Door Noël Maes
...

Door Noël Maes"Het is toch met opluchting dat ik met pensioen ga", bekent Pieter Jan. "Ik herwin mijn Vrijheid - met hoofdletter V. Ik had het de laatste vijf jaar wat moeilijker. Ik was vele jaren verantwoordelijk voor de aankoop en de collectievorming in de afdeling voor volwassenen, maar toen kwam er een jongere kracht bij en werd de leeszaal mijn werkplek. Het voelde toch een beetje als ballingschap."Pieter Jan is nog begonnen in de oude bibliotheek in de Guido Gezellestraat. "Ik herinner me mijn eerste werkdag op 1 september 1979 nog heel goed, want het begon met een receptie. Met z'n achten werden we samen aangeworven na een examen voor bibliotheekassistent. Voordien werden gewoon mensen uit allerlei stadsdiensten naar de bibliotheek verplaatst. Paul Vancolen was wel al sinds 1967 hoofdbibliothecaris. We waren toen met zo'n 20 mensen, nu ongeveer het dubbel. Ik heb natuurlijk een hele evolutie meegemaakt. Neem de stencilmachine: jongeren weten nu niet eens wat het was. We werkten ook nog met steekkaarten. Ik ben natuurlijk mee geëvolueerd met de computer, maar ben er nog altijd geen grote fan van. Een e-reader of e-book kan mij zeker niet bekoren. Nee, geef mij maar een boek in mijn handen!"Zijn hele loopbaan lang heeft Pieter Jan zich bekommerd om de 'Kortrijkse reeks': "Dat zijn boeken over Kortrijk én van Kortrijkse auteurs. Toen ik begon, was er al iets maar ik heb dat geïnventariseerd en uitgebreid. Vandaag gaat dat over zo'n 6.000 titels." Sinds 1985 kennen we de bibliotheek in de Leiestraat, maar Pieter Jan denkt toch nog altijd met wat heimwee terug aan de Guido Gezellestraat: "Het was er natuurlijk te klein geworden maar het was er veel aangenamer. Hier is en blijft het een vroeger groot warenhuis (Priba, red.). Er is geen plaats voor kleuteranimatie of een literair café, er is geen polyvalente zaal en het sanitair is verouderd. Kortrijk is de enige centrumstad waar de bib niet gehuisvest is in een daartoe bestemd gebouw. Er wordt nu een nieuwbouw aangekondigd tegen 2030, wanneer Kortrijk Europese Culturele Hoofdstad moet worden", gaat Pieter Jan verder.Pieter Jan zal zich niet vervelen nu hij met pensioen gaat. "Ik heb altijd veel gelezen en geschreven en blijf dat doen. Mijn vader was beroepsmilitair en ik heb een deel van mijn jeugd doorgebracht in Duitsland. Ik werkte daar al mee aan de schoolkrant en schreef verhandelingen voor mijn klasgenoten. Zij maakten dan voor mij technische tekeningen. Op dat vlak ben ik nu eenmaal nog een nul. Ik heb echt twee linkerhanden", geeft Pieter Jan toe.Intussen is Pieter Jan bekend als auteur van talloze boeken - 61 in totaal, naast 26 brochures! - vooral in verband met de Vlaamse Beweging en de collaboratie. Zijn jongste brochure gaat over Kortrijkzaan Arthur Mulier (zie kaderstuk) en nu werkt hij aan een tweedelige totaalbiografie over de bekende VNV'er Staf De Clercq: "Het worden twee delen en meer dan 1.000 bladzijden". Daarnaast wil Pieter Jan zo veel mogelijk zijn andere hobby blijven beoefenen - wandelen - én zo goed mogelijk zorgen voor zijn echtgenote Ann Augustyn, die door een spierziekte haar functie als stadsarchivaris in Kortrijk heeft moeten opgeven: "Ze is op een rolstoel aangewezen, maar heeft nog een actief sociaal leven. Ze verzorgt ook de lay-out van mijn brochures. Zelf heb ik geen groene vingers, maar Ann wel en dus geeft zij mij instructies. Ik blijf dus toch nog onder commando staan", besluit Pieter Jan met een knipoog.