Ruim drie jaar lang stond maandag op KW.be gelijk met Nie Miss : een knappe fotoshoot met een jongedame in lingerie, ergens in West-Vlaanderen. We leerden dat West-Vlaanderen best veel mooie plekjes kent, en minstens evenveel mooie meisjes. Nu komt daar een einde aan, want voor fotograaf en reporter Tim Vansteelandt valt de rubriek niet langer te combineren met zijn nieuwe missie als nieuwsmanager voor Brugsch Handelsblad en De Weekbode van Torhout.

Tim Vansteelandt werd op 25 mei 1986 geboren in Roeselare en groeide op Bovekerke, een deelgemeente van Koekelare. Intussen werkt Tim al zo'n tien jaar voor KW. Hij maakte reportages, leverde sportverslagjes, doet interviews en maakte planningen op voor de inhoud van De Weekbode Torhout. Maar bij collega's en bezoekers van KW.be is hij toch vooral 'de man van Nie Miss', de rubriek waarin jongedames zonder al te veel kleren om het lijf de mooiste plekjes van West-Vlaanderen opfleurden. Nu zet Tim er een punt achter, achter zijn bejubelde rubriek dan toch...

Je maakt al een tijdje deel uit van de KW-redactie, hoe ben je hier beland?

"Ik heb eerst een jaar lager onderwijs gestudeerd, maar dat was geen echt groot succes. Daarna ben ik journalistiek gaan studeren in Gent. Mijn neef was al journalist en die was met de kandidates voor Miss Belgian Beauty mee naar Egypte mogen reizen. Dat leek me wel een interessante bezigheid. Inderdaad, toén al missen dus. (lacht). Nog tijdens mijn studies ben ik begonnen bij De Weekbode als freelancer: eerst voor de sport en daarna ook voor het lokale nieuws." "

Ik vond dat ik professioneler overkwam als ik 'door het gaatje' kon kijken

Mijn eerste artikel ging over drie krachtballende broers uit Koekelare. Die beginperiode was wel een beetje rock 'n' roll. Ik woonde toen in Torhout en omdat dat centraal gelegen was, kreeg ik op de duur ook opdrachten voor Ruddervoorde en Lichtervelde. Alleen, ik had toen nog geen auto en moest alles met de fiets doen. Er was ook nog niet echt sprake van een gps, dus bekeek ik vooraf eerst de route op de computer en plakte ik een briefje op het stuur van m'n fiets met de straten die ik achtereenvolgens moest tegenkomen. Ik heb zo nog verdwaald rondgedwaald in Ruddervoorde... (lachje)"

Tegenwoordig maak je straffe foto's, maar in je begindagen was je nochtans niet echt bezig met fotografie. Hoe is die passie gegroeid?

"Ik heb wel altijd graag foto's genomen. Toen ik uitging, had ik ook bijna altijd een kodakske mee. Dan had ik nadien herinneringen aan die feestjes. Maar dat was dan wel zo'n goedkoop digitaal toestelletje. Toen ik naar die krachtballende broers moest, weigerde het toestel dienst. Dat interview was vlakbij het huis van opa en gelukkig was mijn tante daar net en had die een toestel bij. Daarna heeft mijn opa dan een fototoestel voor mij gekocht. En een paar jaar later heb ik geïnvesteerd in een Nikon spiegelreflexcamera. Ik vond dat ik professioneler overkwam als ik 'door het gaatje' kon kijken. Ik kreeg dan ook wel tips van enkele collega's, zoals Kurt Desplenter en Tom Brinckman, en ik heb ook een paar boekjes gekocht. 'How to take great photographs of people', was er eentje van denk ik. Dat boekje kreeg ik cadeau van mijn zus. "

Je bent natuurlijk bekend omwille van de rubriek 'Nie Miss'. Wat heb je moeten forceren om dat te mógen doen?

