Mona Janssens is met haar 22 lentes de jongste in het gezelschap, maar daarom niet te onderschatten. De studente sociaal-cultureel werk was vastbesloten om zich helemaal te geven tijdens de opnames van Bake Off Vlaanderen afgelopen zomer in Oostende.
...

Mona Janssens is met haar 22 lentes de jongste in het gezelschap, maar daarom niet te onderschatten. De studente sociaal-cultureel werk was vastbesloten om zich helemaal te geven tijdens de opnames van Bake Off Vlaanderen afgelopen zomer in Oostende.In dat programma gaat ze de strijd aan met negen andere hobbybakkers, onder het strenge oog van juryleden Regula Ysewijn en Herman Van Dender, gekruid met de heerlijke commentaar en presentatie van Wim Opbrouck.Oorspronkelijk is Mona afkomstig van Bonheiden, maar sinds een jaar woont ze in Kortrijk bij haar vriend. Die leerde ze kennen tijdens haar middelbaar op de set van een sinterklaasserie die toevallig op haar school draaide. "Later studeerde ik een jaartje drama, maar daar ben ik mee gestopt. Ik wist niet meteen wat gedaan, dus ik hield mij bezig met bakken. Die liefde kreeg ik van thuis uit. Mijn mama is verzot op koken, terwijl ik vooral van ongezonde dingen hou. Dat bakken was een hobby, maar dat is intussen een beetje uit de hand gelopen", lacht ze. De taartjes die ze bakte zette ze op Instagram, via @flourpowerbymona, waardoor ze intussen student-ondernemer is geworden. Ze was een tijdje aan de slag bij Tarterie op de Grote Markt, maar met enkele uren in de lokale Bio Planet zorgt ze dat er nu meer tijd is voor het bakken. "Daar kan ik enorm van genieten", aldus Mona. "Ik ben best trots op mijn eigen crème brulée en doorgaans hou ik ook van bombastische taarten, cupcakes en donuts. Alles wat eigenlijk niet zo gezond is, maar wel enorm lekker. Of ik er veel mee bezig ben? Laat ons zeggen dat het niet dagelijks is, maar euh... het scheelt toch niet veel." (lacht)Mona was eigenlijk niet van plan om zich in te schrijven. "Tot mijn schoonfamilie en mijn klas vorig jaar zei dat het echt iets voor mij was en ik geen enkele reden kon bedenken waarom niet. Toen ik niets hoorde, rekende ik er niet meer op, tot ik opeens een telefoontje kreeg in de klas. Natuurlijk was ik heel blij.""Ik hoop om ooit wel eens iets meer te doen met het bakken, maar wat precies zien we wel. Al moet ik zeggen dat het na mijn deelname niet bepaald verbeterd is met mijn obsessie voor het bakken", lacht Mona tot slot.