Muziek is de rode draad, de fil rouge als je wil, doorheen het leven van de groepsleden van 'Les Tripes'. Accordeonist Carl Debonne was in de jaren 80 een van de exponenten van folkgroep 'Potaerde' wiens hit Chirobjète nog wekelijks weerklinkt op de koer.
...

Muziek is de rode draad, de fil rouge als je wil, doorheen het leven van de groepsleden van 'Les Tripes'. Accordeonist Carl Debonne was in de jaren 80 een van de exponenten van folkgroep 'Potaerde' wiens hit Chirobjète nog wekelijks weerklinkt op de koer. Toen al sleepte Hans Corne zijn contrabas mee als groepslid van datzelfde Potaerde, maar verdiende hij ook zijn strepen als bassist bij Two Russian Cowboys, Hawai, The Absent en Knuckle Bone. Bij die laatste twee groepen zong ook Peter Polfliet, indertijd beter bekend als de zingende helft van het duo Kurt & Polle wiens posters in zowat iedere Wevelgemse meisjeskamer prijkten.Het muzikale trio was nooit ver uit elkaars buurt maar musiceerde zelden samen. Tenzij bij het Saint-Duvel Knapenkoor in lang vervlogen jeugdclubtijden. "Het was eigenlijk op initiatief van Dirk-Jan Decock van restaurant Taste and Colours in Kortrijk dat we voor het eerst samen optraden, nu tien jaar geleden", herinnert Carl zich. "Hij organiseerde een Franse avond en vroeg ons om wat bijhorende Franse nummers te brengen. Het was ook Dirk-Jan die onze groepsnaam bedacht, Les Tripes verwijst naar trio en Franse pens. Heb ik me laten vertellen."Het duurde nog een hele tijd vooraleer de drie zich werkelijk een groep noemden. De mond-aan-mond reclame deed zijn werk zodat ze vaker en vaker werden gevraagd om hun Franse chansons te brengen. "Dus moesten we ons ergens wel organiseren. Hoewel, wat heet organiseren", nuanceert Peter. "We repeteren eenmaal per maand en beperken ons tot een tiental optredens per jaar."Peter, Carl en Hans vormen ondertussen tien jaar 'Les Tripes', hoewel hun repertoire enkel uit Franse nummers bestaat, steekt er toch heel wat variatie in meent Hans. "Vanzelfsprekend brengen we de bekende Franse Chansons zoals Pour un flirt of Les Champs Elysees maar bijvoorbeeld ook een Bretoens folknummer zoals C'est dans dix ans, je m'en irai en Je veux van ZAZ. Nummers zoals die van Stromae zouden ook niet misstaan op onze playlist, maar zijn iets moeilijker aan te passen naar onze bezetting."Een die-hard fan van het eerste uur die geen enkele repetitie mist, verwoordt het anders: "De contrabas, de accordeon, de gitaar en de prachtige samenzang verplicht hen tot de essentie te komen van een nummer, iets waar ze wonderwel in slagen en wat hun optredens zo magnifiek maakt. Een electrische gitaar zou het geheel onderuit halen."Hoogtepunten waren er zeker in die tien jaar. "Slechts eenmaal traden we op in Frankrijk zelf", zegt Carl. "Dat was langs de kasseien in Ennevelin in 2016 op uitnodiging van de Paris-Roubaix vrienden. Een proppensvol terras zong uit volle borst onze liederen mee." Een optreden van 'Les Tripes' is telkens weer een sfeervol gebeuren. De Franse muziek en het repertoire dat ze brengen is zo divers dat een wals afgewisseld wordt met een tango, een swing met een rondedans, een meezinger met een melancholisch luisternummer. Het Wevelgemse trio mag rekenen op een grote schare fans.