"Een herdenkingsplechtigheid op 10 mei 2018, precies honderd jaar na de raid aan de boeg van het schip, met de aanwezigheid van diverse Belgische en buitenlandse prominenten waaronder tal van nazaten van de bemanningsleden, wordt een van de hoogtepunten van Oostende voor Anker dit jaar", zegt organisator Hubert Rubbens.
...

"Een herdenkingsplechtigheid op 10 mei 2018, precies honderd jaar na de raid aan de boeg van het schip, met de aanwezigheid van diverse Belgische en buitenlandse prominenten waaronder tal van nazaten van de bemanningsleden, wordt een van de hoogtepunten van Oostende voor Anker dit jaar", zegt organisator Hubert Rubbens. "Bovendien krijgt op dezelfde dag het onbekende graf van een van de matrozen die het leven liet tijdens de raid eindelijk een naam. Na intensief zoekwerk zal het onbekende graf op de stedelijke begraafplaats in de Stuiverstraat de naam dragen van stoker Petty Officer Charles McDonald", klinkt het."Na 100 jaar staat de geschiedenis niet stil. We zullen ook unieke foto's tonen van de raid van HMS Vindictive en het leven in Oostende tijdens de Eerste Wereldoorlog. Dat zal enerzijds gebeuren in de Venetiaanse Gaanderijen, waar de dienst cultuur van de Stad Oostende een uitzonderlijke reeks foto's zal tentoonstellen, en anderzijds op de site van Oostende voor Anker. Het geheel van de plechtigheden eindigt op zondagmorgen met het hijsen van de nationaliteitsvlaggen van de toenmalige geallieerde mogendheden", gaat Hubert verder. "De gerestaureerde boeg van de HMS Vindictive kreeg in mei 2013 een prominente plaats op de Oosteroever in Oostende. Met dat schip probeerden de Britten in de nacht van 9 op 10 mei 1918 de haven van Oostende te blokkeren om zo de toegang van Duitse onderzeeboten te verhinderen. Dicht bij de plaats waar het schip bewust tot zinken werd gebracht, is het herdenkingsmonument nu een stille getuige van de Groote Oorlog."Hubert Rubbens is het boegbeeld van Oostende voor Anker. Hij staat dit jaar voor het laatst aan het roer van het festival. "Vanaf volgend jaar zal ik de functie van curator opnemen. Ik ben dan misschien niet meer de kapitein aan boord, maar eerder de loods. Op vraag van Toerisme Oostende blijf ik verantwoordelijk voor de schepen, de muziek en de standen. Mijn vrijwilligersteam zal mij verder ondersteunen", zegt Hubert.De voorbije jaren bouwde hij een enorm netwerk in de nautische sector op. "Ik had nooit durven dromen dat het evenement zo groot zou worden. Als persverantwoordelijke en onderofficier bij de marine ben ik afhankelijk van mijn oversten. Bij de organisatie van Oostende voor Anker kan ik mijn eigen zin doen. Enkele jaren geleden vond Oostende voor Anker voor het eerst plaats onder de vleugels van Toerisme Oostende na wederzijds overleg tussen beide vzw's. Het was al langer de bedoeling dat zij op termijn het evenement volledig overnemen. Financieel is het steeds moeilijker om met een beperkt budget een evenement van die omvang te organiseren. De visvijver is erg klein", laat Hubert optekenen.Hubert spreekt met heel wat enthousiasme over 'zijn' festival. Gaat het boegbeeld van Oostende voor Anker het maritiem gebeuren in het voorjaar niet missen nadat hij de fakkel heeft doorgegeven? "Mijn vrouw Ann en mijn kinderen Julie en Elise zullen blij zijn dat ik meer tijd zal vinden voor hen. In het bijzonder voor mijn kleindochter Alexitje, die al de zeilmicrobe te pakken heeft. Oostende voor Anker is en blijft mijn kindje. Ik trek waarschijnlijk op reis tijdens de eerste editie waarbij ik niet meer aan het roer van het evenement zal staan. Een afgesloten hoofdstuk moet je respecteren. Dit jaar wil ik er eerst nog met volle overtuiging voor gaan", aldus nog Hubert Rubbens.