Het is aan Jou, aan Mij, aan Ons. Het is aan.Dat is het motto dat ik gekozen heb voor deze editie van Theater aan Zee. Waarom? Omdat het waar is. Hoe moeilijk en abstract het leven soms is. Hoe machteloos en klein wij ons soms ook voelen. Wij geven de samenleving vorm, wij allemaal. Want het zijn niet enkel de politici of grote bedrijven die macht hebben. Het zijn niet enkel zij die het luidst roepen of de dikste portemonnees hebben die bepalen. Wij allemaal doen mee. De ene wat meer of groter dan de andere, maar iedereen draagt bij. Ook wie niet mee doet, doet mee. Want wel doen of niet doen is allebei een vorm van doen. Klinkt simpel, maar 't is wel waar. Al het 'niet en wel doen' van iedereen opgeteld is de samenleving.

Het thema voor dit jaar is betrokkenheid en dat gaat over wat ik hier net heb geschreven. Van klein tot groot hebben wij allemaal een vorm van betrokkenheid met elkaar. Ook als we dat niet willen. De mens is een eenzaam kuddedier. Wij komen samen bij elkaar, omdat we alleen gek zouden worden van het kloppen van ons eigen hart. Wij hebben elkaar dus nodig, maar kunnen dat niet goed. We zijn zo snel bang of jaloers. We voelen ons nog sneller beter dan een ander. Wat best wel vreemd is, omdat niemand echt weet waarom wij hier zijn, wat we hier moeten doen, wat nu echt juist of fout is. Ik bedoel hier dat niemand Het Antwoord heeft of De Waarheid kent. De rijke, de arme, de stille, de luide, iedereen is op zoek.

Dus het enige wat wij als mensen kunnen, is verhalen delen. Tijdens Theater aan Zee delen we tien dagen lang de mooiste verhalen, klein en groot, aan en met elkaar. En hier in de krant doen we dat ook. We gaan u in deze reeks 't Is Aan voorstellen aan zeven totaal verschillende mensen die alle zeven over hun vorm van betrokkenheid vertellen. Waarom? Omdat wij mensen geen idee hebben, maar dat wel kunnen delen met elkaar. En zo een beetje minder alleen en een beetje meer samen zijn.

Veel plezier, en ik zie u graag in augustus.

Lucas