Tijdens zijn legerdienst speelde Ronny voor het eerst in een groepje, eerder een gelegenheidsorkestje onder collega's. "Later ontmoette ik Didier Derck die bij Casper speelde en we raakten aan de praat. Hij vroeg me of ik geen zin had om samen in een elektrische bluesband te spelen. We speelden uiteindelijk enkele jaren samen. Later leerde ik ook sax spelen en begon ik een coverband, samen met enkele gasten. Maar dat duurde allemaal niet zo lang."
...

Tijdens zijn legerdienst speelde Ronny voor het eerst in een groepje, eerder een gelegenheidsorkestje onder collega's. "Later ontmoette ik Didier Derck die bij Casper speelde en we raakten aan de praat. Hij vroeg me of ik geen zin had om samen in een elektrische bluesband te spelen. We speelden uiteindelijk enkele jaren samen. Later leerde ik ook sax spelen en begon ik een coverband, samen met enkele gasten. Maar dat duurde allemaal niet zo lang."Midden jaren 80 waren er even contacten met het Brugse label Parsifal om eventueel een elpee uit te brengen, maar dat bleef uiteindelijk beperkt tot een single. De tijd verstreek en 30 jaar geleden begon Ronny zijn eigen muziek te schrijven. In het Nederlands, want dat was ook de taal waarin hij les gaf aan het Koninklijk Atheneum in Brugge. "Mijn liedjes zijn sterk gekleurd door mijn interesses in blues en bossa nova en ook door mijn favoriete artiesten zoals Tony Joe White, Joni Mitchell, enzovoort. Ik trad enkele keren op met full band en nam ook deel aan Westtalent met een akoestisch kwartet. Daarna besloot ik door mijn drukke agenda om mijn eigen geschreven liedjes even op te bergen. Ik had het te druk met andere bands en de daarbij horende optredens en uiteraard ook mijn beroep als leerkracht", aldus de Oostendenaar. Ritme van de spits, Een van die liedjes van Ronny, werd opgepikt door een oud-leerling van Ronny en vond zo de weg naar meer bekendheid. "Jo Vervaet, een getalenteerde muzikant, kreeg van Sony en zijn impresario Walter Ertvelt de kans om een cd uit te brengen en daar stond ook mijn song op. Sony promoveerde mijn liedje ook nog eens tot single. Jo kwam er zelfs enkele keren mee in Tien om te Zien. Ik weet nog dat ik 's avonds na mijn werk soms naar huis reed en dat ik dan dat liedje hoorde, dat doet je wel wat", lacht Ronny. Ronny pakte onlangs de draad terug op en daar was een goede reden voor. "Anderhalf jaar geleden werd ik trotse papa van Victor. Ik wou hem iets nalaten dus leek het me logisch dat ik mijn songs zou registreren. Ik had ondertussen ook een mooie vriendschap opgebouwd met Bert Candries, de vaste bassist/gitarist van Johan Verminnen. Die twee factoren samen vormden voldoende prikkels om een deel van mijn songs professioneel op te nemen in de studio van Bert in Wezemaal. Vier nummers werden verzameld op de mini-cd Ritme van de spits. De full cd is voor na de zomer en zal de overige songs bevatten, allen met een sterk bluesy karakter. Ik ben blij dat ik dat voor Victor kon doen. Zo heeft hij altijd iets om naar te luisteren van zijn papa als ik er niet meer ben", besluit Ronny.