Jan woont in het Vijverhof 15. Hij is licentiaat Germaanse (Engels, Nederlands en Duits). Hij gaf les in de Instituut de Pélichy en 20 jaar in het VTI. Intussen is hij met pensioen. Jan heeft twee dochters: Lynn (34) en Bieke (30) en een kleinzoon Miel (2).
...

Jan woont in het Vijverhof 15. Hij is licentiaat Germaanse (Engels, Nederlands en Duits). Hij gaf les in de Instituut de Pélichy en 20 jaar in het VTI. Intussen is hij met pensioen. Jan heeft twee dochters: Lynn (34) en Bieke (30) en een kleinzoon Miel (2)."Ik ben altijd al nogal 'cultureel actief' geweest", zegt Jan. "Ik was onder andere één jaar voorzitter van de Pekkersgilde, die ondertussen niet meer bestaat", zegt hij. "In de jaren tachtig speelde ik solo tuba bij de Koninklijke Harmonie van de Congregatie en had destijds met mijn zus en een vriend de eigen folkband Brakaber, waarmee we vooral Schotse en Ierse folk speelden. Een andere bijzondere passie van mij is literatuur. Vooral poëzie is altijd al mijn ding geweest. In 1990 gaf ik mijn eerste dichtbundel uit bij Guido Tanghe die toen een eigen uitgeverij had. De titel? 'Bijna als mezelf'. Daarna gaven Hendrik Vanhaverbeke, Chris Verbeke en ikzelf met de Pekkersgilde een gezamenlijke dichtbundel uit ten voordele van 'Kom Op Tegen Kanker'. Daarna trok ik me terug uit dat poëziemilieu."Twee jaar geleden werd Jans rechterbeen geamputeerd. "Slechte doorbloeding en dit was heel moeilijk om dat mee te maken op mijn leeftijd. Maar ik kan ondertussen al redelijk goed stappen met mijn kunstbeen. Vorig jaar - ik heb nu veel tijd om na te denken - besliste ik mijn leven eens te overlopen en dat leidde tot mijn derde dichtbundel 'Ogen voor Ogen'. Het was bij mij een soort drang om iets uit te geven, niet alleen voor mezelf maar eerder als een soort erfenis die ik nalaat. In die dichtbundel laat ik mezelf zien door de ogen van die mensen die me in mijn leven beïnvloed hebben. Het is ook als luisteren door iemand in de ogen te kijken, mensen begrijpen via de uitdrukking in hun ogen..."Kleinzoon Miel, nog maar twee jaar, beïnvloedde toch de dichtbundel van opa Jan. "Een klein voorbeeld. Een wandeling naar domein Wallemote is een soort familietraditie die al van generatie op generatie bestaat. Mijn overgrootvader ging er wandelen met mijn grootvader, mijn grootvader met mijn vader, mijn vader met mij en ik met mijn dochters en nu ook met mijn kleinzoon. Ik rij met de wagen, aangepast aan mijn beperking, tot aan domein Wallemote en met Miel wandel ik dan in het domein. Op een keer zei hij: opla opa! En dat gaf me zo een boost dat ik het gedicht 'Mieltje (Met jouw woorden)' schreef. Behalve die wandelingen en mijn revalidatie blijf ik nu ook niet hele dagen thuis stilzitten. Nu ik een auto heb ga ik regelmatig naar een blues- of rockconcert. Dat helpt allemaal de tegenslagen overwinnen, Maar uiteraard zijn er nog moeilijke momenten. Maar ik kon en kan me dan vaak kan optrekken aan mijn kinderen, mijn kleinzoon Miel en mijn vele vrienden uit de muziek- en de kunstwereld, die me nooit vergeten zijn. Als ik nog geen aangepaste auto had, haalden ze me op om naar een concert te gaan."'Ogen voor Ogen' is volgens auteur Jan Van den Berghe een vrij intimistische dichtbundel. "Poëzie is trouwens voor mij vrij van interpretatie en altijd voor bepaalde personen geschreven. Wat ik bedoel is dat wie poëzie leest, er zijn eigen interpretatie kan aan geven. In tegenstelling tot wat er bij het lezen van een roman gebeurt, waar je wordt meegesleurd in een wereld waarin alles wat je moet doen vóórgezegd wordt."Op de kaft van 'Ogen voor Ogen' staan de ogen van Jans kleinzoon Mieltje. Op de achterzijde staat een nawoord van auteur Jan Van den Berghe zelf: "Deze bundel is voor jullie, peter, vake en zoontje... Jullie hebben mij mijn oog voor ogen gegeven! Ik blijf jullie er eeuwig dankbaar voor."