Nu woont Willy (65) met zijn vrouw Rika Van Acker (64) in De Panne. Aan zee, zoals ze het altijd gewild hebben. Voordien nestelden ze zich in de Lijsterlaan in Wingene, waar ze nog altijd goed bekend zijn. Na hun huwelijk in 1977 woonden ze eerst enkele jaren in Waardamme en bouwden toen hun huis in Wingene, waar ze in 1983 gingen wonen. Ze hebben twee kinderen, Sara (39) en Bram (35), en twee kleinkinderen, Rover (9) en Otis (6). Sinds 2014 heeft Willy, naast zijn familie en vrienden, ook een heel speciale 'vriend', aan wie hij in zijn boek een hoofdstuk wijdt. Parkinson is de naam... "Een vriend die ik niet koester, maar die me tot het einde van mijn dagen nabij zal zijn", glimlacht Willy. "Gelukki...

Nu woont Willy (65) met zijn vrouw Rika Van Acker (64) in De Panne. Aan zee, zoals ze het altijd gewild hebben. Voordien nestelden ze zich in de Lijsterlaan in Wingene, waar ze nog altijd goed bekend zijn. Na hun huwelijk in 1977 woonden ze eerst enkele jaren in Waardamme en bouwden toen hun huis in Wingene, waar ze in 1983 gingen wonen. Ze hebben twee kinderen, Sara (39) en Bram (35), en twee kleinkinderen, Rover (9) en Otis (6). Sinds 2014 heeft Willy, naast zijn familie en vrienden, ook een heel speciale 'vriend', aan wie hij in zijn boek een hoofdstuk wijdt. Parkinson is de naam... "Een vriend die ik niet koester, maar die me tot het einde van mijn dagen nabij zal zijn", glimlacht Willy. "Gelukkig heeft de medicatie stevig vat op hem."Willy is uit Torhout afkomstig, waar zijn vader Henri Verlinde en zijn moeder Maria Van Dierendonck in de Oude Gentweg woonden. Op de plaats waar nu Willy's petekind Lies Eecloo en haar man Wannes Devos hun nieuwbouw hebben. De twee zussen en de broer van Willy wonen overigens nog allen in het Houtland: Marleen en Eric in Torhout zelf en Kathleen in Veldegem. De dochter van Marleen, Els Depuydt, is thrillerschrijfster - de boeken van De Paepe & Depuydt oogsten veel lof - en dus mag het geen verbazing wekken dat ook Willy, de favoriete nonkel van Els, over een vlotte pen beschikt."Moeder is pas in 2011 gestorven - ze werd 81 - maar vader mis ik al sinds 1978", doet Willy zijn verhaal. "Hij was een kleine Torhoutse aannemer, die enkele mensen in dienst had en ook zelf metselde. Hij heeft honderden asbestcementplaten gezaagd en dat is hem fataal geworden. Hij kreeg longvlieskanker en stierf toen hij amper 57 was. Honderden dingen had ik hem nog willen vragen en net zoveel zaken had ik hem willen vertellen. Vooral hoeveel ik van hem hield. Maar daar was het plots te laat voor. Ik heb hem mijn kinderen nooit kunnen laten zien en evenmin mijn in Wingene zelfgebouwde woning. Die zou trouwens van veel betere kwaliteit zijn geweest, mocht hij er als ervaren vakman aan meegeholpen hebben. Jarenlang is dat vreselijke gemis van papa door mijn hoofd blijven spoken. Het lag in mijn binnenste te gisten, maar de laatste jaren begon het almaar meer boven te drijven. En nu moest het eruit. Ik wou mijn ei leggen en heb dat ook gedaan. Terwijl ik schalm- of schaarhout uit een bos haalde, rees het idee om het boek te schrijven dat ik nu geschreven heb. Vandaar de vreemde titel."Willy is industrieel ingenieur van opleiding, gespecialiseerd in grote rioleringsprojecten. Hij heeft voor de studiebureaus Belconsulting en Technum gewerkt. In 2011 werd hij professioneel echter naar de uitgang geduwd. Toen had vriend Parkinson hem al in de greep, maar dat wist hij niet. "Mijn carrière roemloos ten onder zien gaan door een zware burn-out en wat later, na bijna permanente trillingen in mijn linkerbeen, te horen krijgen dat ik aan de ziekte van Parkinson leed: het gaf een serieuze deuk in mijn zelfvertrouwen. Maar gelukkig ben ik dat nu grotendeels te boven. Al moet ik toegeven dat het een wankel evenwicht blijft."Zijn hele leven al schrijft Willy zowat elke dag. Meestal lange brieven, die hij aan familie en vrienden verstuurt. De pennenvruchten van nonkel Willy, doorgaans gedrenkt in absurde humor en ironie, zijn vermaard. Nu hij ze gebundeld heeft, kan iedereen ervan genieten, 217 pagina's lang. Met tussendoor tal van anekdotes over zijn vader. Openhartig van de eerste tot de laatste lettergreep.