Filip zag het levenslicht op 24 maart 1950 in Brugge. Hij studeerde plastische kunsten aan het Sint-Thomasinstituut in Brussel en gaf daarna gedurende 25 jaar les in Tordale, Torhout, aan kwetsbare jongeren en volwassenen. Sinds 2000 is hij fulltime professioneel met zijn kunst bezig.
...

Filip zag het levenslicht op 24 maart 1950 in Brugge. Hij studeerde plastische kunsten aan het Sint-Thomasinstituut in Brussel en gaf daarna gedurende 25 jaar les in Tordale, Torhout, aan kwetsbare jongeren en volwassenen. Sinds 2000 is hij fulltime professioneel met zijn kunst bezig."Ik woonde meer dan 40 jaar in Eernegem, maar mag me sinds twee jaar volwaardig Meulebekenaar noemen", opent Filip. "Onze woning, een dorpsboerderij zowat in het centrum van onze gemeente, werd gekozen in functie van mijn atelier, een ruime plaats onder het dak. Het herinnerde me aan de site in Sint-Thomas waar we les kregen. Toen zaten de studenten plastische kunsten in een houten barak, een soort houten aanhangsel aan het hoofdgebouw. Het gaf ons een extra gevoel van vrijheid en om die reden kregen we de naam 'buitenbeentjes' toebedeeld.""Mijn keuze om me te verdiepen in het tekenen, heb ik te danken aan een goede vriend: beeldhouwer Lieven De Brabandere met wie we vroeger steeds op gezinsvakantie trokken. Lieven nam altijd enkele mooie stenen en een set beitels mee om zich artistiek uit te leven. Zo besloot ik om zelf ook creatief aan de slag te gaan. Met een stuk houtskool ben ik begonnen met het schetsen van personen. Veel van die eerste modellen zijn vrienden voor het leven gebleven.""Mijn absolute voorkeur gaat uit naar het naakte menselijk lichaam. Het is sinds mensenheugenis de inspiratiebron geweest voor heel wat kunstenaars. Het is een prachtig thema, maar het is moeilijk om daarin nog origineel te zijn. Door volharding ben ik geëvolueerd naar het tekenen van labyrinten en friezen, soms op het randje van de abstractie. Je kan gerust stellen dat het eindresultaat meer is dan de som van de delen.""Ik werk onmiddellijk op papier, zonder potloodtekening vooraf, maar breng met inkt de tekening direct op de drager. Het inschilderen gebeurt in transparanten, laag per laag. Ik werk veel met bleu de Marrakech of colorado Provençale uit Roussillon, waar de okerwaarden gehaald worden uit het pigment dat in die streek ooit zorgde voor grote welvaart. Ook de Laris-techniek gebruik ik graag, een vorm van gewassen aquarellen met toonaarden van zwart. Verder kan ik uren bezig zijn met 'kopstudies', hoofden die in alle richtingen getekend worden en voor een filmische beweging zorgen."(Luc Bouckhuyt)