'De Mankepoot van de Polders' is een bewerking van 'The Cripple of Inishmaan', een donkere komedie die zich afspeelt op de Araneilanden, een van de drie micro-eilandjes voor de Ierse westkust. "Ik ben er zelf nog naartoe geweest: heel mooi en authentiek daar, maar er valt werkelijk niets te beleven", aldus de regisseur, die het verhaal overzette naar het Zuienkerke ten tijde van de bevrijding. "In '44 zetten de Duitsers de polders onder water om mogelijke aanvallen van de geallieerden af te slaan. Zuienkerke was toen ook even een eilandje. Om het zo waarheidsgetrouw mogelijk te brengen, sp...

'De Mankepoot van de Polders' is een bewerking van 'The Cripple of Inishmaan', een donkere komedie die zich afspeelt op de Araneilanden, een van de drie micro-eilandjes voor de Ierse westkust. "Ik ben er zelf nog naartoe geweest: heel mooi en authentiek daar, maar er valt werkelijk niets te beleven", aldus de regisseur, die het verhaal overzette naar het Zuienkerke ten tijde van de bevrijding. "In '44 zetten de Duitsers de polders onder water om mogelijke aanvallen van de geallieerden af te slaan. Zuienkerke was toen ook even een eilandje. Om het zo waarheidsgetrouw mogelijk te brengen, sprak ik met oude Zuienkerkenaars die de oorlog nog zelf hebben meegemaakt." Dronebeelden met mooie impressies van de poldergemeente, moeten het stuk extra couleur locale geven. "Corona hé", glimlacht Hoffman. "Ik was er nog nooit zo vroeg bij, maar ook ik heb tijdens de lockdown twee maanden thuisgezeten en dit stuk regisseren was voor mij een houvast in die vreemde periode. Anderzijds had ik ook wel het gevoel dat de groep nood had aan een nieuwe uitdaging, dat het eens iets anders mocht worden dan wat ze gewoon zijn. Vergelijk het met het voetbal: ook een toneelvereniging heeft af en toe eens nood aan een nieuwe trainer, een andere tactiek. En ook ik wil uit elke speler het beste halen."Karel Hoffman was jarenlang de vaste huisregisseur bij het Jabbeeks Theater. Vorig jaar regisseerde hij 'Iseland Iseland' voor het Oostendse gezelschap Spiegel. "Elke toneelgroep heeft zo haar eigen dynamiek. Spiegel is een echte stadsgroep, bij Theater Kleiem ervaar ik het gemeenschapsgevoel van een klein polderdorp. Ik ben zo'n beetje verliefd geworden op de charmes van Zuienkerke", zegt Karel Hoffman, die in Jabbeke een kapperszaak heeft. "Haar knippen, dat is ook een beetje creëren hé. Als regisseur ben ik creatief met taal en expressie, als kapper met mijn handen. Ik vind het leuk om naast mijn werk ook eens met andere mensen in contact te komen. Op het toneel staan mensen met een uiteenlopende achtergrond en dat maakt het boeiend." 'De Mankepoot van de Polders' wordt opgevoerd in februari. "Dat lijkt nu nog veraf, maar hoeveel mensen zullen er tegen dan in de zaal mogen?", vraagt Karel zich hardop af. "We houden alvast de mogelijkheid achter de hand om extra voorstellingen te geven. Het is overigens voor mij ook een extra uitdaging om de spelers te motiveren, zolang er niet echt zekerheid is. Ik heb zes maanden gerepeteerd met toneelkring Altoos Doende (uit Leffinge, red.), maar we hebben nooit voor publiek gespeeld: een week voor de eerste voorstelling ging de lockdown in. Met 'The Cripple of Inishmaan' zat ik al lang in mijn hoofd, maar het stuk past nu wonderwel bij de tijdgeest. Het beperkt zijn in je bewegingsvrijheid, het gevoel van vast te zitten op je eilandje en de drang om daar uit te breken: de mensen zullen er zich in deze coronatijden vast wel in herkennen", besluit Hoffman.