Dark Uncles verwijst naar de spreuk van de Japanse animatieregisseur Hayao Miyazaki 'Een man zonder geschiedenis of een volk dat zijn verleden is vergeten, zal geen andere keuze hebben dan te verdwijnen...' Klaas Rommelaere (34) liet dit voor deze tentoonstelling optekenen. "Ik haal verhalen uit het verleden aan en wilde mijn eigen geschiedenis natrekken en uitbeelden. Het idee om de expo op te vatten als een stoet dateert uit de tijd dat ik startte met eigen werk", zegt Klaas, die ooit begon als stagiair/modeontwerper bij Raf Simons."Ik besefte snel dat dit niet mijn ding was. Ik wilde verhalen vertellen via borduurwerk en traditionele ambachten. Mijn afgewerkte werken in die tijd, waaraan ook mijn grootmoeder nog meewerkte, werden gefotografeerd in de straat van mijn grootoud...

Dark Uncles verwijst naar de spreuk van de Japanse animatieregisseur Hayao Miyazaki 'Een man zonder geschiedenis of een volk dat zijn verleden is vergeten, zal geen andere keuze hebben dan te verdwijnen...' Klaas Rommelaere (34) liet dit voor deze tentoonstelling optekenen. "Ik haal verhalen uit het verleden aan en wilde mijn eigen geschiedenis natrekken en uitbeelden. Het idee om de expo op te vatten als een stoet dateert uit de tijd dat ik startte met eigen werk", zegt Klaas, die ooit begon als stagiair/modeontwerper bij Raf Simons."Ik besefte snel dat dit niet mijn ding was. Ik wilde verhalen vertellen via borduurwerk en traditionele ambachten. Mijn afgewerkte werken in die tijd, waaraan ook mijn grootmoeder nog meewerkte, werden gefotografeerd in de straat van mijn grootouders. De weg daar naartoe droegen mijn grootvader en een buur het werk steevast als in een stoet. Ik nam daar ook foto's van. Dat bracht mij op het idee", vertelt Klaas.De expo verwijst naar historische en folkloristische elementen. "Bizarre beeltenissen van tien van mijn naaste familieleden: mijn ouders, zus, partner, oom, tante, neef en grootouders bewegen samen met de twee familiehonden als een stoet door de tentoonstellingsruimte en bieden de toeschouwer een blik op mijn ervaringen en herinneringen." Zo verraadt de anatomische schets van een schedel op de borst van zijn moeder haar beroep als logopedist, wijzen de muziekinstrumenten en juichende mensen op de pop van de zus, op haar job als boeker van muzikanten en is te zien dat de vader ooit een handelsbedrijf had voor kampeerartikelen en bijkomend werkte als vrachtwagenchauffeur aan tal van details op zijn armen en torso. Inmiddels is zijn opa overleden en kan de expo ook als een ode aan hem gezien worden.Alle werken in de expo zijn met de hand gemaakt. "Ik borduur dag en nacht maar doet dat niet altijd alleen". Klaas werkt namelijk al sinds het begin van zijn carrière samen met oudere dames, de zogenaamde 'madammen', die hem helpen met het handwerk en elke week samenkomen. Voor deze tentoonstelling hielpen in totaal 90 makers de kunstenaar met het borduurwerk. Sinds kort kwamen ze ook samen in het atelier van Texture om in kleine groepen en met respect voor de veiligheidsvoorschriften, samen met Rommelaere hun werk verder te zetten. "Ik wilde het borduren echt wel leren kennen. We maakten al stukjes en het gaat hoe langer hoe beter. Af en toe krijgen we een pakket mee om thuis te werken en dan evalueren we dat hier om verder af te werken. We mogen onze eigen fantasie, ontwerpen en kleurkeuze uitwerken", getuigde An in onze krant. Zijn respect voor de vele medewerkers is in deze tentoonstelling te zien op een video.Klaas Rommelaere gebruikt traditionele ambachten die kunde en tijd vergen en combineert ze met een open, vernieuwende en creatieve blik. "Het gaat ook over ondernemerschap en vakmanschap Hij past in dat opzicht perfect bij een museum als Texture, dat zich profileert als een open huis op het snijpunt van erfgoed, ambacht en innovatie", zegt Sylvie De Coster, conservator van Texture. Patrick Ronse, artistiek leider en coördinator van Be-Part: "Hij gebruikt ook vlas voor de poppen, de borduurwerken en de totempalen, waardoor de link met het museum nog prominenter wordt." Naast de poppen - de Dark Uncles - zijn er ook borduurwerken en wandtapijten te zien in Texture. In de gelaagde en soms vreemde beeldverhalen van zijn textielschilderijen vervagen fragmenten uit filmscènes en situaties uit zijn eigen dagelijks leven tot krachtige en tegelijkertijd delicate snapshots. "Op het eerste zicht lijken deze wilde collages en schilderachtige patchworkbeelden op geborduurde en geknoopte notities in garen. Maar wie beter kijkt ontwaart een groter verhaal", besluit Klaas.