Astrid Sioen (30) werd geboren in Veurne en woonde lange tijd in Ramskapelle. Zes jaar geleden kwam ze in Ieper wonen. "Mijn ouders waren niet muzikaal aangelegd. Toch was ik op heel jonge leeftijd gefascineerd door alles wat met muziek te maken had en als ukkepuk hield ik al van zingen en entertainen. Ik wou overal de show stelen", vertelt Astrid.
...

Astrid Sioen (30) werd geboren in Veurne en woonde lange tijd in Ramskapelle. Zes jaar geleden kwam ze in Ieper wonen. "Mijn ouders waren niet muzikaal aangelegd. Toch was ik op heel jonge leeftijd gefascineerd door alles wat met muziek te maken had en als ukkepuk hield ik al van zingen en entertainen. Ik wou overal de show stelen", vertelt Astrid."Ik zat in de derde kleuterklas toen ik meeging naar een communiefeest. Ik was niet weg te krijgen van de accordeonist die er speelde. Ik wou zoals Marino Punk worden en zaagde mijn ouders de oren van hun hoofd om een accordeon te krijgen. Vanaf mijn zes jaar ontdekte ik dus mijn passie voor muziek en kreeg les van Marc Muys. Ik volgde later ook zang en toneel aan de Muziekacademie in Veurne, leerde piano en ukelele spelen en sinds kort leg ik mij ook toe op viool."Astrid studeerde orthopedagogie in Gent en ging aan de slag in het dagcentrum Duin en Polder in Diksmuide, een woon- en werkgemeenschap die mensen met een beperking in verschillende levensdomeinen ondersteuning biedt. Daarnaast gaf Astrid ook muziekinitiatie aan de kunstacademie in Diksmuide en gaf ze workshops in verschillende scholen. "Ik kijk nog steeds positief terug naar de mooie kansen die ik toen heb gekregen. Op een scharnierpunt in mijn leven heb ik mijn hart gevolgd. Ik heb toen een drastisch besluit genomen en mijn job opgegeven om mijn eigen weg te gaan. Ik wilde meer groeien vanuit de muzikale bagage die ik meegekregen heb en mijn passie verder ontwikkelen.""Ik kan terugkijken op heel wat optredens. Dit seizoen stond mijn agenda behoorlijk vol, maar door de coronacrisis heb ik heel wat zaken moeten schrappen. Maar ik klaag niet, want dit is mijn eigen keuze", zegt Astrid. "Ik kan het maar proberen en hard werken om te leven naar mijn dromen. Elke dag krijg je een nieuwe kans, in het 'nu' leven is een oefening die ik elke dag probeer te maken. Corona maakt dit voor mij nog eens extra duidelijk: het is belangrijk om steeds dicht bij je gevoel te blijven en niet mee te stappen in de vele angsten.""Covid-19 raakte het hart van de cultuursector. Zonder levend publiek in een zaal houdt het simpelweg op met kloppen. Live heb je de verbondenheid die een voorstelling doet bruisen van energie, je voelt de nabijheid en de intimiteit. Isolement en quarantaine helpen ons misschien wel tijdelijk overleven, maar zijn een aanslag op het werkelijke leven, dat levendig, eerlijk en trillend is."Astrid heeft figuurlijk meer dan één noot op haar zang. "Ik ben muzikaal animator en deel graag mijn passie", vervolgt Astrid. "Solo zorg ik met mijn accordeon voor sfeer op allerlei feestjes met een brede waaier aan amusementsmuziek, van chansons uit de oude doos tot eigentijdse deuntjes. Als mogelijke optie staat 'samen zingen' centraal.""Ik speel niet enkel solo maar speel ook heel graag samen met andere muzikanten. De verbondenheid in het samen spelen geeft mij zoveel energie. Daarnaast ben ik ook begeleidster van muzische workshops voor kinderen. Met Muzirka neem ik de kinderen mee in een muzikaal verhaal en laat ze op speelse wijze de eerste stapjes naar muziek zetten. Ik geef kinderen vertrouwen in het experimenteren van ritmes tot klanken.""Daarnaast zorg ik ook voor straattheater. Al musicerend in het dak van een deux-chevaux brengen we de nodige sfeer. Ten slotte hoor en zing ik heel graag kleinkunst, wat ik in het programma Troubadour breng. Ik speel en zing liedjes van mijn grote voorbeelden als Toon Hermans, Ramses Shaffy, Miel Cools, Liesbeth List, Herman van Veen, Guido Belcanto, Jackobond en anderen. En met een beetje geluk speel ik eigen geschreven nummers."Astrid hoopt dat optredens van kunstenaars zo vlug mogelijk normaal kunnen verlopen. Mensen hebben in deze tijd meer dan ooit nood aan cultuur! "Mits het in acht nemen van de nodige maatregelen is het mogelijk om heel wat te organiseren", vervolgt Astrid. "Er zit misschien wat minder volk in feestzalen, horecazaken of bibliotheken maar optredens kunnen zeker plaatsvinden. Voorlopig heb ik mijn plannen voor 'de gekke meespeel kinderfanfare' uitgesteld, maar binnenkort plan ik wel een optreden in de Kazematten in Ieper en uiteraard ben ik volgend jaar present tijdens de Gevleugelde Stad in Ieper", besluit Astrid. (EG)