Fanfare huldigt vader en zoon Filip en Maxime Carrein: “De hele familie door de muziekmicrobe gebeten”

Vader Filip en zoon Maxime Carrein werden beiden door de fanfare Sint-Cecilia gehuldigd. © ZB
Noël Vandewiele
Noël Vandewiele Medewerker KW

Tijdens het Sint-Ceciliafeest van de koninklijke fanfare Sint-Cecilia kreeg Filip Carrein (51) het ereteken voor 40 jaar muzikant opgespeld. Tegelijkertijd werd zoon Maxime (23) gehuldigd voor 15 jaar lidmaatschap.

Bij vader en zoon Carrein zit muziek in de genen en is de spreekwoordelijke leuze van de appel en de boom zeker van toepassing. “Mijn vader Raf speelde ruim vijftig jaar bariton en ook mijn ooms en neven en nichten maakten deel uit van het muziekkorps. Op een bepaald moment waren we met 15 Carreins vertegenwoordigd in de fanfare”, begint Filip (51) zijn verhaal.

Hij is getrouwd met Hilde Vandecasteele en werkt als ingenieur bij de gemeente. “Ik kreeg het dus met de paplepel mee en volgde eerst les bij Gilbert Hinnekindt. Daarna volgden nog enkele jaren muziekacademie in Roeselare. Mijn eerste instrument was bugel en dat speel ik nu al 40 jaar. Veranderen zal ik niet meer, want het is een heel mooi klinkend melodieus instrument.”

Kinderen

Door op te kijken naar vader en grootvader speelt ook zoon Maxime in de fanfare. Hij koos voor de euphonium, wat in de volksmond vaak tuba genoemd wordt. “Sinds het derde leerjaar volg ik al verschillende jaren muzieklessen in de muziekacademie. Muziek is mijn belangrijkste hobby, ik zou het echt niet meer kunnen missen.”

“Ik zou het echt niet meer kunnen missen”

Naast zoon Maxime speelt ook dochter Fauve (20) in de fanfare. Zij bespeelt de hoorn. Natuurlijk is Filip bijzonder trots dat zijn beide kinderen, die veel meer muzikaal geschoold zijn, lid zijn van de fanfare. Zo te zien komt er nog geen einde aan de dynastie Carrein bij het Passendaalse korps.

Sociaal gegeven

Fanfare is bij de familie Carrein de grote hobby. “Het is ook een sociaal gegeven, iets dat je samen doet,” stelt Filip. “In tegenstelling met diverse sporten kan je het veel langer blijven beoefenen. Telkens kijken we uit naar de wekelijkse repetities om met de hele groep nieuwe stukken aan te leren. Alles verloopt er in een vriendelijke sfeer en iedereen doet zijn uiterste best. In de voorbije jaren heb ik natuurlijk veel zien veranderen maar de essentie, namelijk samen musiceren, is gebleven. Mijn voorkeur gaat, net als bij de meeste muzikanten, uit naar concerten. Bij uitstappen komen de mensen niet spontaan meer buiten. Bij concerten weten muziekkenners de inspanningen van de muzikanten wel te waarderen.”

NVZ/foto ZB

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.