermeersch onbewogen. Hij liet zich niet opzwepen door het vlammende requisitoir van de procureur, liet geen vreugde blijken toen de procureur slechts 15 jaar cel voor hem vroeg maar bleef de hele zitting sereen. "Ik mis Kimberly enorm", fluisterde hij op het einde van de zitting, toen hij het laatste woord kreeg. "Als ik de klok zou kunnen terugdraaien... Ik hoop er ooit nog voor mijn kinderen te kunnen zijn", klonk het stil.Onder luid protest van de familie van Kimberly werd hij twee weken later inderdaad veroordeeld tot vijftien jaar cel, vijf jaar minder dan de minimumstraf omwille van verzachtende omstandigheden. Binnen een jaar komt Marnick Vermeersch in aanmerking voor een vervroegde invrijheidsstelling. Ondertussen is hij, als zoon van een landbouwer uit Zuienkerke, aan de slag in het Penitentiair Landbouwcentrum in Ruiselede. "Hij werkt daar hard, tot ieders tevredenheid", zegt zijn advocaat Kris Vincke. "Zijn dochtertjes Beyoncé en Rihanna worden opgevangen door zijn ouders en hij ziet ze ook geregeld. Hij heeft nog altijd heel veel spijt van wat er gebeurd is en hoopt nog iets van zijn leven te maken. Hij hoopt echt om die vaderrol opnieuw op zich te kunnen nemen", klinkt het. In het huis waar het drama zich vier jaar geleden afspeelde, is de rust ondertussen al lang teruggekeerd. De woning, waar Marnick en Kimberly leefden met hun vier kinderen en twee American Staffords, is binnen helemaal opgeknapt. Er woont nu een Pools gezin. "We wisten wel dat hier ooit iets moet gebeurd zijn, maar de details zijn ons onbekend", klinkt het in een mengeling van Nederlands en Engels met een zwaar Oostblok-accent. "We wíllen de details eigenlijk ook liever niet weten. Toen we hier kwamen wonen, was er niets meer te zien van de feiten die zich hier afgespeeld hebben en ondertussen wonen we hier heel graag", klinkt het.