Hoe kende je The Voice Senior?

"Heel toevallig had ik een stuk van het vorige seizoen gezien op televisie. Maar geen haar op mijn hoofd dacht eraan om zelf op dat podium te staan. Tot mijn zoon Fred en zijn vrouw Hade vonden dat dat iets voor mij zou zijn. Samen met mijn schoonzoon Yves bedisselden ze een plan en schreven ze mij in voor de selecties. Compleet met filmpjes, mijn verhaal en foto's om te tonen wat ik kon."
...

"Heel toevallig had ik een stuk van het vorige seizoen gezien op televisie. Maar geen haar op mijn hoofd dacht eraan om zelf op dat podium te staan. Tot mijn zoon Fred en zijn vrouw Hade vonden dat dat iets voor mij zou zijn. Samen met mijn schoonzoon Yves bedisselden ze een plan en schreven ze mij in voor de selecties. Compleet met filmpjes, mijn verhaal en foto's om te tonen wat ik kon.""Helemaal niet. 'Pa, we hebben je ingeschreven', kwam Fred met mijn dochter Anneleen in augustus aankondigen. Ze vertelden dat ik enkele dagen later al verwacht werd in Vilvoorde voor een eerste auditie. Ik was amper op de hoogte en moest al gaan. Bovendien had ik schrik dat ik niet professioneel genoeg zou zijn. Ik twijfelde heel sterk, maar uiteindelijk liet ik me overhalen. Waarom ook niet?""Zelf rij ik niet meer zo ver met de auto, maar er waren genoeg taxichauffeurs in de familie die stonden te springen om mij te brengen. Ik liet het allemaal over mij heen komen. En ik moet zeggen: het is mij enorm bevallen.""Vóór de echte opnames van de voorrondes op 7 januari moest ik al verschillende keren naar Vilvoorde. Zo kon het team van The Voice Senior mij leren kennen en zien wat ik in mijn mars had. Ik moest onder meer a capella zingen, mocht met professionele muzikanten werken, kreeg les van een zangcoach... Stel je voor: ik ben 87 jaar en volgde zangles. Voor de allereerste keer in mijn leven. En dat terwijl ik geen noten kan lezen en aan één oor volledig doof ben.""Het nummer Twee motten van Dorus vindt Fred mij op het lijf geschreven. Met dat liedje in het achterhoofd had hij me ook ingeschreven. Aan het team van The Voice Senior heb ik dat nummer voorgesteld, maar zij hoorden liever iets anders. Daarop kreeg ik een lijstje met mogelijke nummers. Alles in het Engels kon ik meteen schrappen. Dat ligt me niet. Zo kwam ik uit op Het dorp van Wim Sonneveld. Een rustig lied, ideaal voor mijn stembereik.""Vroeger amper, maar bij The Voice Senior was dat wel anders. Ik was daar de oudste van allemaal, hé. Er waren veel zestigers die echte rocknummers brachten, terwijl mijn keuze daar mijlenver van af stond. Tussen ons zit een generatie verschil. Mijn twijfel bleek nergens voor nodig. Bij VTM kwamen we in een warm team terecht. Iedereen zorgde ervoor dat ik het naar mijn zin had, hielp waar nodig en stelde mij gerust. Ik ben daar heel goed gesoigneerd. Mijn onwennigheid smolt als sneeuw voor de zon.""De opnames van de voorrondes vonden vorige week plaats. In het publiek zaten heel wat supporters voor mij, ik denk dat er wel 40 of 50 mensen meegekomen waren. We hebben een grote familie en ik kon ook rekenen op vrienden die mij steunden. Dat gaf me een heel goed gevoel. Vooraf mochten we onze stem opwarmen en langsgaan bij een stresscoach, zodat we het beste van onszelf konden geven. Dat is ook gelukt. Ik heb me niets aangetrokken van de camera's. Ik was zo gefocust op mijn nummer dat ik me niet liet afleiden.""Daar was ik helemaal niet mee bezig. Ik hoopte gewoon dát er iemand zou draaien. (De jury luistert blind naar de kandidaten. Als hij of zij overtuigd is, draait de stoel na een druk op de knop zodat het jurylid de kandidaat ziet, red.).Of dat gebeurd is, dat kan ik uiteraard niet verklappen.""Karen Damen zei dat mijn stem even schattig klonk als ik eruit zag, dat ze mij zich echt zo had voorgesteld. Ze wou mij graag in huis halen, grapte ze, en gaf mij een knuffel. Ik vertelde ook dat ik eigenlijk Twee motten wou zingen, maar dat dat niet kon. Gelukkig mocht ik het als bisnummer zingen, met drie kleinkinderen bij mij op het podium."s"Mijn vader speelde met de duiven en wij gingen met hem mee. Als er een feestje in het café was, dan sprong hij op tafel en zong een van zijn liedjes. Al als klein manneke zag ik wat entertainen was. Later nam ik ook nog deel aan een zangwedstrijd op de radio én ik werd Prins Carnaval op de Biest toen ik onverwacht moest invallen omdat er een derde kandidaat te kort was. Daar werd ik opgemerkt door Magloire Loquet van De Zingende Sterren. Hij zette me op het podium, waar ik heel wat jaren meegespeeld en gezongen heb."