Aan de tentoonstelling ging drie maanden intensief werk vooraf. "Ik kocht een nieuw fototoestel en er kwam ook ander materiaal bij kijken, een bijna volledige nieuwe fotostudio", lacht Cindy. "Daarna maakte ik eerst een grote selectie van iconische beelden: situaties, solo- en groepsfoto's en ook platenhoezen, denk maar aan Abbey Road van de Beatles. Daarna zocht ik de accessoires bijeen zoals bijvoorbeeld de hoedjes van Run DMC en de settings." Daarna kwam de selectie van de kinderen met een leeftijd die varieerde tussen 1,5 jaar en 9 à 12 jaar. "Soms zag ik meteen dat een kindje Courtney Love of...

Aan de tentoonstelling ging drie maanden intensief werk vooraf. "Ik kocht een nieuw fototoestel en er kwam ook ander materiaal bij kijken, een bijna volledige nieuwe fotostudio", lacht Cindy. "Daarna maakte ik eerst een grote selectie van iconische beelden: situaties, solo- en groepsfoto's en ook platenhoezen, denk maar aan Abbey Road van de Beatles. Daarna zocht ik de accessoires bijeen zoals bijvoorbeeld de hoedjes van Run DMC en de settings." Daarna kwam de selectie van de kinderen met een leeftijd die varieerde tussen 1,5 jaar en 9 à 12 jaar. "Soms zag ik meteen dat een kindje Courtney Love of Blondie of Yoko Ono kon doen of bij Nirvana, Queen of Ramones ingezet kon worden." Het maken van de foto's zelf moest soms snel gaan. "Dat varieerde tussen één en vijf minuten. Je kan een kindje niet dwingen om iets te doen. Het moet spontaan gebeuren en in korte tijd. De shoot rond Joan Jett met Nomi, die anderhalf jaar is, moest in één minuut geklaard worden. Langer kon ze niet poseren. Eén kindje wilde zijn handjes niet langer dan tien seconden achter zijn rug houden. Dat vreet wel energie, maar ik werk graag onder druk. Pluspunt is dat ik zeer graag met kinderen werk. Ze zijn ontwapenend en eerlijk. Dit project is het leukste wat ik tot nu toe gedaan heb." Vanwaar de nieuwe inspiratie? "Bijna een jaar geleden maakte ik van mijn zoontje Jett een foto à la Johnny Cash. Een beetje ruig en uitdagend met een opgestoken vinger. Jett is mijn grote muze. Ik dacht ook aan mijn eerste fotoboek Come and play with us waarin enkele kinderen staan bij onder meer graven. Maar de foto's zijn nu niet zo griezelig als toen", verzekert Cindy. "Ik probeer altijd met nieuwe concepten af te komen. Jett en mijn liefde voor kinderen vormden de insteek om een nieuwe fotoreeks te maken onder de noemer Hey Ho, Let's Go van de Ramones. De originele foto's probeerde ik zo dicht mogelijk te benaderen, maar de kinderen mochten hun eigenheid behouden. Het poseren is misschien niet altijd hetzelfde zoals het origineel, maar de setting is dat wel", duidt Cindy.Leuk detail: waar Cindy 22 miniversies maakt van de grote muziekiconen, mag ze zelf een grote versie maken van haar miniversie uitgebeeld door Bo, het dochtertje van burgemeester Van Quickenborne. "Ik zou graag de tentoonstelling in culturele centra brengen, zeker in mijn geboortedorp Neerpelt. Misschien kan ik er ook mee naar het buitenland? Aanvankelijk wilde ik een fotoboek maken maar 22 foto's zijn te weinig. Al heb ik nog enkele foto's in gedachten: Slash, Lemmy, Morrissey", verklapt Cindy. "Graag zou ik tot een 50-tal foto's willen komen om dat nieuw fotoboek te maken, maar dit is nog even afwachten." "Voor mij is een project doen belangrijk, hoe dan ook. Ik heb er echt weer zin in, maar de combinatie van mijn gezin, de tattooshop, een jaarkalender, fotografie en tussendoor veel trainen voor marathons ligt niet voor de hand. Maar je kent me, als het in mijn hoofd zit", zegt Cindy lachend.