Jeroen Logghe (28) is de zoon van Gabriël Logghe en Marleen Dewilde die in de Rellemstraat in Diksmuide wonen. Hij is de broer van Andy en Denny. Jeroen volgde de lagere school in Beerst. Daarna trok hij naar het Sint-Aloysiuscollege in Diksmuide (latijn - moderne talen). Hij was ook twee jaar ingeschreven in het Koninklijk Conservatorium Brussel, richting musical. Daarna trok hij naar Tilburg (Nederland) voor een bachelorstudie Musicaltheater aan de Fontys Hogeschool voor de Kunsten.
...

Jeroen Logghe (28) is de zoon van Gabriël Logghe en Marleen Dewilde die in de Rellemstraat in Diksmuide wonen. Hij is de broer van Andy en Denny. Jeroen volgde de lagere school in Beerst. Daarna trok hij naar het Sint-Aloysiuscollege in Diksmuide (latijn - moderne talen). Hij was ook twee jaar ingeschreven in het Koninklijk Conservatorium Brussel, richting musical. Daarna trok hij naar Tilburg (Nederland) voor een bachelorstudie Musicaltheater aan de Fontys Hogeschool voor de Kunsten.Jeroen Logghe: "De drang om te acteren, zingen en dansen zat er al van jongs af aan in. Ik zie mezelf nog op de binnenkoer van de boerderij van mijn ouders in Sint-Jaobskapelle een heuse show in elkaar steken, samen met mijn hond Samson. Kwamen er mensen langs op het erf, dan moesten ze - onder lichte dwang - eerst onze show zien, alvorens ze met mijn ouders mochten praten. En het trouwfeest van mijn oudste broer! Even na middernacht vroeg ik de dj om een verzoeknummertje. Ik vroeg dat iedereen de dansvloer wilde verlaten om in mijn eentje te kunnen dansen. Ik weet nog dat iedereen die toekeek zo luid voor mij aan het supporteren was. Het was een magische ervaring en een van de eerste momenten waarbij ik dacht: dit wil ik later gaan doen.""Toen ik later een artistieke opleiding koos, viel dan ook niemand uit de lucht. Maar ik wou pas echt van mijn passie mijn beroep maken, toen ik lid werd van het theatergezelschap De Toverlantaarn in Diksmuide. Mijn eerste productie was de musical Oliver! in 2006, waar ik een van de weeskindjes speelde. Mijn auditie voor die voorstelling was echter een ramp. Ik verging van de zenuwen en kreeg bijna geen noot gezongen. Mijn leraar Frans was er muzikaal begeleider. Hij wist dat ik wél kon zingen. Daarom kreeg ik een herkansing. Had ik die herkansing niet gekregen, dan zag mijn leven er nu wellicht compleet anders uit."Jeroen: "Ja en nee. Ze waren wel trots telkens ik mocht optreden bij De Toverlantaarn maar om daar nu mijn beroep van te maken? Ze waren bang dat ik er niet van zou kunnen leven. Een terechte bezorgdheid.""Gelukkig heb ik - sinds ik ben afgestudeerd - geen reden tot klagen. Ik ben kan er goed mijn brood mee verdienen. Maar voor hetzelfde geld zie ik volgend jaar zwarte sneeuw. Om dat risico in te perken heb ik Thearte opgericht, waarmee ik opleidingen en vakantiestages in (musical)theater organiseer in Vlaanderen. Het zorgt ervoor dat ik wat rustiger kan slapen. Mijn ouders zijn opgelucht en fier, nu ze merken dat het goed met me gaat."Jeroen: "Het eerste jaar op kot was enorm wennen. Ik startte mijn opleiding in Anderlecht. Een groter contrast met het pittoreske Sint-Jacobs-Kapelle kan je niet hebben. Maar waar ik het meest aan moest wennen, was de opleiding zelf. Plots kreeg ik tonnen kritiek te verwerken en ik kreeg ook te maken met de concurrentiestrijd in het acteermilieu. Dit stond mijlenver van de gezellige repetities in Diksmuide.""Ik was bang dat ik de passie zou verliezen en dat was ook de eerste jaren zo. Het acteren, zingen en dansen, waar ik zo van hield, kon ik soms zo vervloeken. Geleidelijk aan kreeg ik tijdens mijn opleiding het zelfvertrouwen terug en plezier in wat ik deed. De moeilijke beginperiode heeft me wel ontzettend gesterkt en heeft me geleerd om nooit op te geven."Jeroen: "De rust. Elke keer als ik terug naar Diksmuide rij, op bezoek bij mijn ouders, kan ik zo intens genieten van de natuur, de vlaktes..."Jeroen: "Ik zou er vaker naartoe willen, maar door mijn werk is het moeilijk. De laatste maanden was ik er wel vaker te vinden omdat ik meewerk aan de productie Op zoek naar Peter Pan bij De Toverlantaarn, die nu uitgesteld is tot volgend jaar. Daar maak ik de choreografie en doe ik de zangbegeleiding. De repetities vielen tijdens het weekend. De ideale gelegenheid om nog eens thuis te logeren in Hotel Mama."Jeroen: "Ik regisseerde er al stukken en deed de choreografie voor de musical Jekyll & Hyde. Ben ik vrij, dan probeer ik nog altijd mijn steentje bij te dragen. Ik heb mijn hart verloren aan die vereniging."Jeroen: "Telkens ik een voorstelling speel, zit er wel een fanclub uit de Westhoek in de zaal. Eén keer zijn wel bijna 40 vrienden en kennissen uit Diksmuide afgezakt naar het noorden van Nederland om me aan het werk te zien. Dat is zo hartverwarmend."Jeroen: "Naast het geannuleerde project in Diksmuide was ik ook nog bezig met een choreografieproject in Sint-Niklaas, waarvan de voorstellingen gepland staan voor eind april. In de veronderstelling dat we vanaf 3 april terug mogen repeteren - waar ik voor vrees - zal er heel wat in te halen zijn. Vanaf de paasvakantie zou ik ook Lancelot spelen in de familiemusical Arthur en de strijd om Camelot. Hierna is een Vlaamse tournee gepland. Voorlopig gaan die voorstellingen nog door, al is het ook daar bang afwachten natuurlijk. Ik hoop vurig dat we dit snel achter ons kunnen laten. Maar het enige waar we ons nu op moeten focussen is met zijn allen gezond blijven en zorgen voor elkaar." (PADI)