"Samen met geestesgenoten in de sporen van de geschiedenis op stap gaan om verhalen en gebeurtenissen van onder het stof te halen en weer op te roepen, " zo vat Koen Broucke hun artistieke project samen." Die manier van werken paste de twee al een viertal jaar geleden toe, toen ze met Pascal Verbeken en Peter Holvoet-Hanssen op expeditie trokken naar Miavoye waar Paul van Ostaijen in een sanatorium verbleef en ze onder andere in de kamer sliepen waar de Antwerpse dichter is overleden.
...

"Samen met geestesgenoten in de sporen van de geschiedenis op stap gaan om verhalen en gebeurtenissen van onder het stof te halen en weer op te roepen, " zo vat Koen Broucke hun artistieke project samen." Die manier van werken paste de twee al een viertal jaar geleden toe, toen ze met Pascal Verbeken en Peter Holvoet-Hanssen op expeditie trokken naar Miavoye waar Paul van Ostaijen in een sanatorium verbleef en ze onder andere in de kamer sliepen waar de Antwerpse dichter is overleden. "Zo is ons project 'Kamer in Oostende' ook organisch gegroeid en stoelt het op een manier van kijken naar de dingen, van vragen stellen en openstaan voor onverwachte ontmoetingen en gebeurtenissen. Daarbij schrijf ik telkens mijn ervaringen op in een schrift", zegt Koen Peeters. "En ondertussen krijg ik de tijd om foto's te nemen en later mijn impressies op doek vast te leggen", aldus Koen Broucke. "Bij het samen kijken, luisteren, opsnuiven deel je die ervaringen en is het precies alsof je meer hebt gezien en gehoord dan als je alleen op stap bent. Het geheel is altijd meer dan de som van de delen."Nu al exact twee jaar komen ze beiden elke maand twee dagen op verkenning naar Oostende. Koen Broucke: "We lopen hier rond, maken afspraken, laten het toeval toe. Dikwijls brengt de ene ontmoeting de andere mee. Zo zijn we met Eric de Kuyper op stap gegaan naar de plaatsen waar hij als kind op vakantie kwam. Wat bleek? Mijn overgrootmoeder had een hoedenwinkel in de Alfons Pieterslaan. Eens gepensioneerd woonde ze aan de Square Clementine waar de kleine De Kuyper verbleef. Bij haar kwam Eric knutselen: postzegels kleven op porseleinen vaasjes en zo. Hij beschrijft een en ander in 'Aan zee'. Coïncidentie: het bestaat echt. Het ene toeval brengt het andere mee.""Of neem het tragische levenseinde van Gaston Eysselinck", vult Koen Peters aan. "Met Koen van Synghel en Charlotte Van den Broeck zijn we op stap gegaan. Die laatste schrijft een boek over tragische architecten en zij vond ook de afscheidsbrief van Eysselinck terug waarin die al zijn schuldgevoelens opsomt. Erg beklijvend." Koen Broucke: "En Eysselincks mooiste ontwerp, mooier nog dan De Grote Post, vonden we op de begraafplaats: de grafsteen van zijn vriendin Georgette Troy." Maar het tweetal stond ook voor restaurant Melody op de Zeedijk ter hoogte van het Zeeliedenmonument: ooit stond daar het Hôtel de Londres waar de jonge Hugo Claus verbleef en er onder andere De Metsiers schreef. "Toevallig konden we er ongezien binnenglippen omdat er renovatiewerken op de hoogste verdieping bezig waren: ik heb er foto's gemaakt van het zicht dat Claus er ooit had. Als dan plots een meeuw voorbij zweeft, ervaren wij twee dat meteen als de geest van Claus." Zo liepen Koen en Koen ook in het spoor van Spilliaert, Ensor en Paul Snoek, en bezochten met twee aangespoelde Congolezen hun geprefereerde locaties in de stad. Beide kunstenaars inspireerden zich ook op een literaire initiatief van schrijver Gaston Duribreux uit Mariakerke. Die nodigde eind jaren 40 alle collega-schrijvers van Dietsche Warande & Belfort (DW&B) uit in zijn Hotel du Parc in Mariakerke. "Mijn vrouw is van Mariakerke en we hebben er een pied à terre", vertelt Koen Peeters. "Onze flat kijkt uit op de achtergevel van het Hotel du Parc en op de kamer waar Duribreux altijd schreef. In de winter met een deken op zijn schouders omwille van de kou. Ik heb daar de schrijver nagespeeld." zegt Peeters. "En daar bestaan foto's van", repliceert Broucke. "Pure re-enactment!"Zo flaneren ze ook door de stad met Ensorgids Xavier Tricot, ze trekken op met Spilliaertkenners Bernard Dewulf en Anne Adriaens-Pannier, en nog tal van toevallig gevonden, onbekende Oostendenaars. Ze gaan de plek zoeken van Permekes eerste atelier in het verdwenen Negerdorp, staan met Els Snick in de matrassenwinkel op zoek naar de geest van Joseph Roth, bezoeken de weduwe van schrijver John Gheeraert in Bredene en lopen er om de hoek op een buste van Duribreux in de tuin van beeldhouwer André Huygebaert. Serendipiteit? Toeval?"We vroegen ook aan bovenvermelde en andere auteurs als Charlotte Mutsaers, Bart Van Loo, Eric de Kuyper... om een nieuwe tekst over Oostende te schrijven. Zo komt Guinevere Claeys aan het woord over René van De Stad Kortrijk, en Jelle van Riet over de Hippodroom. De Oostendenaar Hedwig Speliers heeft het over zijn oom, ooit croupier in het casino, en Peter Verhelst over de zee. Die bundelen we in een speciale editie van DW&B 'Kamer in Oostende' die we presenteren in Vrijstaat O. tijdens een literaire happening op 10 juni", verduidelijkt Peeters. "Net als Duribreux en zijn collega's gaan we ons ook presenteren in pak met das, maken we een sierlijke en rituele wandeling en gaan we eten in brasserie Albert in het T. P.-Hotel. In juli distilleren we nog een expo in Mu.ZEE met unieke artefacten, met schilderijen van Koen Broucke en piano's van Herr Seele. En volgend jaar hoop ik in Oostende op basis van mijn notities, ontmoetingen en ervaringen een roman te schrijven."Zo te zien lijkt 'Kamer in Oostende' nog voor een poos verhuurd! Kamer in Oostende, literaire happening op zondag 10 juni om 11 uur in Vrijstaat O. Toegang gratis.