https://api.mijnmagazines.be/packages/navigation/

Vincent Vandommele eerste stadsdichter van Izegem

Aanstelling Vincent Vandommele als stadsdichter in Izegem. (foto Frank) © Frank Meurisse
Redactie KW

Op 6 september kwam de Izegemse gemeenteraad voor de eerste keer sinds maanden opnieuw fysiek samen. Van die gelegenheid werd gebruik gemaakt om Vincent Vandommele officieel als eerste stadsdichter aan te stellen.

“Aangezien de gemeenteraad plaatsvond in cultuurhuis De Leest, was het een unieke kans om de zitting ook met een poëtische saus te overgieten”, zegt schepen van Cultuur Kurt Himpe (N-VA). Vincent Vandommele bracht ook twee gedichten naar voor die hij schreef voor zijn kandidatuur, ‘Epéron’ over het stadsmuseum en ‘Verschijning’ over de Izegemse koekoek.

Acht kandidaten

“Met de aanstelling van een stadsdichter willen we de inwoners warm maken voor poëzie. De stadsdichter zal de volgende twee jaar de stad en de gebeurtenissen in onze stad vastleggen in gedichten die op regelmatige tijdstippen in de kijker zullen gezet worden. Poëzie is een ideaal medium om uitdrukking te geven aan gevoelens en emoties”, aldus schepen Himpe.

“We ontvingen acht kandidaturen. De jury oordeelde dat de laureaat weet te overtuigen door het juiste evenwicht tussen toegankelijkheid en diepzinnigheid. Hij hanteert een rijke taal die hij tegelijk voldoende weet uit te puren. De jury en het stadsbestuur zijn ervan overtuigd dat deze kandidaat ongetwijfeld een memorabele poëtische stempel op onze stad zal weten te drukken en dat hij in zijn functie als stadsdichter zowel binnen als buiten de stadsgrenzen onmiskenbaar verbindend zal werken”, zegt de cultuurschepen.

Vincent Vandommele ontving van schepen Kurt Himpe ook een kunstwerkje. “Een houtsculptuur met de letters van het alfabet, een symbolisch kunstwerkje, want met die letters zal de stadsdichter aan de slag gaan om poëtische kunstwerkjes te creëren.”

Hieronder kan je ook de twee gedichten lezen die Vincent Vandommele reeds maakte:

Epéron

In de schaduw van een schoorsteen zonder stoom

blinken gouden letters langs het spoor

toen hofleverancier, nu schatkamer

geraffineerd stikwerk met geur

van weggeveegde dagen

patronen vol exotiek

Bahia Koko

Para Sherbro

pekdraad en tatsevoet

tussen hamer en leest

klikken voetstappen het verhaal

op hoge hakken, ooit van hier

Verschijning

geristel en geklok verstoren plots

het ritmisch druppen na de lenteregen

de grassenzee splijt open

grijswit kruist hij mijn pad

statig op gladde poten

brede borst strak vooruit

onder de gekrulde roze kam

spieden geparelde ogen naar

wat de witte bek pikken kan

onder een dekbed van fluitenkruid

verdwijnt hij in zijn veren

een Izegemse koekoek

(vadu.foto’s fmei)

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.