Leander Depypere brengt fotoboek ‘Dwaallicht’ uit voor goede doel: “Foto’s nemen vind ik ontspannend”

Leander Depypere met ‘Dwaallicht’ (foto EDB) © Els Deleu
Els Deleu
Els Deleu Medewerker KW

Binnenkort verschijnt ‘Dwaallicht’, een uniek fotoboek in een beperkte oplage van de Kortrijkse fotograaf en storyteller Leander Depypere (38). Het boek wordt verkocht ten voordele van ‘Een Hart voor West-Vlaanderen’.

Leander woont al tien jaar in Kortrijk, maar is afkomstig uit Harelbeke. Hij is bioloog en deed na zijn studies in Gent nog een doctoraat Plantkunde. Daarna ging hij aan de slag als projectcoördinator bij de Provincie West-Vlaanderen.

“Ik was er bezig met landschap en natuur. Het was hier in de streek waar we met dertien gemeenten het landschap wilden opwaarderen en waar projecten opgezet werden. Ik heb dat tien jaar gedaan, maar wou wat meer voor mezelf werken en wat creatiever aan de slag gaan. Met corona had ik wel wat tijd om een zijweg in te slaan en ik volgde via afstandsonderwijs een opleiding grafisch ontwerp.” Sinds dit jaar is Leander voltijds grafisch ontwerper op zelfstandige basis.

Fotografie

Een van Leanders hobby’s is fotografie. “Vroeger nam mijn vader veel foto’s. We trokken dan naar de Ardennen om te fotograferen. De tas met lenzen intrigeerde me. Ik ben dan zelf ook begonnen met het nemen van analoge foto’s, maar heb daar nooit meer iets mee gedaan. Toen ik bezig was met mijn thesis, was ik weer bezig met foto’s, maar toen was het eerder wetenschappelijk. Ik hoop dat ik nu eerder poëtisch bezig ben.”

Toen een tijdje geleden een paar vrienden intensief met fotografie bezig waren, gingen we in het weekend samen op stap om foto’s te nemen. Als je echter echt goede foto’s wil nemen, moet je alleen de baan op gaan.”

Voor goede doel

Leander volgde geen cursussen fotografie. “Ik wou me niet in een patroon laten duwen en wou geen opdrachten krijgen die me niet lagen. Al doende leer je ook veel. Toen ik naar mijn werk ging, vertrok ik thuis met de fiets. We wonen hier in een dichtbevolkte regio en de schoonheid ligt er niet voor het rapen. Ik vond het een uitdaging om de mooie plekjes te vinden en er een foto van te nemen, want soms worden die plekjes over het hoofd gezien. Ik maakte al eens een boekje, gewoon voor mezelf, met als titel ‘Driftshots’.”

“Ze waren genomen met een slechte gsm. Het is nu ondertussen al ruim vijf jaar dat ik dagelijks een foto op sociale media plaats. Het Streekfonds vroeg me of ik deze wou bundelen in een boek om te verkopen voor een goed doel, nl. Een Hart voor West-Vlaanderen. Omwille van dat goede doel zag ik het zitten om hieraan mee te werken.”

Dwaallicht

Het boek kreeg de titel ‘Dwaallicht’ mee. Elk blad omvat een foto, met ernaast één of twee woorden die de foto omschrijven, in het begin van het boek zijn de foto’s zwart-wit en later beginnen de kleurfoto’s. “Veel foto’s werden langs het Kanaal Kortrijk-Bossuit genomen, op mijn dagelijks toertje als ontspanning na het werk. Als je foto’s wil nemen, ben je enkel bezig met rondkijken, achter het licht jagen en wolken zoeken. Dat ontspant je.”

(ED)

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.