Alleen een bordje aan het Vlaams Instituut voor de Zee (VLIZ) herinnert nog aan zijn belangrijke passage in Oostende. Gelukkig is er nu de roman 'Oesters en walvissen', Of 'De queeste van professor Pierre-Joseph Van Beneden, stamvader van het zeeonderzoek'.
...

Alleen een bordje aan het Vlaams Instituut voor de Zee (VLIZ) herinnert nog aan zijn belangrijke passage in Oostende. Gelukkig is er nu de roman 'Oesters en walvissen', Of 'De queeste van professor Pierre-Joseph Van Beneden, stamvader van het zeeonderzoek'.Het is de verdienste van schrijfster Doris Klausing dat de naam en relisaties van die paleontoloog en zoöloog vandaag weer een terecht aandacht krijgen. "De research en het schrijven zelf hebben twee en een half jaar in beslag genomen. Snuffelen in archieven, lezen, speurwerk in Leuven, Luik, Mechelen, Parijs ...", aldus de auteur.Wie Doris' non-fictieverhaal leest, maakt kennis met een aimabel wetenschapper die van kleins af in zijn thuisstad Mechelen gebiologeerd is door levende en dode planten en dieren en hun ontwikkeling. Zelf schopt onze leergierige en begaafde hoofdfiguur het via praktijkervaring tot apotheker. Maar hij trekt ook na zijn middelbare studies naar Leuven om er cum laude geneeskunde te studeren. Verder ontpopt Pierre-Joseph zich tot bioloog door zijn interesse voor al wat rondkruipt, fladdert of zwemt. In Parijs studeert hij dierkunde.In 1836 wordt hij professor aan de Leuvense universiteit. Meer en meer trekt hij naar Oostende en de zee om zich verder te verdiepen in de mariene fauna en flora. In 1843 start hij op de Oosteroever in de oesterkwekerij van zijn schoonouders een eigen laboratorium voor mariene onderzoek op, het allereerste wereldwijd. Ze passeren allemaal de revue: mos-, schaal-, netel-, schelp- en weekdieren. Een internationale schare gerenommeerde wetenschappers komen ter plaatse en loven zijn werk. Als eerste onderzocht hij de fauna en flora van de Belgische Noordzee. Maar evengoed interesseert hij zich voor de ontwikkeling van de lintworm of de anatomie van walvissen en dolfijnen. Als academicus publiceert hij meer dan 200 wetenschappelijke artikels en studies.Voor alle duidelijkheid: Doris schreef een non-fictieroman: het levensverhaal van prof. P-J. Van Beneden is gesteund op feitenmateriaal. Waar dat soms ontbreekt, breit Doris het verhaal fictief, maar geloofwaardig verder purend uit eigen fantasie. Zelf is de auteur ook gecharmeerd door de wijze geleerde met de lange, witte baard: "Een echte vader- en opafiguur en door zijn studenten op handen gedragen. Maar ook een overtuigd creationist, die geloofde dat het vollledige universum door God geschapen is.Mechelen eerde haar illustere zoon met een standbeeld in een naar hem genoemde laan. "Hij verdient dat ook in Oostende. Of waarom geen nieuw stadspark(je) op de nieuwe Vuurtorenwijk naar hem genaamd?"(ML)