Augustijn lijdt aan een erfelijke oogafwijking, waardoor hij alsmaar minder ziet. Daarom rijden we samen van zijn huidige woonst in Oostende naar het huis van zijn ouders in Steenkerke, de vroegere dorpsherberg De Kroon tegenover de kerk. Moeder ontvangt ons, Willem volgt wat later. We zitten nog niet helemaal neer of hij blaast al op zijn klarinet. De kamer in de vloer nog sporen van ijzeren hakken van de schoenen van Duitse soldaten is gevuld met boeken, beelden en schilderijen, liedjesteksten en bovenal instrumenten. "Er bestaan nochtans mooie dozen om instrumenten in te steken", zegt Willem. "Maar dat doe ik niet. Een instrument moet je dicht bij de hand hebben."
...