De compositie met strijkers en blazers, slagwerk, piano en gitaar, een vierstemmig zangkoor én een jeugdkoor, werd door de leerlingen thuis opgenomen met smartphone en tablet, en daarna vakkundig in elkaar gepuzzeld door de leerkrachten. "Prachtig hoe muziek kan verbinden", zegt vioolleraar Tim Breckpot.
...

De compositie met strijkers en blazers, slagwerk, piano en gitaar, een vierstemmig zangkoor én een jeugdkoor, werd door de leerlingen thuis opgenomen met smartphone en tablet, en daarna vakkundig in elkaar gepuzzeld door de leerkrachten. "Prachtig hoe muziek kan verbinden", zegt vioolleraar Tim Breckpot.Een primeur is het niet: heel wat koren zongen tijdens de lockdown uit volle borst vanuit hun kot. Maar de Blankenbergse academie deed daar met een volledig symfonisch orkest toch een schepje bovenop. Tim Breckpot is violist bij het Symfonieorkest Vlaanderen, en leerkracht viool aan de academies van Blankenberge en Ieper. "In volle aanloop naar onze jaarlijkse concertreeks 'Ensembles op het podium', waarbij koren, ensembles en orkesten van de academie vier dagen op rij concerten brengen in de feestzaal van het stadhuis, sloeg het coronavirus plots toe. De scholen gingen dicht en alle evenementen werden afgelast. Ook onze concerten, waar de leerlingen zo naartoe geleefd hadden, konden dus niet plaatsvinden", aldus Tim, die voor zijn individuele vioollessen meteen overschakelde naar online onderricht. "Via WhatsApp kon ik het wekelijkse contact met de leerlingen voortzetten, maar samen online musiceren lukte helaas niet. Ook door de academie van Ieper werd er gezocht naar een alternatieve manier om in quarantainetijd toch in groep te kunnen musiceren. Daaruit vloeide de 'Lockdownwalz' voort; een compositie voor strijkers. Meteen lanceerde ik het idee om met mijn leerlingen in Blankenberge hetzelfde te doen met één van de werken die aanvankelijk op het programma stonden van onze concertreeks." Dat werd 'Sogno di Volare', letterlijk vertaald 'de droom van het vliegen'. "Het voelde wel een beetje als 'vliegen vanuit ons kot'. Een van de mooiste reacties die ik van de leerlingen kreeg, was dat ze zich door het muziekstuk meer dan ooit met de academie verbonden voelden. In vergelijking met het project in Ieper, was dit ook wel een pak uitdagender, aangezien het hier over een vol symfonisch orkest ging met strijkers en blazers, slagwerk, piano en gitaar, een vierstemmig én een jeugdkoor", vertelt leerkracht Tim Breckpot.Na de montage van het orkest, was het de beurt aan de leerlingen zang. "Zo groeide het muziekwerk dag na dag, en daarmee ook het enthousiasme", aldus Tim. De leerlingen filmden zichzelf ook in actie, met de smartphone of tablet. Dat leverde spontane beelden op in huis- en slaapkamers, op zolders, in bergplaatsen en garages, tot zelfs het strand van Blankenberge met de Pier op de achtergrond."Ik had geen enkele ervaring met beeldmontage, maar gaandeweg leerde ik dat je door beelden te selecteren, de aandacht op bepaalde instrumenten kon richten, en door meerdere beelden over elkaar te schuiven het effect kon creëren dat er effectief samen werd gespeeld. Precies of de leerlingen stonden in mijn woonkamer muziek te maken", vertelt Tim, die er nachtenlang mee bezig is geweest. "Dikwijls tot in de vroege uurtjes. Mijn harde schijf is er bijna op stuk gedraaid, maar het resultaat mag er zijn. Prachtig en ontroerend hoe muziek ons in deze bizarre tijden met elkaar kan verbinden."(WK)