Journaliste Samira Bendadi en fotografe Mashid Mohadjerin tonen in deze tentoonstelling nooit eerder vertelde en getoonde aspecten van het leven van Belgische migranten. Ze geven de toeschouwer een blik achter de schermen van textielateliers, opgericht en gerund door vrouwelijke vluchtelingen in Libanon en in Palestijnse vluchtelingenkampen. "We gebruiken kleding en textiel om de bezoekers onder te dompelen in verhalen en beelden die religieuze, culturele en nationale grenzen overschrijden. Dat gaat verder dan de verhalen van Belgische immigranten", duiden de curatoren.
...

Journaliste Samira Bendadi en fotografe Mashid Mohadjerin tonen in deze tentoonstelling nooit eerder vertelde en getoonde aspecten van het leven van Belgische migranten. Ze geven de toeschouwer een blik achter de schermen van textielateliers, opgericht en gerund door vrouwelijke vluchtelingen in Libanon en in Palestijnse vluchtelingenkampen. "We gebruiken kleding en textiel om de bezoekers onder te dompelen in verhalen en beelden die religieuze, culturele en nationale grenzen overschrijden. Dat gaat verder dan de verhalen van Belgische immigranten", duiden de curatoren. Samira Bendadi (53) is afkomstig uit Marokko en is journaliste bij MO* Magazine. Ze is gespecialiseerd in Noord-Afrika en het Midden-Oosten en schrijft over thema's gelinkt aan migratie, asiel en diversiteit. "Belangrijk voor mij is wat gezegd wordt, maar evengoed ook wat niet gezegd wordt." Mashid Mohadjerin (43) is afkomstig uit Iran. Ze onderzoekt identiteit en migratie en reist de wereld rond op zoek naar menselijke verhalen. Haar werk wordt gepubliceerd in onder meer The New York Times, The Wall Street Journal, The Guardian, De Standaard en Le Monde. Ze werd bekroond met een World Press Photo-award in 2009 met een foto van bootvluchtelingen die de wereld raakte. "Ik laat mij inspireren door mijn omgeving. Met mijn foto's wil ik onderwerpen anders laten bekijken", aldus Mashid. De dames kennen elkaar al meer dan tien jaar maar het is hun allereerste project samen. "Migratie is voor ons een belangrijk deel van ons leven. Het inhoudelijke is voor ons belangrijk om te tonen hoe wij naar die wereld kijken. Wij zien en horen andere dingen die niet gezien of gehoord worden", zegt Samira. "Via mijn lens toon ik mijn roots. De manier hoe dit gepresenteerd wordt, is belangrijk. Beiden zijn we erg tevreden hoe de tentoonstelling tot stand kwam, mede dankzij de grote hulp van Texture", vult Mashid aan. "Het gaat over de facetten van de multiculturele samenleving die wij zien en die anders nooit de kans krijgen om getoond te worden. We hebben de beelden en de verhalen aangepast aan de ruimte. Tekst en beeld moest in evenwicht zijn", vertelt Samira verder. Die beelden en verhalen die ze brengen nemen de toeschouwer mee naar andere delen van de wereld: Parijs en Beiroet maar evengoed naar Aleppo en Kaboel. "Altijd met het nodige respect en waardigheid voor personen, beeld en verhaal. Mashid toont bijvoorbeeld een lijkwade. Ik vond dat eerst een beetje te veel, maar het is een eerlijk beeld. Er is over nagedacht."De indrukwekkende foto's van Mashid en de ontroerende verhalen van Samira komen in 'Textiel in Verzet' samen tot een wonderbaarlijke puzzel van visuele en schriftelijke verhalen. "Sinds mensenheugenis gebruikt de mens textiel om zijn identiteit te uiten, zeker in tijden van oorlog en crisis. Welke boodschappen en verhalen gaan er schuil achter een stuk stof? Wat vertelt een outfit of kledingstuk over de drager? Kan textiel verleden en heden verbinden? Kunnen stoffen een vorm van verzet zijn? Deze vragen schetsen een beeld van de moderne samenleving."