De broers Johannes (zang en gitaar) en Michaël Verschaeve (drums), gitarist Wolfgang Vanwymeersch en bassist Frederik Tampere bliezen in 2004 iedereen weg op de preselectie van Humo's Rock Rally in Leffinge. Het was hun vierde optreden ooit. Ze wonnen dat jaar ook de finale en de trein was vertrokken. Vrijdag 1 november speelden ze, aangevuld met keyboardspeler Floris De Decker, hun allerlaatste show in een al maanden uitverkochte AB in Brussel.

Vijf cd's en een resem hits heeft de Oostendse groep - het beste sinds TC Matic uit de kuststad - in 15 jaar op haar palmares. Maar nu hebben ze de stekker eruit getrokken. "Op een hoogtepunt", zei zanger Johannes tijdens de show, "want we gaan dit missen. We gaan jullie missen, maar we gaan ook elkaar missen, want het is niet dat we elkaar niet meer kunnen zien."

Minutenlang uitgewuifd

In de twee uur durende show passeerden quasi alle hits de revue: The Future, Down Below, Teevee, Boy to Beastie, Shit to Gold, Pink & Blue, Here Comes The Light, Electric Soldiers... Noem maar op. En dan moest de toegift nog beginnen, waarbij als eerste Ricochet vanonder het stof werd gehaald. Het nummer waarmee het allemaal begon. "We kunnen 't nog speln wi", riep Johannes. Ook publieksfavorieten What's going on en Two tides of ice volgden nog, waarna het vijftal minutenlang met een hels kabaal uitgewuifd werd. Drummer Michaël hield het op dat moment niet droog, net als sommige fans.

En nog was het niet afgelopen. De groep kwam een laatste keer terug, maande de zaal aan tot stilte en sloot het allerlaatste concert af met een ingetogen akoestische versie van Here comes the light. Bedankt, Van Jets. Jullie waren fantastisch.

(JD/ foto en video's JD)