Het gitaartrio bestaat uit de Brugse tweeling Tania en Veerle D'Hoest, en Maaiken Lamote uit Blankenberge. Ze leerden elkaar ruim 25 jaar geleden kennen als studenten aan het Lemmensinstituut in Leuven. "We vonden elkaar daar als West-Vlamingen, maar vooral in onze gezamenlijke passie voor de klassieke gitaar", vertellen de dames, die zich aan het Lemmensinstituut specialiseerden in kamermuziek en allen afstudeerden met grootste onderscheiding. Een groepsnaam was vlug gevonden. "Asturias is de Japanse merknaam van onze toenmalige gitaren, en tevens een landstreek in Spanje. Hét land van de gitaarmuziek."
...

Het gitaartrio bestaat uit de Brugse tweeling Tania en Veerle D'Hoest, en Maaiken Lamote uit Blankenberge. Ze leerden elkaar ruim 25 jaar geleden kennen als studenten aan het Lemmensinstituut in Leuven. "We vonden elkaar daar als West-Vlamingen, maar vooral in onze gezamenlijke passie voor de klassieke gitaar", vertellen de dames, die zich aan het Lemmensinstituut specialiseerden in kamermuziek en allen afstudeerden met grootste onderscheiding. Een groepsnaam was vlug gevonden. "Asturias is de Japanse merknaam van onze toenmalige gitaren, en tevens een landstreek in Spanje. Hét land van de gitaarmuziek." Het trio is trouwens een unicum in zijn genre. "Drie gitaren: een formatie waarvoor weinig muziek geschreven is", klinkt het. Daarom creëren de drie ook eigen nummers of bewerken ze soms bestaande muziek. "En niet alleen klassiek. We brachten bijvoorbeeld ook al eigen versies van Springsteen, Led Zeppelin, Metallica en Guns N' Roses." Tania, Veerle en Maaiken geven alle drie les aan de muziekacademie. "In de les laten we ook wel eens popliedjes aan bod komen. Van Trio Asturias alleen kunnen we trouwens moeilijk leven, maar het is een leuk evenwicht. En we geven onze podiumervaring graag door aan onze leerlingen."Gitaristen, je kunt er de straat mee plaveien, zo wordt wel eens gezegd. "Voor ons is het een soort missie om gitaarmuziek in de Vlaamse concertzalen en huiskamers te brengen", glimlacht Maaiken. "Maar inderdaad, iederéén heeft wel ergens een oude gitaar liggen. De reden dat ik er op achtjarige leeftijd mee begonnen ben, was om in de jeugdbeweging te kunnen spelen rond het kampvuur." "En mijn lippen waren gewoon te dun voor dwarsfluit", voegt Tania toe.25 jaar later zijn de drie nog altijd beste vriendinnen. "Het is natuurlijk wel veranderd. We trouwden en kregen kinderen. Maar we zijn altijd blijven samenkomen en doen ook nog altijd van die typische 'beste vriendinnen-dingen'", zegt Veerle. "Ook een goeie oefening, muziek instuderen met kinderen in huis", knipoogt Maaiken. "Maar, ook al waren er momenten dat de muziek en het gezinsleven moeilijker te combineren vielen, Trio Asturias is óók een beetje een gezin: we gingen door goede en kwade dagen." Maaiken hield vanaf dag één een fotoalbum bij met de avonturen on the road. Ook bij een gitaartrio kan het rock-'n-roll gehalte soms hoog zijn. "Ik herinner me bijvoorbeeld nog die keer toen we met rode kaakjes voor een aula van duizend man stonden: we hadden ons eerst vergist van locatie en kwamen daar uiteindelijk drie kwartier te laat toe. Gelukkig mochten we toch nog spelen", lacht Maaiken. "Een andere keer moesten we ons omkleden terwijl we in de file stonden: die truckers maar gapen!"