Hanne is 34, Nelle is 15. In die tijdspanne van 19 jaar hebben Stefaan De Cloet en Dorine Van Compernolle liefst negen kinderen op de wereld gezet én opgevoed. Met een kamerbrede glimlach, want hun kroost is hun grootste rijkdom.
...

Hanne is 34, Nelle is 15. In die tijdspanne van 19 jaar hebben Stefaan De Cloet en Dorine Van Compernolle liefst negen kinderen op de wereld gezet én opgevoed. Met een kamerbrede glimlach, want hun kroost is hun grootste rijkdom.Hebben jullie bewust voor een groot gezin gekozen?Stefaan: "Dat is organisch gegroeid. Het initiële plan was om vier kinderen te krijgen, maar het is toch iets anders gelopen." (glimlacht)Dorine: "Ik ben zelf de oudste van negen kinderen, maar dat speelde eigenlijk niet mee. Stefaan komt uit een gezin met vier zonen, maar na onze vierde - Lowie - hadden we het gevoel dat ons gezin nog niet compleet was. Lowie kwam met een aangeboren afwijking ter wereld en ik bleef toen ook thuis om voor de kinderen te zorgen. En zo is onze ménage blijven aangroeien. Tot Nelle 15 jaar geleden geboren werd."Stefaan: "Bij de bevalling van Nelle bleek dat de navelstreng gekneld zat. Zij is ter wereld gekomen met een spoedkeizersnede en daarna hebben we beslist dat het plaatje voor ons af was."Met negen kinderen in huis zijn er waarschijnlijk amper stille momenten...Dorine: "Dat hoeft toch niet? We hebben van elk moment genoten. En doen dat nog altijd. We hebben, met de hand op het hart, erg brave zonen en dochters en doorheen de jaren hielpen de oudsten ons met de kleinste kinderen."Stefaan: "Niets is toch heerlijker dan een huis vol kindergeluk? We voelen ons echt gezegend."Ik kan me voorstellen dat een groot gezin ook voor uitdagingen zorgt.Stefaan: "Die zijn we nooit uit de weg gegaan. Tot zestien jaar geleden woonden we nog in Tielt en daar hadden we een huis met vier slaapkamers. Dat begon echter te klein te worden en dan zijn we op zoek gegaan naar een grotere woonst. Die vonden we hier in Ruiselede, waar elk gezinslid zijn eigen plekje heeft."Dorine: "Dat is wel belangrijk, want hoewel we nu nog altijd met zeven onder hetzelfde dak wonen, heerst er hier vaak een gewijde kalmte. We zitten nooit op elkaars lip. Wanneer de kinderen naar school zijn, kan je hier soms een speld horen vallen."Stefaan: "En als Dorine en ik nood hebben aan wat rust, trekken we er met goeie vrienden een weekendje op uit. We weten dat we onze kinderen kunnen vertrouwen."Welke voordelen heeft een groot gezin?Dorine: "Onze kinderen hebben elkaar zelf veel geleerd. Zorgen voor elkaar, leren delen... Ze zorgen voor een soort onderlinge sociale controle."Stefaan: "Ze hebben ook alle negen onderling een erg sterke band en zouden voor elkaar door het vuur gaan. Daar halen we misschien nog wel het meeste voldoening uit. We hebben onze kinderen geprobeerd om de juiste waarden en normen mee te geven."Dorine: "Ze zijn ook allemaal lid geweest van de Tieltse KSA. Jeugdbewegingen dragen we hoog in het vaandel en vandaag zijn Nelle, Mathile, Cyriel en Marthe er nog altijd actief. In 2009 waren alle negen de 'De Cloetjes' er tegelijk lid. Fantastisch, toch?"Wat loopt dan weer minder makkelijk met negen spruiten?Dorine: "Op praktisch vlak kan ik niet meteen iets bedenken. Maar toen onze kinderen wat kleiner waren, had ik vaak het gevoel dat we bekeken werden. Mensen hebben soms snel een oordeel klaar, denken ze in clichés. Ik herinner me dat Leonie naar een verjaardagsfeestje moest en toen ik haar ging ophalen, zei de mama van de jarige dat onze dochter toch zo'n beleefd meisje was. Alsof kinderen uit grote gezinnen geen manieren hebben..."Stefaan: "Vroeger hadden we een bestelwagen en toen zag je de mensen wel eens vreemd opkijken. Er bléven maar kinderen uitstappen." (grijnst)Hoe vaak krijgen jullie de hele bende nog samen?Dorine: "Dat valt bijzonder goed mee. Elke twee jaar trekken we met de hele groep voor een weekje naar de Ardennen. Dan zijn we bijna twintig man en vrouw sterk. Elke keer opnieuw genieten."Stefaan: "Maar ook thuis staat onze deur altijd open. Elke woensdagmiddag maakt Dorine spaghetti en mag iedereen aanschuiven. En wanneer het te lang duurt vooraleer we met iedereen eens thuis samenkomen, beginnen ze onderling te regelen wanneer ze hier binnen vallen. Wanneer iedereen hier bij ons is, zijn we de gelukkigste mensen ter wereld."Dorine: "Kerstavond is ook heilig. Dan eten we met z'n allen raclette."Welke vreemde vragen kregen jullie de voorbije jaren op jullie afgevuurd?Dorine: "Toen onze kinderen nog kleiner waren, vroegen mensen of dat allemaal broertjes en zusjes waren. Maar uiteindelijk konden we altijd op vele sympathie rekenen."Stefaan: "We zijn ook vaak met onze gasten op restaurant geweest en kregen toen te horen dat onze negen kinderen betere manieren hadden dan sommige kleinere gezinnen. Daar zijn we best trots op. Al die jaren hebben we één geheim ingrediënt overvloedig toegepast: liefde en vertrouwen."Vier kinderen zijn al het huis uit en jullie hebben ondertussen ook twee kleinkinderen. Hoop je dat een van jullie zonen of dochters ook voor zo'n groot gezin kiest?Dorine: "Och, dat hoeft niet. Meer nog, ik zou het vandaag niet meer aanraden. De maatschappij is zoveel veranderd en veeleisender geworden. Je moet erg sterk in je schoenen staan. Plus: het leven is veel duurder geworden."Stefaan: "Onze kinderen hebben nooit iets te kort gehad, maar we hebben ze wel de waarde van het geld geleerd. Hier viel nooit iets zomaar uit de boom."Ooit komt de dag dat álle kinderen het ouderlijke nest zullen verlaten hebben. Zijn jullie daar al op voorbereid?Stefaan: "Neen. We zullen die vraag beantwoorden als ze aan de orde is."Dorine: "Het zal sowieso erg vreemd aanvoelen om plots weer met z'n tweetjes te zijn. Al hopen we dat we tegen dan een pak kleinkinderen hebben. Met Leah en Clara kunnen we daar nu al even van proeven en het is heerlijk. Als alle kinderen hun vleugels hebben uitgeslagen, zijn hun pagadders hier meer dan welkom!"