Door Tom Delmotte
...

Door Tom DelmotteHet is met een onbehaaglijk gevoel dat we Saskia Soete-De Boosere, de ceo van Kortrijk Xpo, interviewen. De beurzensector zit door de coronacrisis al maanden onherroepelijk op slot. Een gesprek over vakantie is dus niet meteen het eerste waar ze aan denkt. "Tot eind juli hadden we geen perspectief wanneer we weer aan de slag konden. Beurzen werden beschouwd als massa-evenementen en dat terwijl wij wel beschikken over een schat aan informatie over al onze standhouders en bezoekers via het registratiesysteem dat we al jaren hanteren. Dat maakt traceerbaarheid in onze sector net veel makkelijker."Sinds kort kregen Saskia en haar team het nieuws dat beurzen vanaf 1 september wel weer mogen, uiteraard onder strikte voorwaarden en onder voorbehoud van slechtere besmettingscijfers. Hoog tijd, zo blijkt. "De afgelopen maanden zijn behoorlijk zwaar geweest. Werken in het ongewisse wens ik niemand toe. Maar tegelijkertijd zie ik ook dat de crisis een en ander losgemaakt heeft. Niet alleen ontstonden heel veel nieuwe creatieve concepten, iedereen merkte ook hoe belangrijk teamwerk is. Na weken thuiswerk was het precies kermesse als collega's elkaar weer op de werkvloer mochten ontmoeten. Dat is mooi om te zien."Die eerste ervaringen met werken in team deed Saskia op tijdens haar vakantiejobs als tiener. "Plongeur (afwasser, red.) zijn in een groot restaurant in Nieuwpoort, in de keuken staan van de bekende tea-room Nata in Kortrijk en kuisen in een woon- en verzorgingscentrum in Wevelgem, het waren stuk voor stuk leerrijke ervaringen."Niet dat de ouders van Saskia erop aandrongen dat ze een vakantiejob deed. "Neen, het was steeds uit vrije wil. Als ik dan toch mee ging naar zee, dan kon ik even goed wat geld verdienen. Al stonden mijn ouders er natuurlijk wel achter. Ik kom uit een arbeidersgezin, vader en moeder waren het gewoon om fysiek werk te doen. Voor mij als student was dat een nieuwe ervaring."De studentenjobs haalden Saskia voor de eerste keer echt uit haar comfortzone. "Als student had ik de situatie meestal wel onder controle. Ik wist hoeveel ik moest studeren om het resultaat te behalen dat ik wilde. Op de werkvloer was de situatie totaal anders. Daar waren het anderen die bepaalden waar de lat lag. Als je keuken vol af te wassen potten staat, heb je als jonge gast niet te kiezen hoe lang je er zal over doen. Dan moet het gewoon gebeuren...."Het ging er soms hard aan toe volgens Saskia. "Vooral in de horeca heb ik grote ogen opgezet. Toen ik de chef op mijn eerste werkdag hoorde brullen in de keuken, dacht ik dat ik na twee uur buiten zou vliegen. Maar zo werkt het systeem nu eenmaal. Net zoals het ook erg mooi is om met diezelfde ploeg na het sluiten van de zaak samen plezier te maken bij het drinken van een glas."Je hoeft Saskia dan ook niet te overtuigen van het belang van goed teamwerk. "Vooral de complementariteit binnen een team is belangrijk. Uiteraard moet je daar als leidinggevende in groeien, maar eigenlijk is het niet fout om naar je team toe te erkennen dat je niet in alles goed bent. Zo weten ze dat time management nooit mijn sterkste kant zal zijn. Daarvoor val ik ook terug op mijn team. Maar als het gaat om doorzetten, nooit de moed verliezen en anderen blijven stimuleren, ben ik dan weer een voorbeeld voor anderen. Een goed team is van goudwaarde."Ook Kortrijk Xpo werkt vaak met jobstudenten, al is de beurzensector op dat vlak wat atypisch. "Onze piekperiode ligt niet in de zomer, want dan zijn we vooral bezig met de voorbereiding van komende beurzen. Als we jobstudenten inzetten, dan is het altijd in het voor- of najaar wanneer ze taken aan het onthaal, de parking of de horeca voor hun rekening nemen. Jobstudenten of schoolverlaters kijken nog met onbevangen blik naar je bedrijf en organisatie. We kunnen veel van hen leren. Als je enkele maanden ergens werkt, word je als vanzelf meegesleurd in de wetten van de onderneming. Dus vragen we heel vaak aan jobstudenten wat hun eerste indrukken zijn. Zo doen we inspiratie op bij dat jonge volk.""De belangrijkste eigenschap van een jobstudent is volgens mij zijn vibe. Hij of zij moet een bepaalde energie uitstralen, je moet de goesting zien om te werken. Zo weten we al snel of iemand uit het juiste hout gesneden is." Ook haar eigen kinderen proefden intussen al van vakantiejobs. "Zo is mijn zoon ook zwemtrainer. Door les te geven aan anderen geeft hij dus ook iets terug aan de maatschappij. Dat vind ik minstens even belangrijk. En mijn dochter is een fervent sportster. Ze is onder meer provinciaal kampioene tijdrijden en weet dus wel wat over zelfdiscipline. Ook een waardevolle eigenschap. Ach, het komt er wel goed mee..."