"Da's eigenlijk begonnen met de zomerbabbels. In die rubriek in de krant werden en worden zomerse interviews geïllustreerd met een paginagrote foto van het meisje (of de jongen) in kwestie in bikini, badpak of andere 'zomerse' outfit. In het begin deed ik alleen de interviews en kwam een fotograaf dan de foto's nemen. Maar de gïnterviewden kwamen uit het hele gebied van de editie en ik vond dat ik dan al zo makkelijk zelf foto's kon nemen als ik toch de verplaatsing moest maken. Eerst was dat enkel voor Brugsch Handelsblad en De Weekbode Torhout, daarna volgden ook opdrachten voor onder meer Tielt, Roeselare en Waregem. KW.be zette ook fotospecials van die rubriek online en gezien die nogal populair waren, ontstond toen het idee voor Nie Miss, een wekelijkse rubriek waarin meisjes over zichzelf vertelden en in lingerie poseerden op het favoriete plekje in hun gemeente."

Onder meer deze Axelle Dauwens poseerde nog voor Tim voor de rubriek 'De Zomerbabbel'. © TV

En jij kreeg dus de eer die rubriek voor jouw rekening te nemen. Liep dat een beetje vlot?

"Op papier was het makkelijker dan in de praktijk. Het was niet makkelijk om meisjes te vinden die in de reeks konden of wilden aan bod komen. De eerste weken waren dat meestal meisjes die ik kende of die ik al eens had geïnterviewd, en meisjes waarvan ik vermoedde dat ze dat wel zouden zien zitten. De eerste was bijvoorbeeld Christel Deraeve uit Kortemark. Daarna keek ik ook naar deelnemers aan missverkiezingen, maar het was niet altijd even simpel. Op de duur waren er ook wel die mij zelf contacteerden, maar dat gebeurde eerder zelden. Je had eigenlijk vier 'types'. Er waren er die gewoon niet antwoordden op mijn vraag, dan had je er die redelijk snel reageerden en bedankten voor het aanbod 'omdat dat niks voor hen was' en je had ook de twijfelaars. Tenslotte had je ook de superenthousiaste meisjes, die vaak droomden van een modellencarrière en mij dankbaar waren dat ze de kans kregen. Soms kreeg ik ook suggesties van collega's, maar dat waren dan vaak vooral meisjes die ze zelf knap vonden. (lacht)"

Christel Deraeve uit Kortemark, de allereerste 'Nie Miss'. © TV

De meisjes die je voor de lens haalde, gaven zich - letterlijk - bloot. Vond je dat zelf niet 'raar'?

"Vroeger had ik daar meer miserie mee, maar dan eigenlijk vooral omdat ik dan met een slechter fototoestel moest werken en het resultaat niet altijd was wat ik er van wilde. Nu heb ik een betere camera waarmee ik ook goeie foto's kan nemen als er weinig licht is. Stress was er soms wel als hun vriendje of hun mama mee kwam. Niet dat er daar rare dingen gebeuren, maar het is raar als ze er gewoon zo bij staan te kijken. Je had mama's die supertrots waren op hun dochter, maar af en toe was er toch ook een vriendje mee waaraan je wel merkte dat het 'hem niet aanstond'. Dan kreeg je een opvallend stevige handdruk bij de begroeting, of stonden ze gewoon stil te kijken met de armen gekruist. En dan durf je natuurlijk al wat minder vragen om eens een andere kant te laten zien of zo..."

Je bent natuurlijk zelf ook iemands vriendje... Fronste jouw vriendin nooit de wenkbrauwen bij al die momenten waar je in de bosjes zat met schaars geklede jongedames?

"Ze vindt dat eigenlijk niet erg, omdat het voor mijn werk is. Ik heb ook een tijdje zo'n foto's genomen als hobby, soms ook wat meer naakt dan, en dan vond ze het wel minder fijn. Ach ja, het is niet dat ze het de max vindt dat ik dat doe, maar ze maakt er ook geen probleem van. Ik heb Lore ook nooit zelf in Nie Miss willen zetten. Ze was wel soms een soort 'plan B', voor als er last minute iemand afzegde, maar het is nooit zover gekomen. Of ze dat graag wilde doen? 'Liever niet, maar als het zou nodig zijn, wil ik dat wel doen', was het antwoord."

Je zus Fien doet wel modellenwerk, maar ook haar heb je nooit opgevoerd in Nie Miss...

