Reveil vzw wil de Vlaamse rouwcultuur de 21e eeuw in loodsen. De vzw organiseert ingetogen concerten op 1 november op meer dan 100 begraafplaatsen in Vlaanderen en bewaart verhalen over overleden geliefden op hun Verhalenbank. "Met muziek en woord linken we kunst aan cultuur met deze ingetogen momenten van rouwverwerking. Bij zulke momenten kunnen muziekstukken, gedichten en verhalen troost bieden bij het herdenken van onze dierbaren. Veel mensen hebben daar nood aan", zegt stichter Pieter Deknudt.
...

Reveil vzw wil de Vlaamse rouwcultuur de 21e eeuw in loodsen. De vzw organiseert ingetogen concerten op 1 november op meer dan 100 begraafplaatsen in Vlaanderen en bewaart verhalen over overleden geliefden op hun Verhalenbank. "Met muziek en woord linken we kunst aan cultuur met deze ingetogen momenten van rouwverwerking. Bij zulke momenten kunnen muziekstukken, gedichten en verhalen troost bieden bij het herdenken van onze dierbaren. Veel mensen hebben daar nood aan", zegt stichter Pieter Deknudt. De organisatie die de rouwcultuur warmer en boeiender wil maken, heeft haar vleugels intussen uitgespreid naar 1 op de 3 Vlaamse gemeenten en won daarvoor de Vlaamse Cultuurprijs voor immaterieel erfgoed. "Het stadsbestuur beloofde in het plan van aanpak 'De Weg uit de Crisis' om een serene plechtigheid te organiseren voor iedereen die tijdens de coronacrisis niet op de gepaste manier afscheid kon nemen van hun dierbaren. We willen de mensen een hart onder de riem steken. We deden daarvoor een beroep op Reveil", aldus burgemeester Ruth Vandenberghe. Zo ontstond het troostfestival onder de naam 'Kortrijk vergeet je niet'. Het vindt plaats van 15 oktober tot 1 november. Verschillende voortrajecten leiden samen tot een verbindend slotmoment op 1 november. "We zijn vertrokken vanuit onze Verhalenbank. Dat is een digitale verzamelplaats op onze website waar iedereen een verhaal, herinnering of anekdote kan plaatsen over een overleden dierbare. Zo willen we de verhalen achter de grafstenen laten ontdekken. Voor ons is een begraafplaats geen kille plek, maar een warme verzamelplaats vol verhalen die de wortels vormen van onze Vlaamse gemeentes." Muzikanten, schrijvers en dichters trekken naar de Kortrijkse woonzorgcentra, psychiatrische ziekenhuizen, palliatieve tehuizen. Zo wil Reveil de inwoners een hart onder de riem steken. Er is ook een kinderfilm over afscheid in open lucht, verschillende concerten op plaatsen waar mensen het de voorbije maanden hard te verduren kregen, en een heus Soul Repair Café. "Daar zet illustratrice Flore Deman jouw herinneringen aan een dierbare om in een prachtige tekening, kan je een gratis 1-op-1 sessie boeken met een soul repair singer-songwriter, of kan je onder een kop koffie herinneringen ophalen over een dierbare met een rouwbegeleider." Daarnaast loopt er in BK6 de expo Sweet Memories over afscheid door de Academie. "Nog een laagdrempelig project is 'Boodschap naar de Overkant'. Onder het mom 'Wat zou je nog willen zeggen als je nog 1 sms'je 'sm mis je' mocht sturen naar een overleden dierbare?' kunnen Kortrijkzanen op de website van Reveil een korte boodschap achterlaten voor een overleden opa, maatje of lief. De boodschappen worden dan in de week voor 1 november geprojecteerd in het Kortrijkse stadsbeeld. "Daarmee willen we het afscheid nemen bespreekbaarder maken." De initiatieven worden grotendeels gedragen door Kortrijkse organisaties en vrijwilligers. Op 1 november klinkt op alle begraafplaatsen tussen 10 en 11 uur ingetogen muziek, gespeeld door studenten van het conservatorium. Zij krijgen daarbij ondersteuning van studenten eventmanagement van hogeschool VIVES. 's Avonds monden de voortrajecten uit in het orgelpunt van Reveil20 Vlaanderen, een ingetogen slotmoment op de begraafplaats van Hoog Kortrijk. Lieve Blancquaert verzorgt de presentatie. Onder meer Tourist LeMc en Klaas Delrue (Yevgueni) brengen troostende muziek. Het slotmoment wordt bovendien integraal gefilmd en zal live te volgen zijn op Focus & WTV. "Wij mensen zijn in staat tot mooie dingen als we samenwerken. We weigeren ons hoofd te laten hangen en willen bewijzen dat we ook op een veilige manier troost en hoop kunnen brengen", besluit Pieter Deknudt.