Martin Wallaert (75) heeft nooit iets anders gedaan dan tekenen en schilderen. "Al van toen ik twaalf jaar was, mocht ik in de klas op het schoolbord tekenen", steekt Martin van wal. Later ging hij naar de sierkunstschool in Antwerpen en legde zich toe op de schilderkunst. Zoals bij vele artiesten ging dat met ups en downs, maar Martin Wallaert blijft tot vandaag vasthouden aan zijn principes. "Ik heb veel zwarte sneeuw gezien, maar ik verkoop mijn werk niet zomaar aan iedereen. Voor mij is kunst allesbehalve een financieel spel, daarom werk ik niet samen met veilinghuizen of galerieën. Als iemand mij vraagt om een portret te schilderen, maar die persoon staat mij niet aan,...

Martin Wallaert (75) heeft nooit iets anders gedaan dan tekenen en schilderen. "Al van toen ik twaalf jaar was, mocht ik in de klas op het schoolbord tekenen", steekt Martin van wal. Later ging hij naar de sierkunstschool in Antwerpen en legde zich toe op de schilderkunst. Zoals bij vele artiesten ging dat met ups en downs, maar Martin Wallaert blijft tot vandaag vasthouden aan zijn principes. "Ik heb veel zwarte sneeuw gezien, maar ik verkoop mijn werk niet zomaar aan iedereen. Voor mij is kunst allesbehalve een financieel spel, daarom werk ik niet samen met veilinghuizen of galerieën. Als iemand mij vraagt om een portret te schilderen, maar die persoon staat mij niet aan, dan doe ik dat niet. Elke zondagnamiddag stel ik wel mijn atelier open voor het publiek. Ook daarvoor zal de nieuwe villa beter geschikt zijn."De schilder heeft al op veel plaatsen gewoond en bezit ook huis in Zuid-Frankrijk. Martin heeft drie kinderen, twee zonen en een dochter. Valérie is de oudste en woont op Martins domein in Frankrijk. Zijn zonen Jean-Christophe en Jean-Baptiste zijn ook beiden artiest. Jean-Baptiste nam de familienaam van zijn moeder aan, Vandevelde. "Hij is vooral een tekenaar, in zwart-wit. Als mensen de naam Wallaert zien, dan verwachten ze kleur, daarom gebruikt hij de naam van zijn moeder", legt Martin uit. Martin verruilde zijn uitgestrekt domein in Frankrijk dus voor het kleinste huisje in Machelen. "Het plan was om hier maar een jaar te werken, vandaar dat ik geen problemen had met 't Biechtstoeleke. Er heerst hier ook een heel authentieke sfeer, ik vind inrichting en sfeer belangrijk. Ook de nieuwe villa heeft een zeker karakter en is nog authentieker, we zijn al bezig met de inrichting. Daarnaast is een beetje meer comfort op mijn leeftijd wel welkom."In het oudste huisje van Machelen zit namelijk niet eens een keuken, al wat Martin heeft is een pompbak. Er zijn drie halfopen ruimtes beneden en de trap naar de slaapkamer is een krakkemikkige ladder waarop een bordje prijkt met 'levensgevaar' op. "Waarom ik dan toch al acht jaar in Machelen ben blijven plakken? Voor de liefde," gaat Martin verder. "Hier heb ik mijn Bianca leren kennen. Toen ik haar voor het eerst zag, vond ik haar meteen een prachtige vrouw. Ik nodigde haar uit in mijn atelier." "Een tijd later", gaat Martin verder, "was er een petanquetornooi in Machelen waarop Bianca aanwezig was. Daar heb ik haar stiekem geschetst, terwijl ze speelde en later geschilderd." "Toen hij me mijn portret toonde, was ik wel aangenaam verrast", vertelt Bianca. "Ja, dat werkte wel." Martin Wallaert is 30 jaar ouder dan zijn 44-jarige muze en veelvuldig model. "Maar dat lijkt Martin erger te vinden dan ik", verklaart Bianca. "Mij stoort dat niet."Samenwonen doen ze niet, ook niet in de nieuwe villa waar Martin samen met zijn hondje Nipper en zijn onafscheidelijke pijp zal wonen. "De eerste werken in de villa zijn al begonnen. Er staat al een beeld in de tuin van Jan Desmarets, bekend van de paardensculpturen in Waregem. Er zal ook een mooi paadje komen naar de achterkant van het huis zodat de bezoekers vlot binnen kunnen in mijn atelier en expositieruimte", dixit Martin. De officiële opening is op 20 oktober, Hij zal dan pas onthullen voor welk geheim project uit Parijs de schilderijen van twee meter hoog moeten dienen. (Jonathan Folens)