Brugs kunstenaar Robert Devriendt schrijft eerste roman: “Elke lezer is een voyeur”

Robert Devriendt: “Ik kon niet weerstaan aan de romantische dwang om een boek te schrijven.”©Davy Coghe Davy Coghe
Robert Devriendt: “Ik kon niet weerstaan aan de romantische dwang om een boek te schrijven.”©Davy Coghe Davy Coghe
Stefan Vankerkhoven

Met ‘Maximes Obsessie’ debuteert de Brugse kunstschilder Robert Devriendt als romanschrijver. Een boek van een kunstenaar over een kunstenaar. Geen elitair werk, wel een toegankelijke, voyeuristische en vooral sensuele roman.

Bruggeling Robert Devriendt (65) is vooral bekend om zijn kleine, realistische schilderijen: sensuele reeksen met een hoog cinematografisch karakter. Een auto in een bos, een vrouw die een geweer op iemand richt, de rug van een man in een leren jas, een achtergelaten handtas… Daarbij gaat er een geheimzinnige, erotische dreiging uit van zijn werk. De toeschouwer, door Devriendt gezien als een voyeur, wordt uitgenodigd om als een detective zijn schilderijen te interpreteren. Eenzelfde sfeer van mysterie en suspense vind je in zijn debuutroman ‘Maximes Obsessie’.

Toevluchtsoord

Het verhaal? In een verwilderd bos staan twee oude caravans en een vervallen boshut. Daar heeft het hoofdpersonage Maxime zich teruggetrokken, ver weg van de kunstwereld. Schilderen doet hij niet meer, maar aan het registreren van de wereld blijft hij trouw. Hij leeft in afzondering en houdt er zijn eigen rituelen op na. Mettertijd gaat hij mensen uitnodigen. Onbekenden, die hij instructies geeft en observeert met de toewijding van een voyeur. Een van hen is Edith, een lingerie ontwerpster op de vlucht voor haar uit de hand gelopen huwelijk. Bij Maxime lijkt zij een toevluchtsoord te vinden. Zelf is Maxime op zoek naar een authentieke manier van leven waarbij hij tevergeefs probeert het kunstenaarsbestaan achter zich te laten. In deze roman houdt de auteur zijn lezers scènes voor. Die ontvouwen zich op eigenzinnige wijze, als een film zonder script. En toch komt alles in aanraking met elkaar, via Maximes obsessieve blik.

“Waarom ik nu pas een roman geschreven heb? Het was een drang die al lang sluimerde en waar ik op een gegeven moment niet meer aan kon weerstaan”, zegt Robert Devriendt. “Schrijven is gewoon een andere manier om mij uit te drukken, al beïnvloeden beide kunsten elkaar. Ik bereid momenteel een expo voor, waarin ik twintig schilderijen zal tonen die opgebouwd worden als hoofdstukken uit een roman. Of liever als een trailer van een film, waarvan je slechts enkele brokstukken ziet. De toeschouwer kan zelf de ontbrekende gegevens fantaseren.”

Sensualiteit

“In mijn roman mag de lezer zelf bepalen wat nu precies de obsessie van Maxime is. Is het een obsessie voor schoonheid? voor de natuur ? voor sensualiteit? voor schilderkunst? Bij het schrijven van mijn roman voelde ik mij, net als bij het schilderen, als een regisseur. Mijn schilderijen zijn als beelden uit een storyboard waarvan het script zoek is. De toeschouwer bepaalt zelf de betekenis en de samenhang, er is geen eenduidig onderwerp. Ook in mijn roman laat ik op een bepaald moment veel over aan de lezer. En toch ben ik een strenge regisseur: ik lever personages, landschappen en interieurs. Alles bezit een zekere sensualiteit: of het nu een boomschors is of de huid van een vrouw is. Daarbij is niet alleen de schilder, maar ook de lezer een voyeur.”

“Is het boek over een schilder die zich terugtrekt in de natuur een vorm van escapisme? Ja, er is geen andere uitweg. We horen ons te gedragen in een stresserende samenleving die alles bepaalt. Je moet daar iets tegenover plaatsen en een poging ondernemen om die stress te ontvluchten. Het boek stelt zich ook vragen over wat de rol van een kunstenaar is en heeft een filosofische en psychologische inslag. Het belang van schilders en schrijvers is dat zij beelden en verhalen aanreiken aan hun publiek. Een autobiografie mag je dit werk niet noemen, ik fantaseer liever, al zitten er gebeurtenissen in die ik meegemaakt heb maar vervorm. Autobiografieën zijn overigens de meest venijnige vormen van fictie. Je denkt als lezer dat je de waarheid hoort, maar iedereen heeft taboes en vervormt de werkelijkheid.”

Pooier

“In feite gaat mijn roman over schoonheid. Elk van de personages, die de kunstenaar in zijn caravan uitnodigt, hanteert een andere manier om met schoonheid om te gaan. De pooier exploiteert schoonheid, de taxidermist probeert de schoonheid van dieren te bewaren door ze op te zetten. Maar bovenal is Maximes Obsessie een boek over een kunstenaar, geschreven door een kunstenaar. De lezer komt zo te weten hoe een kunstenaar denkt. Dat is heel complex, want om te schrijven moet je een ander deel van je hersenen aanboren dan voor het schilderen”, besluit Robert Devriendt.

Maximes Obsessie van Robert Devriendt is uit bij Borgerhoff & Lamberigts, telt 209 pagina’s en kost 22,99 euro.

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.