"Inderdaad. Ze is wel nog covermodel voor de vakantiekrant van KW geweest, maar in Nie Miss heeft ze nooit gestaan. Maar ik wil mijn zus niet fotograferen in lingerie. Als ik zo'n foto's neem, dan wil ik dat ik het beeld zelf aantrekkelijk vind. Da's ook het punt van die rubriek natuurlijk, dat je het lichaam van een vrouw zo in beeld brengt dat je het mooi en aantrekkelijk vindt. Maar ik kan Fien niet zo bekijken, dat blijft mijn zus."

De foto's werden genomen op de favoriete plekjes van de jongedames, meestal dus in het openbaar. Leverde dat geen rare momenten op bij het omkleden?

"Ik hield zelf geen handdoek omhoog neen. Ik zei altijd dat ze best een grote handdoek of een badjas konden meenemen en dan gingen ze zich wat achter een boom of een struik omkleden. Zelf ging ik dan bewust een meter of tien verderop en kijkend naar de andere kant staan. Ik wilde niet dat ze dachten dat ik zo'n creepy gluurder was. Al zijn niet alle meisjes even preuts natuurlijk. 'k Heb ook een keer meegemaakt dat een meisje zich gewoon open en bloot omkleedde op het strand van Oostende. Terwijl er mensen passeerden en zonder handdoek of niks... gewoon alles uit en hop: een ander setje aan. Was een beetje schrikken toch."

Leylah Alliet in de Roeselaarse winkelstraat.

Kreeg je vaak reacties van passanten? Of koos je rustige momenten uit?

"Het tweede. Toen ik Hélène Van Wetterere ging fotograferen in het Regenboogstadion, was het stadion van Zulte Waregem leeg. Al kwamen we wel Mbaye Leye tegen in de gang. En toen ik van Leylah Alliet foto's ging nemen in de drukste winkelstraat van Roeselare, heb ik dat ook maar op een zondagochtend gedaan."

Hélène Van Wettere in het Regenboogstadion. © TV

"Maar sowieso merkte je soms wel reacties natuurlijk. Lopers en fietsers die hun traject bijvoorbeeld plots ernstig bijsturen en plots meer dan één keer moeten passeren. Twee keer heb ik het meegemaakt dat er mensen ook zelf foto's begonnen te nemen. Een keer was dat een visser in Eernegem en een keer was er een wandelaar die in Tillegembos z'n gsm bovenhaalde om foto's te nemen van een meisje met een string aan..."

De favoriete plekjes bevonden zich vaak in een park, bos of verwilderd stukje natuur. Geen pijnlijke momenten meegemaakt door doornenstruiken of uitstekende takken?

"Eigenlijk niet. Ondanks het feit dat de jongedames er redelijk schaars gekleed poseerden, heeft er geen enkele schaafwonden of andere kwetsuren opgelopen of zo. Eén keer was er wel eens een serieuze aanval van muggen in Tillegembos. En zelf ben ik eens serieus geneteld geweest toen ik voor een shoot op mijn buik ging liggen."

Voor deze foto van Chancel Neves uit Brugge ging Tim - per ongeluk - in brandnetels liggen. © TV

Heb je er nooit aan gedacht om eens een man aan bod te laten komen?

"Neen, van mij mochten er gerust mannen in de rubriek, maar de foto's zou ik dan niet zelf nemen. Om dezelfde reden waarom ik geen foto's wil nemen van mijn zus in lingerie: ik vind een man in een onderbroek niet aantrekkelijk. Pas op, ik kan van sommige mannen best wel toegeven dat ze knap zijn, dat is het niet, maar foto's in een slip? Neen bedankt. (lacht)"

Misschien kan een vrouwelijke collega je rubriek nog overnemen. Succes alvast als nieuwsmanager!

Vanaf maandag 2 oktober is Tim Vansteelandt nieuwsmanager van Brugsch Handelsblad en De Weekbode Torhout. Maar zijn passie laat hij nu ook niet helemààl los. Wie zijn artistieke exploten wil blijven volgen, kan altijd een kijkje nemen op de Instagramaccount van Tim, 't_batist'. Nog eens nagenieten van Tims werk van de voorbije jaren kan ook nog altijd.

Jean Herreboudt geeft de fakkel door aan Tim Vansteelandt.